ഭൂതകാലക്കുളിര്‍ ന്റെ "പ്രാര്‍ത്ഥന"ക്ക്

നിലാവിറങ്ങിയെപ്പോഴേ മറഞ്ഞു,
നിരന്നില്ല നീളെ പുലരിതന്‍
കിരണമീമുറ്റമിതിലും.
പര‍ന്നിരിപ്പിപ്പൊഴുമിരുട്ടിന്‍
‍നേര്‍ത്ത കരിമ്പടം.
ഒട്ടൊച്ചനിര്‍ത്തിയിരിപ്പൂ
കരഞ്ഞാര്‍ത്ത
ചീവിടിന്‍ കൂട്ടങ്ങള്‍
‍കാതോര്‍ത്തു കേള്‍ക്കയാവാം
നിന്‍ മൌന പ്രര്‍ഥനാമന്ത്രം.
“ഒരു പുലരികൂടിയാകൊമ്പിലുയര‍മിരുന്നു
ഉയിരിനുണ്മയറിയുവാന്‍ കൊതിച്ചെങ്കിലും,
ഇറുത്തെടുത്തന്നെയെറിഞ്ഞിതാരോ
ഈ കല്‍തറയിലേക്കു നിര്‍ദ്ദയം.
““കരഞ്ഞാര്‍ത്തു കണ്ണീര്‍
വാര്‍ത്തീടുവാനാവില്ലെന്‍
‍സങ്കടമിന്നു ഞാനരോടു പറയേണ്ടു?
“കേള്‍ക്ക നീ,
കാതുകളില്ലാത്ത
നീയല്ലതാരു കേല്‍ക്കുവാന്‍?
കാണ്‍ക നീ,
കണ്ണുകളിലില്ലാത്ത
നീയല്ലതാരു കാണുവാന്‍?
“കല്ലാണെങ്കിലും,
കാണാതിരിക്കുമോ
കരുണ നിന്നുള്ളിലും,
ഈ കുളിരൂര്‍ന്ന്മറഞ്ഞതിന്‍
പിന്നാലെയെത്തും
രൌദ്ര രശ്മിതന്‍ തീയ്യാട്ടമപ്പോള്‍
കരിഞ്ഞീടുമെന്‍ അഴകുള്ളരിതളുകള്‍.,
കാലടിപ്പെട്ടമര്‍ന്നിടുമെന്നിളമിതളുകള്‍.
നീയിതിനയോ ഏകി
ഈ സുന്ദര ധവള
വസ്ത്രാഞ്ചലമെനിക്കായ്.
ഇതെന്‍ പരിഭവമല്ലെന്‍
‍പ്രാര്‍ഥന,
നിന്‍ പടിവാതിലിനിപ്പുറം“.

ഭൂതകാലക്കുളിര്‍ ന്റെ"പ്രാര്‍ത്ഥന" ക്കു

എനിക്ക് പങ്കുവെക്കാനുള്ളതു.

പലവഴികളതില്‍ പ്രയാണം
തുടരുമെന്‍ പ്രിയ തോഴരേ..
പറഞ്ഞ വാക്കിനും,
പറയാനിനി
ബാക്കിയാം വാക്കിനും,
പങ്കുവെക്കാനാവുമോ
നോവുകള്‍,നേരുകള്‍,
നീണ്ട രാത്രികള്‍
നിദ്രയില്‍ കാട്ടിയ കനവുകള്‍!
പ്രാണനില്‍ പ്രണയമായി,
മഞ്ഞു പോല്‍ പെയ്തിറങ്ങി
പാതിവഴി മറഞ്ഞ കാമിനി-
യവളുടെയോര്‍മ്മയില്‍
പകലുരുക്കിയ സ്വപ്നങ്ങളും,
പുലരിമാഞ്ഞാപകലിന്റെ
തീഷ്ണ രാഗങ്ങളില്‍,
ഉള്ളിലാളും വാക്കിന്റെ
തീച്ചൂടുപൊള്ളിച്ച
നെഞ്ചിന്റെ കുറുകലും ,
പങ്കുവെക്കാനാവുകില്‍
ധന്യനിവനും ധന്യരേ...

നാടോടി യുടെ "നിശ്‌ശബ്‌ദ പ്രതികരണം"ത്തിനു

ചിലനേരമോര്‍മ്മയിലൊരു കുരങ്ങു കയറും.
കുട്ടികുരങ്ങനിതു പിച്ചിപറിച്ചെറിയും
പൂച്ചില്ലയുമാചെടിതന്നെയും.
കാത്തെത്രനാള്‍
‍കയ്യിലേറ്റിപിടിക്കാം?.
കാണാതെയവനെത്തി
കയ്യേറുമതെത്ര കാത്ത് വെക്കിലും.
ചില നോക്കിനാല്‍,
ചിലവാക്കിനാല്‍,
ചിലപോക്കിനാല്‍
പോക്കുമവനാപ്പൂക്കുല!
കാക്കുവാനാമോ
കാലം കളിപ്പിക്കുമാ-
മര്‍ക്കടക്കേളിയില്‍
‍കേവലമാമെന്‍
ജീവന്റെ പൂങ്കുല.

നാടോടി യുടെ "നിശ്‌ശബ്‌ദ പ്രതികരണം"ത്തിനു

അക്ഷരപ്പച്ച യിലെ "സാരഥി" ക്കു

മറഞ്ഞിരിക്കുമവന്‍,
സരഥിയെന്നാകിലും ,
തെളിക്കുമവന്‍ നിന്‍
തേരദ്രുശ്യവിരല്‍തുമ്പിനാല്‍
കടിഞ്ഞാണയച്ചും,പിടിച്ചും.
നേരിന്‍ വഴിയില്‍
അഴലിലുഴലുമ്പോള്‍,
അവനരികിലെത്തുമതുനിശ്ചയം.
വേര്‍പെടാതെയാ വിരല്‍തുമ്പി-
ലേറിപിടിക്കുകില്‍
‍എത്തുമൊരു പൂവഴി,
തേരിതു ഉരുളുമാവഴി
ചെന്നു ചേരുവതോ
അവനുടെയാരാമത്തിലും.!!
അക്ഷരപ്പച്ച യിലെ "സാരഥി" ക്കു

"അതിന്യൂനത ഫോട്ടോഗ്രാഫിറ്റി" ക്കു

ഫോട്ടോ(വികട)ഗ്രാഫിയെ കുറിച്ചുള്ള സുന്ദരന്‍ വിവരണം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു അത്യന്താധുനീക കവിത പോലെ പിടി തരാതെ ,!?

ആത്മാവിന്റെ അതിഗൂഡായനമായും,
ആടയാഭരണവിഭൂഷിതമാം
അത്ഭുതത്തിനുത്തരപാര്‍ശ്വം
അപകടാന്ത്യം,
അലറിവിളിച്ചെത്തുമൊരഗ്നിവണ്ടി!
എന്നല്ലാം വിവക്ഷിച്ചു ഞാനും കേമനായനേ...

പടങ്ങള്‍ ബ്ലോഗിലെ "അതിന്യൂനത ഫോട്ടോഗ്രാഫിറ്റി" ക്കു നല്‍കിയ കമെന്റ്

സൈക്കിള്‍ യത്നം...ചില ഓര്‍മ്മകള്‍.

ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ സൈക്കിളോട്ടം(സൈക്കിള്‍ യത്നം)വന്നാല്‍ പിന്നെ ജകപൊകയാണു.നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതു പോലെയൊക്കെ തന്നെയെങ്കിലൂം,കുറെകൂടി വര്‍ണ്ണാഭമാണു സൈക്കിള്‍ യത്നം.അതു കണ്ടതിനു ശേഷം വീട്ടില്‍ വന്ന് അതിലെ ഡാന്‍സു അനുകരിക്കുക്ക എന്നതായിരുന്നു എന്റെ പ്രധാന വിനോദം.അതു കാണാനായി എനിക്കു ചുറ്റും പ്രേക്ഷകരായും ,പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കനായും,,എട്ടന്മാരും,പെങ്ങന്‍മാരും,ഇളയമ്മയുംഒക്കെയുണ്ടാവും.ഒരു തമിഴു.(?) പാട്ടായിരുന്നു അന്നത്തെ എന്റെ മസ്റ്റര്‍പീസ് അതിങ്ങനെ..“പച്ചില കിളി,കിക്കിലക്കിളി വന്നാട്ടെ..എന്റെ കൊച്ചുപെണ്ണിന്റെ കാതിലൊരു കഥ പറഞ്ഞാട്ടെ..”
ഒരു കാര്യം നിങ്ങള്‍ പറയാന്‍ വിട്ടുപോയി എന്നാണു എനിക്കു തോന്നുന്നതു..സൈക്കിള്യ്ത്നത്തിന്റെ അവസാന ദിവസത്തൊടനുബന്ധിച്ചു ആളുകളഉടെ ഹ്രുദയമിടിപ്പുകൂട്ടിയും,കരയിപ്പിച്ചും അരങ്ങേറുന്ന ഒരു കലാപരിപാടീയാണു “കുണ്ടില്‍ ക്കിടത്തം”പത്തടിയോളം ആഴവും, ഒരാളുടെ നീളത്തിലും തീര്‍ത്ത കുഴിയില്‍,ഇറങ്ങികിടന്നതിനു ശേഷം ,കുഴിയുടെ മേല്‍ വശം പലകവച്ചു അടക്കും.അതിനുമുകളില്‍ തുണിവിരിച്ചൂ‍ അതിനുമുകളില്‍ മണ്ണിട്ട് മൂടി ശ്വസ വായു കടക്കാത്തവിധമാകും.മണിക്കൂറുകളൊളം അതിനുള്ളില്‍ കിടക്കാന്‍ പോവുകയാണു എന്നു ഉറപ്പിക്കും വിധം അപ്പോള്‍ മൈക്കില്‍ നിന്നും അനൌസ്മെന്റുകള്‍വരും(ഉദാ:ആരാന്റെ അമ്മ പെറ്റ മക്കളൈ....,എല്ലാരൂം ഒന്നു കയ്യടിച്ചെ..അര ച്ചാണ്‍ വയറിനു വേണ്ടി നിങ്ങളെ പോലെ മജ്ഞയും,മംസവുമുളള ഒരു യുവാവാണ് ഈ ധീരക്രുത്യം ചെയ്യുന്നതു.)ഭക്തിഗാനത്തൊടെ (അയ്യപ്പാ ....ശരണം..ശരണമെന്റയ്യപ്പാ...ഹരിഹരസുതനേ..ശരണം പൊന്നയ്യപ്പാ‍ാ....)അരങ്ങേറൂന്ന ഈ പരിപാടീക്ക് വന്‍ പ്രചരണമാണു ഉണ്ടാവുക.സാധാരണ ദിവസങ്ങളില്‍ പോകാത്തവരു പോലും ഇതു കാണാനായി അന്നു പോയിരിക്കുമെന്നതും ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത.കുണ്ടില്‍ കിടന്നു കുറച്ചു കഴിയുംബോഴെക്കും അനൌസ്മെന്റിലൂടെ കാണികളുടെ പരമാവ്ധി സിമ്പതി അവര്‍ പിടിച്ചെടുത്തിരിക്കും.അപ്പോഴേക്കും കുണ്ടില്‍ കിടന്ന ധീരനെ പുറത്തെടുക്കാന്‍ വേണ്ടി കാണികള്‍ കരയാനും ബഹളം വെക്കാനും തുടങ്ങിയിരിക്കും.അന്നേരം സംഭാവനയെ പിടിച്ചായിരിക്കും അടുത്ത അനൌണ്‍സ്മെന്റ്.അതിങ്ങ്നെ.”സാംഭാവനാ കൂംബാരമാകുംബോള്‍ പരിപാടി ഗംഭീരമാകും”കുണ്ടില്‍ കിടന്നു മണിക്കൂറ്രൊന്നു തികയും മുമ്പെകാണികള്‍ അയാളെ പുറത്തെടൂക്കാന്‍ സൈക്കിള്യത്നക്കാരെ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നു.അങ്ങിനെ കുണ്ടില്‍ കിടന്നു കാണികളുടെ കണ്ണിലുണ്ണീയായി തീര്‍ന്നയാളെ പുറത്തെടൂക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു.പുറത്തു വരുന്ന ആ ധീരയുവാവിനു നോട്ടു മാലയിട്ടു കാണികളുടേ അടൂത്തേക്കു ആനയിക്കൂന്നു.അപ്പോള്‍ കാണീകള്‍ സ്നേഹത്തോടെ നല്‍കുന്ന പാലും പഴവും അയാള്‍ക്ക്സ്വന്തം. അതു ലേലം ചെയ്യാന്‍ വെക്കാ‍ാറില്ല.ഈ പരിപാടി കഴിയുന്നതിനൊടെ മിക്കവാറും അന്നെത്തേയും ചിലപ്പൊള്‍ ആ പ്രവശ്യത്തേയും സൈക്കിള്യത്നം സമാപിക്കുകയായി.

ഇങ്ങെനെ കുണ്ടില്‍ കിടന്നു പരിപാടി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനിടയില്‍ പാ‍മ്പ് കടിയേറ്റ് ചില കലാകാരന്മാര്‍ മരിച്ചിട്ടുണ്ടു എന്നും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടൂണ്ടു.അക്കാലത്തു പ്രസിദ്ധികേട്ട സൈക്കിള്‍ യത്നക്കാരായിരുന്നു സൈനബാ ആന്റ് പാര്‍ട്ടി.ഈ സൈനബയും ഭര്‍ത്താവു മുഹമ്മദും സ്ഥിരമായി ഒരോവര്‍ഷവും ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ പരിപാടി അവതരിപ്പിക്കാന്‍ വരുന്നവരായിരൂന്നു.അങ്ങിനെ വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന അവരില്‍ ഒരു വര്‍ഷം മുഹമ്മദിന്റെ സാന്നിധ്യം കാണാതെ വന്നപ്പോല്‍ നാ‍ട്ടില്‍ പറഞ്ഞു കേട്ടതു മുഹമ്മദു വേറേ എവിടെയോ പരിപാടി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ കുണ്ടില്‍കിടത്തം പരിപാടിക്കിടെ പാമ്പ് കടിയേറ്റ് മരിച്കുപോയി എന്നാണു.ഒരു പക്ഷെ അതു സത്യമായിരിക്കാം.

ഇതു കൊയങ്കരക്കാലം എന്ന ബ്ലോഗിലെ "സൈക്കിള്‍ യജ്ഞക്കാരന്‍ മണിയുടെ കുളി" എന്ന പോസ്റ്റീനു ഇട്ട കമെന്റാകുന്നു