Friday, December 26, 2008

യുദ്ധം

ഇല്ലെനിക്കാവില്ല-

യീരണഭേരിയിലുന്മാദിക്കുവാന്‍.

മരിച്ചുവീണതെന്നുമെന്നനിയനുമേട്ടനുമെങ്കിലും,

ഇടറിവീണതെന്നനിയത്തിയുമമ്മയും

ചേച്ചിയുമാവാമെങ്കിലും,

ആവില്ലെനിക്കൊരിക്കലുമീ

മണ്ണിലൊരു ചോരപുഴയൊഴുകിടുന്നതു കാണുവാന്‍।

വന്നിടാം പിംഗാമിനികളനവധി!

അവരിലുമിയിര്‍കൊള്ളാതിരിക്കമോ

പ്രതികാരജ്വാലയതിലുയിരെടുക്കാന്‍

പോന്ന കയ്യിന്‍ കരുത്തു।

ആ കരുത്തിലുലായതിരി‍ക്കുമോ

യിനിപിറക്കാനിരിക്കും

കുരുന്നിന്‍ മനവും,

കാത്തിരിക്കും കാട്ടാള

നീതി കണ്ടെത്തുവാന്‍.

കരുതണമതും നാമീ

ലോക വാഴ്ച്ചയില്‍

കരുത്തിന്‍ കഥ നിര്‍മ്മിചീടുവാന്‍

കോപ്പു കൂട്ടുകില്‍.

നീതിശാസ്ത്രങ്ങളനവധിയുണ്ടാവാമെങ്കിലും,

ചീറ്റും ചോരക്കില്ല, നിറഭേദം!

അതെപ്പോഴും ചുവന്നിരിപ്പൂ।

യുദ്ധം വിരാമമല്ലൊന്നിനും

തുടക്കമത്രെ-യതു തടുക്കിലുത്തമം.

4 comments:

ഉപാസന || Upasana said...

Good bhai
:-)

smitha adharsh said...

അതെ..യുദ്ധം ഒന്നിനും പരിഹാരമല്ലെന്നു നമ്മെ വീണ്ടും,വീണ്ടും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു....നന്ദി,ഈ വരികള്‍ക്ക്..

ശിവ said...

നല്ല വരികളും ആശയവും....എന്നാല്‍ ഗീതോപദേശം ഓര്‍ക്കുക....

വിജയലക്ഷ്മി said...

kavitha valare nannaayirikkunnu mone..nalla arthhavathhaaya varikal.............."nanmmakalum outhuvalsaraashamsakalum"nerunnu...

Malayalam Type

Type in Malayalam (Press Ctrl+g to toggle between English and Malayalam)