പൂരക്കടവ്

Water Fall-Photoshop Painting

2011-05-31T06:25:00.001-07:00

Grass field-Photoshop Painting

2011-05-31T06:18:00.001-07:00

Landscape-Photoshop Painting

2011-05-31T06:16:00.001-07:00

ഒരു ഗ്രാമ സന്ധ്യ..

2011-05-27T12:54:00.000-07:00

ലക്ഷ്മി ടീച്ചര്‍

2011-02-16T12:21:00.000-08:00

മറവിയുടെ മയാ പടത്തില്‍ തങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന സുഗന്ധമാണ് എനിക്കീ അമ്മടീച്ചര്‍.. ലക്ഷ്മിടീച്ചറും കൈവേല ടീച്ചറും.(ഫോട്ടോയില്‍ ഉള്ളതു ലക്ഷ്മിടീച്ചറും മകളും)( ഫോട്ടോയില്‍ ഉള്ളതു കൈവേലടീച്ചര്‍ അല്ല).എന്‍റെ ഓര്‍മ്മയിലെ മധുരമാണ്.എനിക്കു ഒരിക്കലും തുന്നിചേര്‍ക്കാന് കഴിയാതെ പോയ കൈലേസു തുണിയിലെ ചിത്രവേലയിലെ വിസ്മയം പോലെ ഈ രണ്ടു ടീചറുമാരും എന്‍റെ ബാല്യത്തെ നീറം പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു..ഒരു ഓര്‍മ്മ ഞാനും പങ്കുവെക്കട്ടെ..രണ്ടിലോ മൂന്നിലോ പഠിക്കുന്ന സമയം..അച്ചന്‍ ഒരു ദിവസം നന്നായി കുടിച്ചുവന്നു അമ്മയെ വഴക്കു പറയുന്നു..വീട്ടു സാധനങ്ങള്‍ തല്ലിതകര്‍ത്ത് അമ്മയെ അടിക്കുന്നു.. അച്ചന്‍റെ അക്രമം സഹിക്കവയ്യാതെ എന്‍റെ കയ്യും പിടിച്ചു അമ്മ അമ്മയുടെ നാടായ മാടായിലേക്കു നടന്നു പോകുന്നു..ഒന്നും അറിയാതെ,ഞാന്‍, കരഞ്ഞുകോണ്ട് നടന്നു പോകുന്ന അമ്മയെ പിന്തുടര്‍ന്ന് ചൈനാക്ക്ലെ റോഡൂ വഴി മാടായിതെരുവിലെ ഗണപതിയമ്പലത്തിനു തൊട്ടടുത്ത അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്കു പോകുകയാണു..എന്നെയകട്ടെ, ഗണപതിയബലത്തിലെ ഉണ്ണീയപ്പം അച്ചമ്മ കൊണ്ടു തരുമല്ലോ എന്ന കൊതിയായിരുന്നു അമ്മയോടൊപ്പം നടക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചതു.കരഞ്ഞു കൊണ്ടു വന്നതു കൊണ്ടാവാം അയല്‍ക്കാര്‍ അന്നു അമ്മയെ കാണാന്‍ വീട്ടില്‍ വന്നതു..എന്നെയും പലരും വാത്സല്ല്യത്താല്‍ തഴുകുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അമ്മ വല്ലാതെ സങ്കടപെടൂന്നുണ്ടായിരുന്നു.
.അന്നു വൈകീട്ട് സ്കൂള്‍ വിട്ടു വരും വഴി കൈ വേല ടീച്ചറും ലക്ഷ്മിടീച്ചറും വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. കുറെ നേരം കോലായ കുറ്റ്യാരത്തിന്‍ മേലിരുന്നു അമ്മയുമായി സംസാരിച്ചു..അവരൊക്കെ അമ്മയുടെ കൂട്ടുകാരികളായിരുന്നു..ഒന്നിച്ചു കളിച്ചു വളര്‍ന്നവര്..പിന്നിട് രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവര്‍ വന്നു..അമ്മയൊടും അച്ചമ്മയോടും കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു..വാതില്‍ പടിയിലിരുന്നു പമ്പരം കറക്കുന്ന എന്നെ നോക്കിയും അവര്‍ ചിലതൊക്കെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല...ഞാന്‍ എണീറ്റ് റോഡിലെക്കിറങ്ങി..ചരല്‍ റോഡീലൂടെ ഒരു വയസ്സന്‍ മാപ്പിള ആയാസ്സപെട്ട് വലിച്ച് കൊണ്ട് പോകുന്ന കൈവണ്ടിയേയും നോക്കി ഞാന്‍ നിന്നു.രണ്ടു ടീച്ചറുമാരും വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി പോകും വഴി എന്നോട് പറഞ്ഞു..നാളെ തൊട്ട് സ്കൂളില്‍ വരണം മോന്‍..കേട്ടൊ...ഞാന്‍ തലയാട്ടുക മത്രം ചെയ്തു..തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ ചുമരും ചാരിയിരുന്നു അമ്മ കരയുന്നതു കണ്ടു..ഞാന്‍ അമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക് വലിഞ്ഞുകേറിയിരുന്നു.. അമ്മ എന്തിനാണു കരയുന്നതു എന്നു എനിക്കപ്പോഴും മന്‍സ്സിലായില്ല..ഞാന്‍ നാളെ തൊട്ടൂ സ്കൂളില്‍ പോകുന്നതു കൊണ്ടാണൊ അമ്മ കരയുന്നതു.. അമ്മയുടെ കണ്ണ്നീര്‍ എന്‍റെ മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ വീണു നനയുന്നതു ഞാനറിഞ്ഞു.പിറ്റേന്നു കാലത്തു കോലായയില്‍ അച്ചന്‍ വന്നിരിക്കുന്നതാണു കാണുന്നതു..അമ്മയോട് ഇറങ്ങാന്‍ പറയുന്നതും,അനുസരണയോടെ അമ്മ എന്‍റെ കയ്യൂം പിടിച്ചു അച്ചന്‍റൊപ്പരം നടക്കുന്നതും ഓര്‍മ്മയിലെ നിറം മങ്ങാത്ത ചിത്രമായി ഇപ്പോഴും മനസ്സിന്‍ ഭിത്തിയില്‍ തൂങിയിരിപ്പുണ്ട്..കൂറേ ദൂരം നടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പിന്നിലാവുകയും അച്ചനും അമ്മയും തോളോടു തോള്‍ ചേറ്ന്നു തമാശകള്‍ പറഞ്ഞു പൊട്ടിചിരിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു..അന്നു വൈകീട്ടാണെങ്കിലും ഞാന്‍ വെങ്ങര സ്കൂളീലേക്ക് പോയി..സ്കൂളീള്‍ എന്നെ കണ്ട ടീച്ചര്‍ ഒന്നു മന്ദഹസിച്ച് ക്ലാസ്സിലേക്കു കയറിപ്പോയ്യി..പിന്നിട് ഒരിക്കലും അച്ചന്‍ അങ്ങിനെ മദ്യപിച്ചതായി കണ്ടിട്ടില്ല..വല്ലപ്പോഴെങ്കിലും ഓണത്തിനോ വീഷുവിനോ മറ്റോ കുടിച്ചെങ്കില്‍ തന്നെ അന്നു അലോസരപാടൊന്നുമുണ്ടാക്കാതെ കട്ടിലില്‍ കയറികിടന്നു ഓരൊന്നു ഓര്‍ത്തയിരിക്കാം ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിക്കുന്നതൊഴിച്ചു മറ്റൊന്നും കണ്ടതായി ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നില്ല.. ഈ ടീച്ചറമ്മമ്മാരെ എനിക്കത്ര ഇഷ്ടമായിരുന്നു അന്നേ...ആ കാല്‍ തൊട്ടു വന്ദിക്കുന്നു ഈ മോനും.

ദുബായ്-ജുമേരയിലെ ഒരു പള്ളി

2010-11-28T10:09:00.000-08:00

MY PHOTO BLOG

2010-11-24T03:59:00.001-08:00

http://www.birdviews.blogspot.com/

''ഉണ്ണിക്കള്ളന്‍”

2010-10-07T21:18:00.000-07:00

നാടിന്റെ നഷ്ടവസന്തങ്ങളെ കണ്ടെടുക്കാന്‍.. ഒരു ഉദ്യമം.

2010-08-01T07:34:00.000-07:00

യശോദ

2010-07-27T05:25:00.000-07:00

യശോദ.

തൂക്കിയളന്ന അരി ,നീട്ടിപിടിച്ച തുണി സഞ്ചിയില്‍ ഇട്ടു കൊടുക്കുംബോള്‍ കണ്ണൂകള്‍ അറീയാതെ ഉഴറി പിടഞ്ഞു അവളുടെ മാംസളതയില്‍ ഇടഞ്ഞു നിന്നതു യശോദ മനസ്സിലക്കിയിരിക്കുന്നു. കുനിഞ്ഞിരുന്നു നിറഞ്ഞ സഞ്ചി ചാക്കു നൂല് കൊണ്ടു വരിഞ്ഞു കെട്ടുന്നതിനീടെ അല്ലെങ്കില്‍ അവള്‍ പതുങ്ങിയ സ്വരത്തില്‍ ചോദിക്കുമായിരുന്നൊ..?.

" ഇന്നു വര്വോ.."?

പിന്തിരിഞ്ഞു മേശക്കരികിലെ കസേരയില്‍ വന്നിരിക്കുംബോള്‍ അറിയാതെയാണെങ്കിലും ചോദിച്ചു പോയി.. "എങ്ങട്ട്?"

"എന്റെ ചാപ്പേലെക്കു" ?

" ഞനെന്തിനാ നിന്റെ ചപ്പേലെക്കു വെരുന്നെ"?

"ഒന്നിനൂലപ്പാ,, നിങ്ങളെ നോട്ടംകണ്ടപ്പം വിളിക്കണന്നു തോന്നി."

"അയിനി അനക്കു നിന്റെ ചപ്പ ഏട്യാന്ന് ന്നു അറിയ്യാ"? പകുതി കളിയായിട്ടായിരുന്നു ചോദിച്ചതു..എന്നല്‍ ഉത്തരമാകട്ടെ വിശദമായിതന്നെ കിട്ടി.

"പൊറമ്പോക്കിലാണു,പുതിയാളപ്പു വന്നിട്ടു തോടു മുറിച്ചു കടന്നു കടപ്പൊറത്തു വന്നാ ന്റെ ചാപ്പ കാണും..ആട രണ്ടുമൂന്നു ചാപ്പ മത്രേ ഉള്ളൂ അയിലാദ്യം കാണുന്നതു ന്റെ ചാപ്പ്യാ..നിങ്ങ പുതിയാളപ്പു വന്നിറ്റില്ല്യേ? "

"ഇണ്ട് പുതിയാളപ്പു വന്നിറ്റുണ്ട്..പക്കെങ്കിലു കടപ്പുറത്തേക്ക് ആ വയി വന്നിറ്റില്ല. ആട്ന്നു കൊറെ നടക്കനുണ്ടാ?"

" വെണ്ടപ്പാ... പുതിയാളപ്പ് റാക്കു ഷാപ്പിന്റെം സോമന്റെ പീട്യ്യേന്റെം ആട്ന്നു റൊഡു മുറിച്ചു കടന്നാല്‍ തോടായി,തോടൂ ഇറങ്ങിക്കേറീയാല്‍ ഇട്ടമ്മലായി ,ഇട്ടമ്മലു കേറീറങ്ങുന്നതു തന്നെ കടപ്പുറത്തേക്കാ..ആടുന്നു ഇടത്തൊട്ടു നൊക്കിയ ആദ്യം കാണുന്ന ചാപ്പന്ന്യാ എന്റെതു..നിങ്ങളൊരു ഏഴു ഏഴരക്കു വന്ന മതി..അപ്പ ഇരുട്ടാവും ആരും കാണൂല. "

"കൊയപ്പവ്വോ?"

"കൊയപ്പന്നുമാവൂല്ലാന്നു.. ആരൊടും വയി ചൊയിക്കാണ്ടു ബന്നാ മതി..ബെര്വാ..?"

"നോക്കട്ട്"

"നോക്കട്ട് ന്നല്ല ബരണം ..ഞാന്‍ ചാപ്പേലു നോക്കീരിക്കും."

മറ്റാള്‍ക്കാര്‍ റേഷന്‍ വാങ്ങാന്‍ കടയിലേക്കു വരുന്നതു കണ്ടാവണം യശോദ തൂക്കി കെട്ടി വച്ച അരിയും സഞ്ചിയും എടുത്തു പോകാന്‍ ഒരുങ്ങിയതു..ചുമലില്‍ ചുരുട്ടിയിട്ട തോര്‍ത്ത് വിടര്‍ത്തി മാറത്തൂടെ ഇട്ടു, വരണം എന്നര്‍ഥത്തില്‍ വശ്യമായി ചിരിച്ചു യശോദ ഇറങ്ങി നടന്നു. നടന്നകലുന്ന യശോദയുടെ താളത്തില്‍ ചലിക്കുന്ന നിതംബ ഭംഗിയില്‍ കണ്ണുടക്കിയപ്പോള്‍ യശോദ ഒരു ആവേശമായി തന്നിലേക്കു വന്നു നിറയുന്നതു പൊലെ തോന്നി..റേഷന്‍ വാങ്ങാന്‍ വന്ന ആള്‍ക്കാര്‍ക്കു സാധങ്ങള്‍ക്കു ബില്ലു മുറിച്ചു, അളന്നു തൂക്കി കൊടുത്തുവിട്ട് വീണ്ടും തനിച്ചായപ്പോള്‍ ചിന്തകളിലെക്കു യശോദയും അവളുടെ ശരീരമിനുപ്പും ക്ഷണിക്കാതെ തന്നെ കയറി വന്നു.കറുത്തിട്ടാണെങ്ക്ലിലും അവളൊരു അംഗവടിവുള്ള യുവതി തന്നെ.ലുങ്കിയൂം ബ്ലൌസ്സും നിറഞ്ഞ മാറിനെ കഴുകകണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് ഒളിക്കാനെന്നവണ്ണം ചുമലിലൂടെ ഒരു തോര്‍ത്തുമിട്ടു പലവട്ടം അവള്‍ കടയില്‍ വന്നിട്ടൂണ്ടു എങ്കിലും,ഇന്നെവരെ അവളോട് എന്തെങ്കിലും തരത്തില്‍ ഒരാവേശം ഉള്ള വിധത്തില്‍ സംസാരിക്കയോ പറയുകയും ഉണ്ടയിട്ടില്ല. പിന്നെന്താണ് ഇന്നു അവള്‍ക്കു എന്നൊടു ഇത്ര താലപര്യം,.. ചിലപ്പോഴൊക്കെ കടം ചോദിച്ചു വന്നാല്‍ ,മുടക്കം പറയാതെ കൊടുക്കുന്നതു കൊണ്ടാണോ.. കടം വാങിച്ചതൊക്കെ തിരിച്ചു ചോദിക്കാന്‍ ഇട നല്‍കാതെ തന്നിട്ടുമുണ്ടല്ലൊ.. എന്തിനായിരിക്കും എന്നെ ഓളുടെ ചാപ്പേലേക്കു വിളിച്ചതു?.. ഒരു പാടു വേവലാതികളീലേക്കു മനസ്സു ഉരുണ്ടു വീഴുന്നതിനു മുന്നെ കടയില്‍ ആളുകള്‍ വന്നു യശോദയില്‍ നിന്നു ചിന്ത മുറിഞ്ഞു പോയി.

ആറു മണിയോടെ കട അടക്കാന്‍ സമയമായപ്പോള്‍ ആണു പിന്നെടു യശോദയെ കുറിച്ചും അവളുടെ ക്ഷണത്തെ കുറിച്ചും ഓര്‍മ്മ വന്നതു.പോകണൊ വേണ്ടയൊ എന്നായി പിന്നെത്തെ ആധി. എന്തിനാണു വെറുതെ ആവ്ശ്യമില്ലാത്ത പൊല്ലാപ്പിലേക്കു പോകുന്നെ. ആരെങ്ക്ലിലും അറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ നാട്ടില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റില്ല,വേണ്ട പോണ്ട..മനസൂ ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ ചെന്നു എത്തുന്നതിനു മുന്‍പായി യശോദയുടെ ചന്തി കുലുക്കിയുള്ള നടത്തം മന്‍സ്സില്‍ ഒരു പൂത്തിരി കത്തി വിടരും പൊലെ വിടര്‍ന്നു വന്നു. വെളുത്ത ഒരിഴ തോര്‍ത്തുകൊണ്ടു ഒളിപ്പിക്കാന്‍ വിഫലശ്രമം നടത്തുന്ന കറുത്ത ബ്ലസിന്നുള്ളിലെ നിറഞ്ഞ മാറീടത്തിന്റെ ഒര്‍മ്മ മനസ്സിനെ മറ്റെല്ലാം മറക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു. കടപ്പുറത്തേക്കു കാലു വലിച്ചു നടന്നാല്‍ ഒരു മണീക്കൂര്‍കൊണ്ടു എത്താവുന്നതേ ഉള്ളൂ..സമയമുണ്ട്. ആറുമണിയാവുന്നതേ ഉള്ളൂ... ഏഴു ഏഴരയകുംബോള്‍ എത്തിയാല്‍ മതിയെന്നല്ലെ അവള്‍ പറഞ്ഞതു... അപ്പോ സമയമൂണ്ടു.. പോയലൊ? മന്‍സ്സൂ വീണ്ടും ചോദ്യചിഹ്ന്നങ്ങളില്‍ ഉടക്കിയപ്പോള്‍ യശൊദയുടെ സ്നേഹമസൃണമായ വരൂല്ലെ എന്ന ശബ്ദം കാതില്‍ പതിഞ്ഞ പോലെ തോന്നി.പിന്നെയൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല,കടയുടെ ഷട്ടര്‍ വലിച്ചടച്ചു താക്കോലിട്ടു പൂട്ടി താക്കോല്‍ പതിവു പോലെ അടുത്തുള്ള ഉമ്മര്‍ക്കാന്റെ പൊരയില്‍ കൊടുത്തു വച്ചു. പതിവു റോഡു വിട്ടു വഴിതിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോള്‍ വേലിക്കരികില്‍ നിന്നും ആമിനാത്തയുടെ ചോദ്യം എന്താപ്പ ഇന്ന് സില്‍മക്കു പോണ്ണ്ടാ...,,? ബയി മാറീ പോന്നെ..! ഉമ്മറ്ക്കാന്റെ കെട്ട്യയോളാണ്.. സ്നേഹമുള്ള ആമിനാത്ത.. ഉച്ചക്ക് കടയടച്ചു പോകുന്നതിനു മുന്‍പ് സര്‍ബത്തു കലക്കി കുടിക്കാന്‍ കൊണ്ടു തരുന്ന അമീനാത്ത.ആമിനാത്ത പെട്ടന്നങ്ങിനെ ചൊദിച്ചപ്പോള്‍ ഒന്നു പരിഭ്രമിച്ചു പോയി. ഉത്തരമൊന്നും പറയാതെ വെറൂതെ ഒന്നു ചിരിച്ചു കാട്ടി വേഗം നടന്നകന്നു. പുതിയങ്ങാടി സ്റ്റാര്‍ ടാക്കീസിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ പോകാം.ഇട്ടപുറത്തൂടെ ലേബര്‍ സ്കൂള്‍ വഴി നടന്നു , സുല്‍ത്താന്‍ തോടു മുറിച്ച് കടന്നു നേരെ തെക്കോട്ടു നടന്നാല്‍ മതി.. കടപ്പുറത്തുന്നിനും മീന്‍ കൊണ്ടു വരുന്ന പെണ്ണൂങ്ങള്‍ വലിയ കനമുള്ള മീന്‍ കൊട്ട തലയിലേറ്റി നടത്തവും ഓട്ടവും അല്ലാത്ത രീതിയില്‍ കുണ്ടി കുലുക്കി നടന്നമര്‍ന്ന നടവരബുള്ള കണ്ടമിറങ്ങി പിന്നെ കൂറേ നടക്കണം.അതുകഴിഞാല്‍ തൈ പറമ്പ്..പുതിയാളപ്പു എത്തുംവരെ നീളുന്ന തൈപറമ്പില്‍ ചിലയിടത്തൊക്കെ ദുബായി പണത്തിന്റെ ഹുങ്കറിയിക്കുന്ന വാര്‍ക്ക വീടുകള്‍..പണീ തുടങ്ങിയതും,നടക്കുന്നതുമായ കുറെ വീടുകള്‍..ഇരുട്ടു മെല്ലെ ചാഞ്ഞിറങ്ങി തുടങിയിരിക്കുന്നു.. തെങ്ങില്‍ തോപ്പിനിടവഴികളില്‍ ഇരുട്ടും നിഴലും തിര്‍ച്ചറിയാനാവത്തവിധം അലിഞ്ഞു ചേരുന്നു. സമയമൊരുപാടയില്ലെ നടക്കാന്‍ തുടങിയിട്ടു.. വഴി തെറ്റിയൊ? ഹേയ് ഇല്ല.. ഓര്‍മ്മയുണ്ട്..പ്രതേകിച്ചാവാശ്യങ്ങള്‍ക്കു ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും ഈ വഴി ഒന്നു രണ്ടു പ്രാവശ്യം വന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ.. അദ്യം വന്നതു ഒന്‍പതില്‍ പഠിക്കുംബോള്‍ കളാസ്സു കട്ടു ചെയ്തു കടലു കാണാന്‍ വന്നു, വീട്ടിലെക്കു തിരിച്ചു പോയതും ഈ വഴിയണല്ലൊ എന്നോര്‍മ്മ വന്നു. അപ്പോ പുതിയാളപ്പ് ഇനി കുറെ ദൂരമില്ല. ആരൊടും വഴി ചോദിക്കരുതു എന്നല്ലേ യശോദ പറഞ്ഞതു എന്നു മനസ്സിലോര്‍ത്തു. ചൊദിക്കാന്‍ ആരെയും വഴിയില്‍ കണ്ടതുമില്ല. കുറച്ചു ദൂരെ തെങ്ങീന്‍ തോപ്പിന്റെ ഇരുട്ടിനോടു കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്ന ഒരു തിരിവെളിച്ചം കാണാനായി.. നടന്നടുത്തപ്പോള്‍ റോഡരുകിലെ റാക്കു ഷാപ്പായി എന്നറിഞ്ഞു.നടന്നു റോഡിലെത്തി.. റാക്കു ഷാപ്പിന്റ് മുറ്റത്തെ തെങ്ങിനു ചാരി നിന്നു ആരൊ രണ്ടു പേരു അയഞ്ഞ രീതിയില്‍ സംസാരിക്കുന്നു. അവരുടെ കയ്യിലെ ബീഡിയില്‍ നിന്നെരിയുന്ന തീയ്യിന്റെ വെളീച്ചം ഒരു വലിയ മിന്നാമിനുങ്ങു പോലെ തോന്നിച്ചു. നേര്‍ത്ത രാവെളിച്ചത്തില്‍ റോഡിനപ്പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന വഴി കണ്ടു.. പരിചിതനെന്ന മട്ടില്‍ അതിലൂടെ നടന്നു താഴക്കിറങി.. അതു തന്ന്യാവണം യശോദ പറഞ്ഞ വഴി. കാരണം അതു തോട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയായിരുന്നു. തോടില്‍ വലിയ വെള്ളമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മുണ്ടു മടക്കി കുത്തി ശബ്ദം വരുത്താതെ തോടു മൂറീച്ചു കടന്നു.. മനസ്സില്‍ ഭയാശങ്കകള്‍ പെരുകി വരികയാണ്. പുതിയാളപ്പില്‍ അറിയാവുന്നവര്‍ ചിലരുണ്ട്. ആറാം ക്ലാസ്സു മുതല്‍ പത്തു വരെ കൂടെ പഠിച്ച സൈമണും, വത്സനും.പവിത്രനും.. അവരൊക്കെ ഇവിടെയാണ്. കാണാതിരുന്നല്‍ മതി..തോടിനു ശേഷം മണ്ണീട്ടയാണ്. കടലിനും കരക്കും അതിര്‍ത്തിയിടുന്ന മണ്ണീട്ട.അതു നടന്നു കയറി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കടലിന്റെ ഹുങ്കാര ശബ്ദം തൊട്ടടൂത്തു കേള്‍ക്കാനായി.ദാ തൊട്ടു മുന്നില്‍ അലറി വിളിക്കുന്ന കടല്‍..ഇരുട്ട്, കമിഴ്ത്തി വച്ച ഒരു വലിയ കലം പോലെ തോന്നി കടലിലേക്കു നോക്കിയപ്പോള്‍. തീരം വിജനമാണ്. യശോദ പറഞഞ പ്രകാരം ഇടത്തോട്ടൂ കണ്ണയച്ചപ്പോള്‍ അങ്ങു കുറച്ചു ദൂരെ മണ്‍ കൂന പോലെ ചിലതു കണ്ടു.. അങ്ങോട്ടു നടന്നു. കടപ്പുറത്തെ കുഴ മണ്ണീല്‍ കാല്‍ പുതഞ്ഞ് പോവുന്നൂണ്ടായിരുന്നു.നേര്‍ത്ത നാട്ടു വെളിച്ചം പാറിവീണ വിജനതയില്‍ കടലിന്റെ അര്‍ത്തലച്ചുയരുന്ന ശബ്ദം മനസ്സിലെ ഭീതിയെ വളര്‍ത്തി വലുതാക്കിയതിനാല്‍ കടലിലെക്കു നോക്കാന്‍ ധൈര്യപെട്ടില്ല. വെറൂതെ പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കി ആരെങ്ക്ലിലും പിന്തുടരുന്നുണ്ടോ..? ഇല്ല എന്നുറപ്പാക്കി മുന്നിലെ മണ്‍കൂന പോലെ ഉയര്‍ന്ന നിഴലിനെ ലക്ഷ്യ്മാക്കി മുന്നോട്ടു നടന്നു. അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി അതാണ് യശോദ പറഞ്ഞ ചാപ്പ. ഒന്നു ശങ്കിച്ചു. എങ്കിലും ധൈര്യം സംഭരിച്ചു മിടിക്കുന്ന മനസുമായി അടുത്തെക്കു നടന്നു. ചാപ്പയുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോഴക്കും എവിടെ നിന്നെന്നറിയില്ല മുന്നില്‍ പൊട്ടി വീ ണ പോലെ യശോദ. കൈ കടന്നു പിടിച്ചു അരികിലെക്കു അണച്ച് ചേര്‍ത്തു ചെവിയില്‍ പറയും മട്ടില്‍ നേര്‍ത്ത ശബ്ദത്തില്‍ അവള്‍ പറഞു. “ഞാന്‍ ബിചാരിചു ബരില്ലാന്നു. പിന്നെ എനക്കു തോന്നി ഇന്നതെ ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പം എന്തയാലും ബരുംന്ന്..“ഞാന്‍ എന്തെങ്ക്ലിലും പറയാന്‍ വാതുറക്കും മുമ്പു എന്നെ കൈ പിടിച്ചു വലിചു ചാപ്പയിലെക്കു അവള്‍ കുനിഞ്ഞു കയറി എന്നെയും അകത്തെക്കു കയറ്റി. അടക്കിയ സ്വരത്തില്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു “ ഈട ഇരിക്കാന്‍ ഒന്നും ഇല്ല. നിലത്തിരിക്കണം.. “എനിക്കു അകത്ത് ഒന്നും കാണാന്‍ കഴിഞില്ല. ഒരു ചെറിയ ചിമ്മിണി വീളക്കു മുനിഞ്ഞു കത്തുന്നതിന്റെയാകണം തെളിച്ചമില്ലാത്തെ വെളിച്ചം അവിടെ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. അകത്തു കയറിയപ്പൊഴും കാല്‍ മണ്ണില്‍ പുതഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ അടക്കം പറയും മട്ടില്‍ പറഞ്ഞു“ പായയിട്ടിട്ടുണ്ട് ആടിരിക്ക്..“എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല. എന്തു ചെയ്യണമെന്നൊ,എവിടെയിരിക്കണമെന്നൊ ഒന്നും, ഒരു നിമിഷത്തിനു ശേഷം ഞാന്‍ നിലത്തു അവള്‍ പറഞ്ഞിടത്തു ഇരുന്നു. ഒരു പായ നിലത്തു വിരിച്ചിട്ടിരുന്നു. ഞാനതില്‍ ഇരുന്നു. അവള്‍ കുളിച്ച് വന്നതെ ഉണ്ടയിരുന്നുള്ളൂ എന്നു തോന്നി.മുടിതുമ്പില്‍ നിന്നും ഇറ്റി വീണ വെള്ളതുള്ളികള്‍ക്ക് നല്ല തണുപ്പു തോന്നി. എന്റെ തൊണ്ടയാകട്ടെ വറ്റി വരണ്ടിരുന്നു.പുറത്തെ കടലിന്റെ ആരവം കാതില്‍ തൊട്ടടുത്തു വന്നലച്ചുകൊണ്ടെയിരുന്നു. ചാരിയടച്ച ഓല വാതില്‍മറ തുറന്നു മുറിയില്‍ നിന്നും അവള്‍ പുറത്തേക്കെ നൂഴ്ന്നിറങ്ങി വാതില്‍ തിരികെ അടച്ചു. ഞാന്‍ മുറിയിലൊന്നു കണ്ണയച്ചു. ഒന്നും വ്യക്ത്മായി തെളിഞ്ഞു കണ്ടില്ല.ചില പാത്രങ്ങള്‍ ഒരു മൂലയില്‍ അടച്ചു വച്ചതു കണ്ടു.ഒരു പക്ഷെ രാത്രിയിലെക്കുള്ള ഭക്ഷണമാകാം അതു. ഇപ്പുറത്തെ മൂലയില്‍ നേരത്തെ കടയില്‍ നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന അരിസ്ഞ്ചിയാണനെനു തോന്നുന്നു കറുത്തിരുണ്ടു കാണപെട്ടു.. മറ്റൊന്നും ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അല്പനിമിഷത്തിനകം യശോദ വാതില്‍ തുറന്നു അരികില്‍ വന്നു അടുത്തു ഇരുന്നു. ഞാന്‍ അടക്കിയ ശബ്ദത്തില്‍ ചോദിച്ചു എന്തിനാ പുറത്തു പോയതു? അവള്‍ പറഞ്ഞു “അതു അപ്പറത്തെ ഉമ്മപെണ്ണിനു വൈന്നെരേ പ്രസവവേദന തൊടങ്ങീനു. ആട്യാന്നെങ്കില് ഓളെ കെട്ട്യോനും ഇല്ല. അധികായിറ്റ് അയിന്റെ കരച്ചിലു കേക്കുന്നപൊലെ തോന്നി.അതു നോക്കാനാ ..പൊറത്തു ഇറങ്ങ്യെ..“ . ഉറപ്പിക്കാത്ത, കടപ്പുറത്തെ കുഴ മണ്ണില്‍ വിരിച്ച പായ ആയ്തൊണ്ടാവം അതില്‍ ഇരിക്കുംബോള്‍ മണ്ണീലെക്കു കുഴിഞ്ഞമര്‍ന്നു താണ് പോകുന്നതു പോലെ തോന്നിയതു.. ഞാന്‍ കാലുകള്‍ നീട്ടി പായയില്‍ നിവര്‍ന്നു കിടന്നു.നേരേ മുന്നില്‍ കാലിനു അപ്പുറം ഒരു തുണി കൊണ്ട് മറച്ചതിനപ്പുറത്തെക്കു എന്റെ കണ്ണൂകള്‍ ചെന്നു. പെട്ടെന്നു ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റു ഇരുന്നു.ആരാണവീടെ? നെഞ്ചില്‍ ഒരു കൊള്ളിയാന്‍ പാഞ്ഞു കയറിയൊ?നേര്‍ത്ത ചിമ്മിനിവെളിച്ചത്തില്‍ ഒരു നിഴലിനെ എനിക്കു കാണാനായി.കാല്‍മുട്ടുകളീല്‍ മുഖം കുമ്പീട്ട് കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ആണ്‍കുട്ടിയാണു അതെന്നു എനിക്കു മനസ്സിലായി. എഴോ എട്ടൊ വയസ്സു പ്രായം വരുന്ന ഒരു കുട്ടി..ഞാന്‍ എന്റെ അന്ധാളിപ്പില്‍ നിന്നും കരകേറുന്നതിനു മുമ്പായി പുറത്തു വാതിലില്‍ മുട്ട് കേട്ടു.. എന്നെ തള്ളി പായയില്‍ കിടത്തി യശോദ പിടഞ്ഞെണീറ്റു.വാതില്‍ ചെറുതായി തൂറന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി വാതില്‍ വലിച്ചടച്ചു. നിഴല്‍ കണ്ട മൂലയിലേക്കു ഞനെന്റെ കണ്ണൂകളയച്ചു. ഞാത്തിയിട്ട തുണിയുടെ മറ വകഞ്ഞുമാറ്റി എന്നെ ഉറ്റ് നോക്കുന്ന രണ്ടു കണ്ണൂകള്‍. തിരി താഴ്ത്തി കത്തിച്ച് വച്ച ഒരു കുഞ്ഞുതിരിവിളക്കില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നു പൊന്തികൊണ്ടിരുന്ന കരിമ്പുകയുടെ ഗന്ധം അവീടമാകെ നിറഞ്ഞു.കാല്‍ മുട്ടുകള്‍ മടക്കി അതില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്തു എന്നെ നോക്കി, കുത്തിയിരിക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണൂകള്‍ എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. എനിക്കെഴുന്നേറ്റ് ഓടിപോകാന്‍ തോന്നി. അന്ധകാരത്തിന്റെ വലിയ ഒരു ഭാണ്ഡകെട്ടിനകത്തു അകപെട്ട് പോയതായി എനിക്കനുഭവ്പെട്ടു.അവന്റെ കണ്ണുകളെ നേരിടാനുള്ള ശക്തിയില്ലാതെ ഞാന്‍ എന്റെ കണ്ണുകളെ അവനില്‍ നിന്നും പിന്‍ വലിച്ചു.അവന്‍ തുണിയുടെ മറ താഴ്ത്തി ഇരുട്ടിലെക്കു ഉള്‍വലിഞ്ഞു.ഞാന്‍ പിടഞ്ഞെണീറ്റു. എനിക്കു പോകണം. എന്റെ ശ്വാസഗതി വര്‍ദ്ധിച്ച് വന്നു. ഇരുട്ടിന്റെ ഈ കെട്ടിലേക്കു ഒരു വലിയ തിര ആര്‍ത്തലച്ചു വന്നു എല്ലാം വിഴുങ്ങിയെടൂത്തു കൊണ്ടു പോയെങ്കില്‍ എന്നു ഞാനാശിച്ചു. എന്റെ കാലുകള്‍ക്കു ഭാരമേറി ഞാന്‍ കടപ്പുറത്തെ കുഴമണ്ണീലേക്കു ഊര്‍ന്നിറങ്ങി പോകുന്നതായി തോന്നി.ചാരിയടച്ച വാതിലിനപ്പുറം ആരാണു തേങ്ങുന്നതു.. പുറത്തെ അടക്കിപിടീച്ച സംസാരത്തിനൊടുവില്‍ വാതില്‍ തുറന്നു അകത്തു കയറി യശോദ വാതില്‍ തിരിച്ചടച്ചു എന്നരികില്‍ വന്നു വിറയാര്‍ന്ന സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു “ഓള്‍ക്കു വേദന കൂടീത്രെ..അയിന്റെ അനിയത്തി പെണ്ണാണ് വന്നതു വിളിക്കാന്‍.. ഞാന്‍ പോട്ടെ..പൊയ്ക്കോട്ടെ..അയിനു ആരൂല്ല..നിങ്ങളെ വിളിക്കൂം ചെയ്തിട്ടു..“ പാതി വഴിക്കു നിറ്ത്തിയ അവള്‍ കരയുകയായിരുന്നൊ.. അവളൂടെ ശബ്ദം പതറിയിരുന്നു.... ഞന്‍ പറഞ്നു “നീ പോയ്ക്കൊ.. കൊയപൂല്ല., നീ പൊയ്ക്കൊ.. അല്ലെങ്കിലും എനിക്കൊരു മൂഡും ഇല്ല.. പിന്നെ നീ പറഞതു കൊണ്ടു വന്നൂന്നെ ഉള്ളൂ...ശരി ..ഞാന്‍ പോവ്വാ“...എന്നെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ച യശോദയുടെ കൈകള്‍ വിടുവിച്ചു ഞാന്‍ വാതില്‍ മറക്കു നേരേ നടന്നു . ഇരുട്ട് വീണലിഞ്ഞ തുണികൊണ്ടു മറച്ച ആ മൂലയിലേക്കു നോക്കാന്‍ എനിക്കു ഭയം തോന്നി..ഞാന്‍ വാതില്‍മറ തുറന്നു പുറത്തേക്കു നൂഴ്ന്നിറങ്ങി..പുറത്തു നിലാവിന്റെ നേര്‍ത്ത പ്രകാശം പടര്‍ന്നലിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചാപ്പയുടെ പിറകിലോളം വന്നലക്കുന്ന തിരമാലകളുടെ അലര്‍ച്ചയില്‍ നിലാവിന്റെ തിളക്കം പാറീവീണോ..?ഞാന്‍ കടപ്പുറത്തൂടെ നടന്നു.വിജനതയില്‍, കാല്‍ പുതഞ്ഞു പോകുന്ന മണ്ണിലൂടെ നടക്കുംബോള്‍ രണ്ടു കണ്ണുകള്‍ എന്നെ പിന്തുടരുന്നതായി തോന്നി, ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കാന്‍ ഭയപെട്ടു. പിന്നീട് ഞാന്‍ ഓടുകയായിരുന്നു. പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ.... ഇരുട്ടു ഊര്‍ന്നിറങ്ങിയ വഴികളിലെക്കു തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഞാന്‍ ഓടി.

എയര്‍ ഇന്ത്യയുടെ തോന്നിയവാസങ്ങള്‍

2010-05-31T02:22:00.001-07:00

ഇക്കഴിഞ്ഞ വാരമാണ് നമ്മേയെല്ലാം നടുക്കിയ ആ ഭീകരദുരന്തം (മംഗലാപുരം വിമാനദുരന്തം )സംഭവിച്ചത്.. അതിന്റെ കാരണങ്ങള്‍ തേടുകയല്ല ഈ ചര്‍ച്ചയുടെ ഉദ്ദേശം.

( ഈയിടെ ഒരുമെയില്‍ കിട്ടി,അതില്‍ മലയാളിയുടെ മര്യാദ കേടായിരിക്കാം ഈ ദുരന്തത്തിന് കാരണമായത് എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുണ്ടായിരുന്നു.അതിങ്ങനെ...ലാണ്ടിംഗ് സമയത്ത് നിര്‍ദ്ദേശം മാനിക്കാതെ യാത്രക്കാരില്‍ ആരോ ഒരാള്‍ ,(പലരും അങ്ങിനെ തന്നെയാണ് എന്നത് ഒരു സത്യം മാത്രം )താന്റെ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു എന്നും അതില്‍ നിന്നുള്ള സിഗ്നലുകള്‍ ലാണ്ടിംഗ് സിസ്ടത്തെ തകരാരിലാക്ക്കി എന്നും മറ്റുമാണ് ആ മെയില്‍ വിവരിച്ചത്..ശരിയായിരിക്കാം കാരണം ഒട്ടു മിക്കവരും ഇത്തരം മുന്നറിയിപ്പുകളെ,നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളെ ഗൌരവ്വമായി എടുക്കാതെ അവഗണിച്ചു കളയാറാനു പതിവ്,അത് എത്രത്തോളം നമ്മെ അപകടത്തിലെക്കടുപ്പിക്കും എന്ന് ആരും ചിന്തിക്കാറില്ല .നമ്മില്‍ പലരും യാത്രാ വേളയിലോ മറ്റു സാഹചര്യ്ങ്ങളിലോ പരിഗനിക്കെന്റുന്ന സുരക്ഷാ മുന്നറിയിപ്പുകളെ പിന്തുടാരതിരിക്കുന്നത് തീര്‍ത്തും ഒഴിവാക്കുക,നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ പാലിക്കാന്‍ മുതിരുക,കൂടെയുള്ളവരെ കൊണ്ട് അത് പിതുടരുവാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുക,)

ശരി നമുക്ക് വിഷയത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാം,പറഞ്ഞു വന്നത് എയര്‍ ഇന്ത്യയുടെ നിരുത്തരവാദിത്വത്തിനെതിരെ എങ്ങിനെ പ്രതികരിക്കാം എന്നാണ് നമ്മുടെ ആലോചന വിഷയം , ആ വിമാന ദുരന്തം നടന്നതിന്റെ തൊട്ടു പിറകെ,ആ ദുരന്തത്തില്‍ ഇരയായവരുടെ ഉറ്റവര്‍ക്ക് നാട്ടിലേക്ക് പോകാന്‍ എയര്‍ ഇന്ത്യ സൌജന്യ വിമാന സൗകര്യം നല്ക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് വിമാനസമയം അറിയിച്ചു ,ആ ഹത്ഭാഗ്യരായ മനുഷ്യരുടെ ബന്ധുക്കളെ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ വിളിച്ചു വരുത്തി പതിനാറു മണിക്കൂറുകള്‍ യാതൊരു അറിയിപ്പുകാളോ,നിര്‍ദേശമോ നല്‍കാതെ അനിശ്ചിതാവസ്ഥയില്‍ ഇരുത്തിയിട്ട് നരകയാതന അനുഭവിപ്പിച്ച മനുഷ്യത്വ രഹിതമായ നടപടി യെ നാം പ്രവാസികള്‍ ഒരു പ്രതികരണവും നടത്താതെ വായടച്ചു ഇതൊന്നും നമ്മെ ബാധിക്കുന്നതല്ല എന്നമട്ടില്‍ മൌനം പാലിച്ചു.

കൃത്യമായ വിവരം നല്‍കാനോ,അല്ലാതെ തന്നെ സങ്കടവും,വേദനയും കൊണ്ട് തകര്‍ന് പോയ ആ മനുഷ്യരെ സഹായിക്കുന്നതിന് പകരം തങ്ങളുടെ ഉറ്റവരെ ഒരു നോക്കെന്കിലും കാണാന്‍ പറ്റുമല്ലോ എന്നാശിച്ചു ,(സ്വന്തം ഭാര്യും മക്കളും ,മാതാപിതാക്കളും,സഹോദരന്‍ മാരും നഷ്ടപെട്ടവര്‍ ആ ക്കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.)എത്രയും പെട്ടെന്ന് നാട്ടില്‍ എത്തി കിട്ടിയാ മതി എന്നാശിച്ചു പോകാനായി തയ്യാറെടുത്തു വന്നവരെ ഒരു മുന്നറിയിപ്പും നല്‍കാതെ,ഒരു വിശദീകരണവും നല്‍കാതെ ഷാര്‍ജാ എയര്പോട്ടില്‍ പതിനാറു മണിക്കൂര്‍ മുള്‍നയിലിരുത്തിയ നടപടി നിരുത്തരവാദപരം അല്ലെങ്കില്‍ മട്ടെന്താണ്...പാവം പ്രവാസികള്‍ക്ക് വേണ്ടി പറയാനാരുണ്ടിവിടെ...

കൃത്യ സമയത്ത് വിമാനം പുറപെടാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ലാ എന്നറിഞ്ഞിട്ടും ആരാണ് തിരക്കിട്ട് ഇങ്ങിനെയൊരു സൌജജ്യ സംവിധാനം പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ ഉത്സാഹിച്ചത് ?..

ഈ സൌജന്യ പരിപാടി പ്രഖ്യാപിച്ചില്ല എങ്കില്‍ ,ആ പാവം മാനുഷ്യര്‍ ആ സമയം ഏതു മര്ഗ്ഗുപയോഗിച്ച്ചും എളുപ്പം എത്രയും പെട്ടന്ന് നാട്ടില്‍ എത്താന്‍ മറ്റു വഴികള്‍ തേടു മായിരുന്നില്ലേ. ആരുടെ കണ്ണില്‍ പൊടിയിടാന്‍ ആണ് തിരക്കിട്ട് ഇങ്ങിനെയൊരു നാടകം നടത്തി എയര്‍ ഇന്ത്യയെ നല്ല പിള്ളയാക്കാന്‍ മേനെക്കെട്ടത്‌..ഇതിനു കൂട്ട് നിന്നതു മനുഷ്യത്വമില്ലാത്ത ഉദ്യോഗസ്ഥരോ അതോ മന്ത്രി പുന്ഗവാനോ...

ഇന്നലെ വേറെ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി...ഷാര്‍ജയില്‍ നിന്നും തിരുവനത്പുരത്തെക്ക് പോകനുണ്ടായിരുന്നു എയര്‍ ഇന്തിയുടെ വിമാനം മുപ്പതു മണിക്കൂര്‍ വൈകിയാണ് യാത്ര ആരംഭിച്ചതു .അതായത് മിനിയാന്ന് ഉച്ചക്ക് പുറപെടെന്റിയിരുന്ന വിമാനം ഇന്നലെ വൈകീട്ട് ഏഴരമണിയോടെയാണ് പുറപെട്ടത് ..യാത്രക്കാരായി കുട്ടികളും ,കുടുംബവും ഒക്കെയായി വിവിധങ്ങളായ ആവശ്യങ്ങള്‍ ക്കായി പോകുന്നവര്‍, മൂന്നോ നാലോ മണിക്കൂര്‍ നേരത്തെ യാത്രക്ക് വേണ്ടുന്ന ആഹാരവും,വസ്ത്രവും മാത്രം കരുതി യാത്രക്ക് പുറ പെട്ടവര്‍, വിമാനത്താവളത്തില്‍ മുപ്പതു മണിക്കൂറി ലേറെ സമയം കാത്തു കെട്ടി കിടക്കേണ്ടി വരിക.ആരും ചോദിക്കാനും പറയാനും ഇല്ലാത്തവര്‍ എന്ന അവസ്ഥയാണല്ലോ പാവം പ്രവാസികള്‍ക്ക്‌ .എന്ത് തോന്നിയവാസവും ആര്‍ക്കും ഈ വര്‍ഗ്ഗാത്തിനോട് കാണിക്കാലോ.വിമാനം വൈകുന്നതിന്റെ കാരണം യാത്രക്കാരെ അറിയിക്കനോ ,എപ്പോള്‍ പുറപെടാനവും എന്ന് തീര്‍ച്ച പറയണോ മെനക്കെടാതെ ( താമസ സൗകര്യം ഒരുക്കികൊടുതിരുന്നു) മുപ്പതിലേറെ മണിക്കൂര്‍ വശംകെടുത്തിയ എയര്‍ ഇന്ത്യ തോന്നിയവസംല്ലെന്കില്‍ പിന്നെ മറെന്താണ് പ്രവസില്‍കലായ്‌ യാത്രക്കാരോട് ചെയുന്നത് ...

ഇതെല്ലം കണ്ടും കേട്ടും തന്‍കാര്യം മാത്രം ചിന്തിച്ചു..പത്ര പ്രസ്താവന കളില്‍ പേര് വരാണ്ണ്‍ മാത്രം ഉത്സാഹിക്കുന്ന കടലാസ് സംഘടനകളുടെ വിളയാട്ടം എന്നതിലുപരി മലയാളിക്കുവേണ്ടി പറയാന്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ആരുണ്ടിവിടെ...നമ്മള്‍ പാവം മലയാളികള്‍ എന്നും പാവം തന്നെ...നിങ്ങള്‍ എങ്ങിനെ പ്രതികരിക്കുന്നു ഈ വിഷയത്തെ കുറിച്ച്..?..

ഭൂമിദാഹം

2010-04-25T02:28:00.000-07:00

കൃഷിയെയും കൃഷിയിടങ്ങളെയും പറഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം പറയാതിരിക്ക വയ്യ തന്നെ.അതിഭീകരവും അത്യന്ത അപകടകരവും ആയ സ്ഥിതിവിശേഷത്തിലേക്ക് നാം നടന്നു അടുക്കുകയാണ്.എങ്ങിനെയനെന്നല്ലേ നാട്ടിലെ കൃഷിയിടങ്ങള്‍ നികത്തിയും കുണ്ടുകുഴികള്‍ മണ്ണിട്ട്‌ മൂടി കെട്ടിട നിര്‍മ്മാണം നടത്തുകവഴി.കൃഷി നശിക്കുന്നു എന്നതിലുപരി ഇത് വലിയ ഒരു ദുരന്തതിലെക്കാനു നമ്മെ കൂട്ടികൊണ്ടു ചെല്ലുന്നത് .ചെറുപ്പകാലത്ത് നമ്മുടെ വീടിനു ചുറ്റു പരിസരങ്ങളിലായുള തെങ്ങിന്‍ തോപ്പുകളുടെ ഇട ചാലുകളിലും പിന്നെ കണ്ടങ്ങളിലും വയലിലും ഒക്കെ ധാരാളം വെള്ളം കെട്ടി നില്‍ക്കുന്നതു കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.മഴക്കാലം വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ ഭൂമിക്ക് വേണ്ടത് കുടിച്ചിറക്കിയത്തിനു ശേഷം പിന്നെയും മൂന്നു മാസകാലത്തെക്ക് അത്തരം ഇടങ്ങളില്‍ വെള്ളം കെട്ടി നിന്നിരുന്നു.ഈ വെള്ളം തെന്നെയാണ് ഭൂഗര്‍ഭ ജലമായി പിന്നീട് കിണറുകളിലൂടെ നാം കുടിവെള്ളമായി ഉപയോഗിച്ച് വന്നിരുന്നത്.ജൂണ്‍ ആദ്യവാരം മഴതുടങ്ങുംബോള്‍ മുതല്‍ വെള്ളം ആര്‍ത്തിയായി കുടിചിറക്കി പതുക്കെ ദാഹം തീര്‍ക്കുന്ന ഭൂമി പിന്നെ പെയ്യുന്ന മഴയെ തന്‍റെ മടിത്തട്ടില്‍ കെട്ടി നിര്‍ത്തി സൂക്ഷിക്കുന്നു . സെപ്തംബര്‍ അവസാന വാരം വരെ കുഞ്ഞു മീനുകള്‍ക്കും ആമ്പല്‍ പൂക്കള്‍ക്കും ആധരമായി നിറഞ്ഞ കുളങ്ങളായും കുഞ്ഞു തടാകങ്ങലായും ഈ നിറഞ്ഞ മടിത്തട്ടിനെ നാട്ടിന്പുറങ്ങളില്‍ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.കെട്ടിടം പണിയാനുള്ള അവശ്യാര്‍ത്ഥം ഈ നിലങ്ങലോക്കെയും മണ്ണിട്ട്‌ ഉയര്‍ത്തി ഭൂമിക്ക് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും നല്‍കാന്‍ ദയകാട്ടാതെ അതെ നിലത്തില്‍ കെട്ടിപൊക്കിയ കല്‍ ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്നും നാം കാറ്റിനു,തണുപ്പിന് കൃത്രിമ മാര്‍ഗങ്ങള്‍ തേടി വശംകെട്ടും,കുടിവെള്ളത്തിനായി ടാങ്കര്‍ ലോറിയെ കണ്ണും നാട്ടു കാത്തിരുന്നു വിലപിക്കുന്നു. പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴയ്ക്ക് മണ്ണിലെക്കൂര്‍ ന്നിരങ്ങി പോകാന്‍ അവസരം നല്ക്കാതെ മണ്ണിനു അതിന്റെ ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ പഴുതുകള്‍ നല്‍കാതെ നാം നമ്മുടെ സ്വാര്‍ത്ഥ തല്പര്യത്തിനായി മണ്ണിന്റെ തൊണ്ടകളാവുന്ന കുണ്ട് കുഴികളെയും വയല്‍ നിലങ്ങളെയും മണ്ണിട്ട്‌ നികത്തുക വഴി നാം നമ്മോട് തന്നെയും അയല്‍ക്കാരനോടും നാടിനോടും അതിഭികരമായ അപരാധമാണ് ചെയുന്നത് എന്ന് ഒര്ക്കുന്നില്ല.

കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ കിടപ്പിന്റെ പ്രത്യകത മൂലം ( കടലിലേക്ക്‌ ചരിഞ്ഞു) ഭൂമി വെള്ളത്തിനായി അതിന്റെ ദാഹതീര്‍ക്കാന്‍ തൊടുത്ത്ത സ്രോതസ്സായ കടലിനെ തന്നെ ആശ്രയിക്കുകായവും ചെയ്യുക ,

(മണ്ണിനു വെള്ളം അതിന്റെ ദ്ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ അത്യാവശ്യമായതിനാല്‍ അത് സ്വാഭാവികമായും വെള്ളം ലഭ്യമായ ഇടതു നിന്നും വലിച്ചെടുക്കും ഇങ്ങിനെ വരുംബോള്‍ അത് തീര്‍ച്ചയായും കടലില്‍ നിന്ന് തന്നെയാവും സാധിചെടുക്കുക,)അങ്ങിനെ വരുംകാലങ്ങളില്‍ ഉപ്പ് വെള്ളം കയറി ഈ തീരഭൂവ് മൊത്തം നാശത്തിന്റെ പടുകുഴിയില്‍ ആണ്ട് പോവുക തന്നെ ചെയ്യും.ഇത് തിരിച്ചറിയാന്‍ വൈകിയലുള്ള ഫലമാണ് നാം അത്യുഷണമായും ജലക്ഷാമമായും ഇപ്പോഴേ അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.ആയതിനാല്‍ സ്വന്ത ആവശ്യത്തിനായി പോലും ഇത്തരമൊരു ചെയ്തിയിലേക്ക് നമ്മള്‍ ആരും തിരിയരുതെ.ആരെങ്കിലും തൊട്ടടുത്ത സ്ഥലത്ത് ഇങ്ങിനെയൊരു ( സ്ഥലം മണ്ണിട്ട്‌ നികത്തുന്നതുംപ്രകൃതിദത്ത മഴവെള്ള സംഭരണികള്‍ നശിപ്പിക്കുന്നതും) നടപടി ചെയ്യാന്‍ മുതിരുകയനെന്ക്കില്‍ എതിര്‍ക്കുക.ഉപാദികള്‍ കൂടാതെ എതിര്‍ക്കുക.ശക്തമായി തന്നെ വിലക്കുക.കാരണം അത് നിങ്ങല്ല്ക്ക് ഇന്നേവരെ ലഭിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ,നാളെ ലഭിക്കാനിരിക്കുന്ന കുടിവെള്ളത്തിനെ ഇല്ലാതാക്കുവാന്‍/നിങ്ങളുടെ കുടിവെള്ളം മുട്ടിക്കുന്ന ക്രിയയാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു പ്രതികരിക്കുക.

പ്രകൃത്യാ ഉള്ള മഴവെള്ള സംഭാരനികളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവര്‍ സമൂഹ്യദ്രോഹികളായി കണക്കാക്കുക .

ഗൃഹ നിര്‍മ്മാണത്തിനായി ഇത്തരം ഭൂമി കണ്ടെത്തുന്നവര്‍ക്ക് അവര്‍ അങ്ങിനെ പണിയുന്ന വീട്ടില്‍ സ്വസ്ഥമായി കഴിയാനാവും എന്ന് സ്വപനംപോലും കാണാന്‍ കഴിയില്ല കാരണം അവര്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ ,ഭൂമിയുടെ ദാഹത്തിന് മേലാണ് പടിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ..

അപ്പോള്‍ ഭൂമി ഇല്ലാത്തവര്‍ എന്ത് ചെയ്യും സ്വഭാവികമായ് ചോദ്യം. ഇതിനാണ് ഫ്ലാറ്റ് സിസ്റ്റം നാട്ടില്‍ വളര്‍ന്നു വരുന്നത് നല്ലതാണു എന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടത്.അപ്പോള്‍ ഒരു പരിധി വരെ ഗൃഹ നിര്‍മ്മാണത്തിന് ആയുള്ള ദുര്ചിലവും കുറഞ്ഞു കിട്ടും.( അത്തരം കെട്ടിടങ്ങളും മേല്പറഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങള്‍ ഉപയോഗപെടുത്തിയല്ല നിര്‍മ്മിച്ചത് എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തണമെന്ന് മാത്രം

സായന്തനഗീതം

2010-02-28T06:33:00.000-08:00

പകലവനാം ശില്‍പ്പി വിരിച്ചിടുന്നൊരു

തിരശ്ശീല പടിഞ്ഞാറന്‍ മാനം മുഴുക്കെ

പകലിനെ പൊതിഞ്ഞു മാറ്റുന്നു തന്‍

ശില്‍പ്പചാതുര്യമാരുമറിയാതിരിക്കുവാന്‍

സന്ധ്യയാം രംഗപടത്തിനകത്തിരുന്നവനാം

കര്‍മ്മകുശലന്‍ മിനുക്കിയൊരുക്കുന്നു

നാളെയെയതിരമ്യമായരൊരുമറിയാതെ.

ഒര്‍ല്‍പ്പ വിരാമമവുമില്ലാതെയാ

കര്‍മ്മനിരതന്‍ മഹാശില്‍പ്പി മെനയുന്നു

രാവിന്‍ തട്ടമിട്ടുമറച്ച രംഗഭൂവിലിരുന്നു

നാളേ പുലരാനിരിക്കുന്ന പകലിനെ..!

ആരാലുമെത്തിനോക്കരുതേ—തുനിഞ്ഞാലു-

മനാവരണമാകുന്നില്ലവനുടെ സൃഷ്ടിവൈഭവം.

മുഷിയാതെ ചിലപ്പൊള്‍ പൌര്‍ണ്ണമിപ്പെണ്ണും

താരകവിളക്കേന്തിയെത്തിനോക്കാറുണ്ടാ-

മാഹാകരവിരുതന്നരിയ ചലനങ്ങളെ.

തീരത്തെത്തൊടും തിരതൊട്ടുയരത്തിലൂ-

യലാടും മേഘത്തിനലച്ചിലും, മേച്ചില്‍-

പ്പുറം തേടൂം സകലജീവജാലത്തിന്നാ-

കുലചിത്തങ്ങളീലെയാക്ക്രന്തനങ്ങളും,

അല്ലലുമരിയയാമോദങ്ങളുമാബലിന്‍

തളിര്‍ദളമകമെയിരിക്കും പൂംബൊടി

നുകാരനായടുക്കും കരിവണ്ടിനുന്മാദ

രാഗവിലോലഗീതിയും രചിക്കുന്നവന്‍

നീര്‍ച്ചോലതേടിഗമിക്കും ഗജരാജനവനും

ഗതിതേടിയുത്തരം കാക്കും ഗൌളി

ക്കാത്മരക്ഷക്കൊരതികൌശലം ചമച്ചും,

ലോകപാലനം ചെയ്യുവാനാ പെരുംതച്ച-

നിന്നുമിതാ ഇരുളീന്നാട വലിച്ചിടുന്നു

നേരമെന്നുമ്പോല്‍ സായന്തമായിടുന്നു.

കോഴിക്കഥ

2010-02-12T07:03:00.001-08:00

മീതെ പറക്കും പരുന്തുണ്ട്,

ക്കീഴെ കടക്കണ്ണന്‍ കാക്കയും,

വാഴക്കൈതണ്ടിലായി ചേര്‍ന്നിരുന്ന്‍

വാപിളര്‍ത്തി കടക്കണ്ണാല്‍,

കാത്തു നോക്കും കള്ള കാക്കയെ,

കാട്ടാതെ കീരിക്കും പുള്ളിനുമേകാതെ,

കാത്തു കാത്തന്നൊരുനാളടവച്ച,

മുട്ടകളൊന്‍പതും കണ്‍ തുറന്നു.

മഞ്ഞച്ച വെയിലിന്റെ പട്ടുചുറ്റി,

ഒന്‍പതും മുന്തിരിക്കണ്ണൂതുറന്നു..

കീയ്യാരം ചൊല്ലി,,,തള്ളയെ നോക്കി,

തങ്ങളിലാരാണു സുന്ദരിയെന്നവര്‍.

തമ്മിലായ്,തന്നാനം കൊക്കിനാല്‍ ചോദിക്കുന്നു.

മിണ്ടാതെ, ചില്ലാരം കൂട്ടാതെ,

കുഞ്ഞ്യോളെയെന്നോതി,അടവച്ചു

വിരിയച്ചൊരരുമ കിടാങ്ങളെയായമ്മ,

കള്ളകാക്കയ്ക്കും പൂച്ച്യ്ക്കും നല്‍കിടാതെ,,

ചില്ലിച്ചിറകിന്റെ തണലിലൊളിപ്പിച്ചു

ചിക്കി ചികഞ്ഞവളൊന്‍പതു കുഞ്ഞിനും

കൂട്ടായ്,കരുതലായി,,അമ്മയായി..

കുഞ്ഞുമണികണ്ണുള്ള, കുഞ്ഞിച്ചിറകുള്ള

കുഞ്ഞിക്കോഴിയെക്കാണുവാനായി,,

കുട്ടനന്നാരോരുമറിയാതെ,

കൂടിന്നരുകിലൊരുങ്ങിനിന്നു.

മെല്ലെ പതുക്കെ കുഞ്ഞിളം കൈകളാല്‍

കൂടായ കൂട്ടയെ തെല്ലു മാറ്റി,

കൂട്ടത്തിലൊന്നപ്പോളൂറ്റം

നടിച്ചു ചിറകുയര്‍ത്തി,

പെട്ടെന്നുച്ചാടി പുറത്തെക്കു..

കുട്ടനൊ,,കുട്ടിത്തമോടെയതിനെ

പ്പിടിക്കുവാനോട്ടമായി.

കൈവിട്ടകൂട്ടയോ,,ക്കൂടായടയാതെ

പാതിയിലൊരല്‍പ്പം പൊന്തിനിന്നു.

വെള്ളിവെളിച്ചത്തിലെക്കോടീടുവാന്‍,

തള്ളിത്തികട്ടി ബാക്കിയെട്ടുപേരും.

തള്ളക്കോഴി ക്കുറൂകിയെന്നാകിലും,

പിള്ളെരതൊട്ടും കേട്ടുമില്ല

കാണട്ടെ ഞങ്ങളും, കൂടിന്നു വെളിയിലെ

കുന്നും മലകളും,കളകളം പാടുന്ന പുഴയെയും,

കാണട്ടെ ഞങ്ങളും,കാണത്ത കാഴ്ച്കള്‍.

കാണുവാനുള്ള കൌതുകമൊക്കെയും.

അപ്പുറമിപ്പുറമിങ്ങോട്ടുമങ്ങോട്ടും

ഒന്‍പതുപേരവര്‍ പാറിനടക്കുന്നു.

തള്ളയവളീല്‍ നിറയുന്നു നിലവിളി.

കുസ്രുതികുട്ട്യോളെയൊറ്റക്ക്

കൂട്ടിലാക്കാന്‍ നെട്ടൊട്ടമൊടുന്നാരമ്മ..

കുട്ടനൊ പേടിച്ചരണ്ടു പോയി.

അപ്പൂപ്പനിപ്പമറിഞ്ഞെന്നു വന്നീടില്‍,

അടിയതു നിശ്ചയമെന്നോര്‍ത്തു കുട്ടനും.

പലവഴി പാഞ്ഞു പെറുക്കിയെടുത്തീട്ടു-

ടനടി കൂടിനകത്താക്കാന്‍ ധടുതിയില്‍

കൂടയതടക്കാന്‍ നേരം,

അയ്യൊ, പാവമതൊന്നിന്‍ നെറുകയില്‍

കൂട കമിഞ്ഞിറുകിപോയ്തു കണ്ടതുമില്ല.

അങിനെയൊന്‍പതിലൊന്നു കുറഞ്ഞീക്കഥ

കോഴിത്തള്ള പറഞ്ഞതുമാണേ…

ഇന്നലെ ഇന്ന് നാളെ

2010-01-16T04:55:00.000-08:00

വരുവാനുളള വിധിദിനമെല്ലാര്‍ക്കും

അറിവായി ഭവിക്കുകില്‍ പുകിലത് പറവാമോ.

കരുതിയിരിക്കുവതെന്തിനു നീ വൃഥ-

കരുതിയിരുന്നല്ലാ വന്നതുമീ ഭൂവിലും

കൊണ്ടു ചെന്ന്ന്നാക്കുമവന്‍

എത്തേന്ടിടത്തിടറാതെയവനെ

പിന്തുടര്‍ന്നിന്നടിവെക്കുകില്‍.

ഇന്നലെ ക്കഴിഞ്ഞു പോയി,

തിരികെ കൈക്കുംമ്പിളില്‍ക്കൊരാ-

നൊക്കുമോ ചോര്‍ന്നലിഞ്ഞ

ജലമതാഴിയില്‍ നിന്നല്‍പ്പമെങ്കിലും!

വന്നില്ല നാളെ,യതാരും കണ്ടുമില്ല-

ആധിപൂണ്ടിടറി പതറുവതെന്തിനു,

ഇന്നിന്റെ നെറുകയില്‍ നേരിന്റെ

ചന്ദനം പുരട്ടുക,ആ നല്ലകുളിരിന്റെ

മുഗ്ദ സുഗന്ധത്തിലലിയട്ടെ

ഇന്നിന്റെ നോവുകള്‍...

ഗാന്ധി ചിന്തകള്‍

2010-01-08T02:53:00.000-08:00

നമുക്കീ വാക് വിപ്ലവം
തുടരാമിനിയും,
കവലയിലുച്ചവെയിലില്‍,
കറുത്തിരുണ്ടാലംബമില്ലാതെ
കാലില്‍ ഞാത്തിയിട്ടുയിരറ്റ
ഹാരത്തിനലോസരപാടിലുടക്കി,
സമരകാഹളത്തിനാരംഭവേദിയായി,
കാകകാഷ്ഠത്തിലഭിഷിക്തനായി,
നീ വടി പിടിച്ച് നില്‍ക്ക.
പണ്ടൊരാളെ കുരിശേറ്റി നാം
ഇന്നു നിന്നെ കവലയിലിങ്ങനെ
കുത്തിനിര്‍ത്തി,
കൊടി ചുരുട്ടി കാല്‍ക്കീഴിലിട്ട്,
നിന്നെ നാം ക്രൂശിക്കുന്നു.
നാം സ്വതന്ത്രാരാണിന്നു.
നിന്നെയിങ്ങനെ ക്രൂശിക്കുവാനും,
നിന്നെയോര്‍ത്തിങ്ങനെ
വാക്ധോരണിയുതിര്‍ക്കുവാനും,
ഇല്ലെനിക്കില്ലയലപസമയമെന്‍
കയ്യില്‍,നിന്‍ കാലിലുടക്കിയ
നിര്‍ജ്ജീവഹാരമതഴിക്കുവാന്‍,
ചുരുട്ടി ച്ചെരുകിയവര്‍ണ്ണപതാക-
യഴിച്ചു വച്ചീടുവാന്‍,
നിന്നിടാനെനിക്കില്ല സമയം.
വാക് വിപ്ലവത്തിനായാളുകളെത്തി
ഞാനാണധ്യക്ഷനതിലും.
തുടരട്ടെ നിന്നെകുറിച്ചോര്‍ത്തുള്ളൊ-
രീ ദീനവിലാപം.

ഒരു നിശാഗീഥം

2010-01-05T09:03:00.002-08:00

സായന്തനം കഴിഞ്ഞീവഴിയെത്തി

രാവാരാരുമറിയതെയീനിലാവിന്‍

നേര്‍ത്ത വസ്ത്രാഞ്ചലം ചുറ്റി.

കണ്മിഴിച്ചാരെ നോക്കുന്നു നക്ഷത്രകുഞ്ഞുങ്ങള്‍,

ചാരെ ചരിക്കുന്നമ്പിളി ക്കലക്കീറിനും പുഞ്ചിരി.

മാഞ്ഞകന്നില്ലാതാവുന്ന മഴ മേഘരാശി.

കുളിര്‍തെന്നലോടി വന്നെത്തി പറഞ്ഞതേതു കിന്നാരം.

ചിരിമണികളുതിര്‍ക്കുന്നുവല്ലോയരിമ്മുല്ലയിലകളും.

ഈ രാവിനെകാത്തല്ലൊ നമ്മളും,

പകലിന്‍ പാളങ്ങളില്‍ പാഞ്ഞതും.

നിഴലലിഞ്ഞെങ്ങോ മാഞ്ഞയീ

നിശയിലിനിയഴലും മാഞ്ഞലിയട്ടെ.

ഇന്നീരാത്രിയിലണയാതിരിക്കട്ടെ-

യാനന്ദനാളങ്ങള്‍ നിങ്ങളില്‍.

ആശയെ മറ്റാരാണ്ട് കെട്ടികൊണ്ടോയ്..

2010-01-04T11:41:00.000-08:00

ഇടറിയിളകിയടയും മിഴികള്‍

ഒരു മാത്ര കാണാനാശ,

ഒന്നു കണ്ടെന്നാലൊന്നു മിണ്ടാനാശ,

മിണ്ടിയെന്നാലൊന്നു തൊടാനാശ.

തൊട്ടന്നാലൊട്ടി നടന്നിടാനാശ,

നടന്നാശവിട്ടിടുംബോഴ--

ല്പമൊന്നിച്ചിരിക്കാനാശ.

ഒന്നിച്ചിരുന്നൊരൊ കഥ

പറയുന്നേരമറിയാതെയൊരു-

ചുമ്പനം കട്ടെടുക്കാനാശ.

പിന്നെ വട്ടം പിടിച്ചെല്ലാം

മറന്നാമാറിലലിയാനാശ.

മാറിലലിഞ്ഞമര്‍ന്നാലോ

ലോകമെല്ലാം മറന്നൊന്നാകാനാശ,

ആശയിങ്ങനെ പെരുത്തേറുന്നൊരു

ദിനം “ആശയെ” മറ്റാരാണ്ട് കെട്ടികൊണ്ടോയ്....

ആഷിമ മനോജ്

2010-01-01T05:13:00.000-08:00

വെങ്ങരയില്‍ നിന്നുള്ള ഈ കുരുന്നു പ്രതിഭ, ആഷിമ മനോജിനെ പരിചയപെടാം.

പുതുവത്സരാശംസകള്‍

2009-12-31T22:16:00.000-08:00

എകാകി നീയും

2009-12-24T07:47:00.000-08:00

എകാകി,

നീയിന്നീയിലകളടര്‍ന്നീറനണിഞ്ഞ

ചില്ലയില്‍,

ഓര്‍മ്മകളിലുടക്കിയെന്തോര്‍ത്തിരിക്കുന്നു?

പാതി വഴിപിരിഞ്ഞകന്ന,

പ്രാണനില്‍ തേന്മഴ തൂകിയ

പ്രണയിനിയവളുടെ

പ്രേമ ഗാനത്തിനോ

കാതോര്‍ക്കുന്നു?

കാലമാമൊഴുക്കിന്റെ

വേഗത്തിനായില്ലയോര്‍മ്മ

തന്‍ നിറമിളക്കീടുവാന്‍.

നീയിപ്പോഴുമാ നീറുന്ന

ചിന്ത തന്‍ നീരൊഴുക്കിലോ?

വാണില്ല നാളൊന്നു പോലും

വൃഥാ മോഹിച്ചതല്ലാതെ.

കൂടൊരുക്കി വിളിച്ചിട്ടും

കൂട്ടിനായ് വന്നില്ല

കൂരിരുളാര്‍ന്ന ജീവിതം

കുറെ കനപ്പിച്ചതല്ലാതെ.

കൊക്കിനാലൊത്തതാണെ

ന്നോര്‍ത്തു കൂട്ടിനായ്

കൊതിച്ചു നീ.

കൊക്കിലൊതുങ്ങാതെയകന്നു പോയ്.

ഇന്നി എകാന്തവീഥിയില്‍

ഓര്‍മ്മതന്നൊഴുക്കിലൊറ്റയായ്.

ആംബലിനഴക്

2009-12-24T07:15:00.000-08:00

ശുഭ്രാംഗനേ സുന്ദരീ
നിന്നഭിരാമ സൌന്ദര്യമീ
നീര്‍ത്തടാകമധ്യേയനവദ്യ-
മാമഴകിന്റെയരുമയാം
പാല്‍ പുഞ്ചിരിയായിടുന്നു.

നിന്നാരാധകനാമരുണനോ
തഴുകുന്നു നിന്നുടലാകെ
തെളിഞ്ഞ വെയിലിന്‍
കൈയ്യിനാല്‍.

പുളകിത ഗാത്രിയായ്
തെല്ലിളം നാണമോടെ-
യനുരാഗലോലയായ്
അഴകിതുയര്‍ത്തിയര്‍ക്ക-
നെ കൊതിപ്പിക്കുന്നു നീ.
മധ്യാഹ്ന ദേവനവന്‍,
വര്‍ദ്ധിതാനുരാഗത്തി-
ന്നൂഷ്മളാലിംഗനത്തില്‍
നീയുന്മാദലാസ്യത്തിനു-
ച്ചിയില്‍ ഉലയുബോള്‍,
കളിവീണമീട്ടിയെത്തുമാ-
കരിവണ്ടിനെ കണ്ടില്ലയോ?
പ്രണയാര്‍ദ്ര നീയനുരാഗ
വിവശയായലിയുന്നു
പകലവനിലെങ്കിലും,
പരിണയിക്കാതെ,
പാഞ്ഞു പോകുന്നവനും

ക്രിസ്തുമസ്സ് -പുതുവത്സരാശംസകളോടെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം വെങ്ങര
Click here to go to www.vengara.com

വാക്കുകളര്‍ച്ചനപൂക്കളാവുകില്‍.....!!

2009-12-22T07:37:00.000-08:00

വാക്കുകള്‍
അവനായുള്ള
അര്‍ച്ചനപ്പൂക്കളാവേണം.
അവനവന്ഭിമതം
അറിയിക്കുവാന്‍
ആരുമരുതരുതു
അനഭിമത ശബ്ദ
വാചോടോപമന്യനില്‍

വിസ്മയപ്പിക്കാം
വിനോദിപ്പിക്കാം
വേദനിപ്പിക്കാത്ത
വാക്കിനാല്‍

രസിപ്പിക്കാം
രതി നുകരാം
രമ്യമാം
വാക്കിനാല്‍

പങ്ക് വെക്കാം
പാതി മാറ്റാം
പതമുള്ള
വാക്കിനാല്‍

നന്ദിയാവാം
നാന്ദിയാവാം
നനവുള്ള
വാക്കിനാല്‍

നിന്ദയരുതു
നീറ്റലരുതു
നിണമണിഞ്ഞ
വാക്കിനാല്‍

നീണ്ടുപോവുമിത്
ഓര്‍ത്തെടുക്കുകില്‍
കോര്‍ത്തിടുവാനുള്ള
വാക്കുകള്‍
ആതുരായയവര്‍ക്ക്
ആനന്ദമാവേണം,
അല്ലാതെയരുതത്തതോതി
അരികളാവരുതാരും പരസ്പരം

വാക്കുകള്‍
അവനാ*യുള്ള
അര്‍ച്ചന പൂക്കളാവേണം.

അവന്‍= ദൈവം

www.rajvengara.blogspot.com

Click here to go to www.vengara.com

അമ്മേ ശരണം.

2009-12-19T02:42:00.000-08:00

വയലപ്ര ശ്രീ അണിയക്കര പൂമാലഭഗവതി ക്ഷേത്രം നവീകരണാനന്തരം നടന്ന പുന:പ്രതിഷ്ഠാ ചടങ്ങുകളുടെ ഫോട്ടോകള്‍

www.rajvengara.blogspot.com

Click here to go to www.vengara.com

തിരിച്ചറിവുകള്‍

2009-12-18T14:04:00.000-08:00

തിരിച്ചറിവുകള്‍

നക്ഷ്ത്രത്തെ തിരഞ്ഞു ചെന്നപ്പോള്‍
കണ്ടെടുക്കനായതു അനന്തതയുടെ
മുഖപടത്തില്‍ നിന്നും
ചൂഴ്ന്നെടുക്കപെട്ട
അന്ധകാരത്തിന്റെ
കണ്‍കുഴിമാത്രം।
വേദനക്കു മറുമരുന്നു
തേടി വന്നപ്പോള്‍
കുറിച്ചു തന്നതു
വേര്‍പാടിന്റെ
കടും കഷായം!
കുടിച്ചിറക്കാന്‍
വാ തുറന്നപ്പോള്‍
നാവിലേക്കിട്ടു തന്നതു
വെറുപ്പിന്റെ
ഗുളികകളും!
നിഴലിനകത്തു
നിറമുണ്ടെന്നു കരുതി
നിലം മാന്തിയപ്പോള്‍
കൈയ്യില്‍ തടഞ്ഞതു
നിറമില്ലാത്ത കുറെ
ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം।
തിരിച്ചും മറിച്ചും
നോക്കിയപ്പോള്‍
വലിച്ചെറിയാന്‍
ആവശ്യപെട്ടതും
നീ തന്നെ।
നക്ഷ്ത്രങ്ങളുടെ
തിളക്കം കാലഹരണപെട്ട
സത്യമാണെന്ന്
പറഞ്ഞപ്പോഴും
നീ ചിരിച്ചതേ ഉള്ളൂ।
പനികിടക്ക
മരീചികകള്‍
അടരാടുന്ന മരുഭൂവാണെന്നു
ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നത്
അന്നാണു.

പ്രശസ്ത ബ്ലോഗര്‍ ശ്രീലാല്‍ വിവാഹിതനാവുന്നു

2009-12-15T18:59:00.000-08:00

പ്രശസ്ത ബ്ലോഗര്‍ ശ്രീ ശ്രീലാല്‍ (www.chithrappetti.blogspot.com)വിവഹിതനാവുകയാണു ഈ വരുന്ന ഡിസംബര്‍ ഇരുപത്തിഅഞ്ചാം തിയ്യതി.ശ്രീ രമ്യ(വെങ്ങര) ആണ് പ്രതിശ്രുത വധു.
എല്ലാവിധ ആശംസകളും..

പുയ്യാപ്ലേ...
മംഗലകത്ത് കിട്ടി
ഞമ്മക്കു പെരുത്ത് സന്തോസായി ട്ടാ...
അപ്പം ഇനി നീ ഞമ്മളേ അളീയനാണല്ലപ്പാ...
കാര്യൊക്കെ സരിയന്നെ..ഞമ്മളെ പെങ്കുഞിനേംകാണ്ട് ബെസമിപ്പിച്ചാലു പറ്ഞ്ഞിറ്റ്ല്യാന്നു ബേണ്ട ഞമ്മളു ബെങ്ങരക്കാര്‍ മഹാബെടക്കാ...
അല്ല നീയങ്ങിനെയൊന്നും അല്ലാന്നു ഞമ്മക്ക് അറിയാം..പൂയ്യാപ്ല് ബേജാറവണ്ട..
പ്ക്കെങ്കിലു ഞമ്മക്കു പറയാണ്ടിരിക്കാനും പറ്റില്ലല്ലാ..യേതൂ..നിങ്ങക്കു പുടികിട്ട്യാ...
പടച്ചോന്‍ തുണച്ചിറ്റു രണ്ടാക്കും എല്ലാ ബര്‍ക്കത്തും സുവര്‍ക്കത്തും ഉണ്ടാവട്ടെ.
നിന്റെ മംഗലചോറ് ഒരു പിടി ബാരണംന്നു പെരുത്താശണ്ടായിനീം..
ബരാന്‍ പറ്റാത്ത സ്ഥിതിബിശേഷത്തിലായിപോയി പഹയാ..ഞമ്മളിപ്പോള്‍...
നോക്കട്ടെ, ഞ്നമ്മന്റെ ഓളെം മക്കളെം പറഞ്ഞു ബിടാന്‍ പറ്റ്വൊന്നു..
അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ഞമ്മ ..നാട്ടിലു ബരട്ടെ ..ഒന്നിച്ചു അപ്പോ കൂടിപെരങ്ങി ബെശമം തീര്‍ക്കാം.അല്ലേ.
നീയിപ്പോ തെരക്കിലാവും അപ്പോ ബെറുതേ അതും ഇതും പറഞ്ഞ് നിന്റെ സമയം മെനക്കെടുത്തുന്നില്ല.
അപ്പൊ എല്ലാം പറഞ്ഞപോലെ...
എല്ലാ സ്ന്തോഷവും,സുഖസമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ആഹ്ലാദകര്‍വുമായ ഒരു ദാബത്യം ആശംസിച്ചുകൊണ്ട്
സ്നേഹപൂര്‍വ്വം രാജന്‍ വെങ്ങര...

കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ് ഗിരീഷ് വെങ്ങര

2009-12-15T10:56:00.000-08:00

പ്രശസ്ത കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റായ ശ്രീ ഗിരീഷ് വെങ്ങരയുമായുള്ള അഭിമുഖം ബംഗളൂരു നിന്നുമുളള മിഡ് ഡേ പത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അഭിമുഖം ഇവിടെ വായിക്കാം http://75.125.77.246/lifestyle/2009/may/080509-Gireesh-Vengara-politician-cartoonists-Interviews-Bangalore-iTalk-People.htm

ശ്രീ ഗിരീഷ് വെങ്ങരക്ക് എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും നേരുന്നു.
രാജന്‍ വെങ്ങര

അണിയക്കര ശ്രീ പൂമാല ഭഗവതിക്കാവ്.

2009-12-11T12:00:00.000-08:00

പ്രവാസത്തിലെ വഴിക്കാഴ്ച്ചകള്‍...മഴത്തുള്ളിയില്‍ നിന്നും

2009-12-04T04:08:00.000-08:00

ഇതിലെഴുതിയതിനും അപ്പുറമാണു ഈ പ്രവാസിയുടെ ദുര്യോഗങ്ങള്‍..
ഒഴുക്കില്‍ ഇറങ്ങി നിന്നാല്‍ കാല്‍ ക്കീഴില്‍ നിന്നും ഒലിച്ച്പോകുന്ന മണ്ണ് പോലെ ഒഴിഞ്ഞഴിഞ്ഞില്ലാതാകുന്ന പ്രായത്തിന്റെ നിശബ്ദനഷടത്തില്‍..സ്വജീവിതം മറ്റുള്ളവര്‍ക്കായി ഹോമിക്കുന്ന ഏതൊരു പ്രവാസിയും,അവന്‍ ഏതു സാമ്പത്തീക തലത്തില്‍ ഉള്ളവനാണെകിലും അനുകമ്പ അര്‍ഹിക്കുന്നവന്‍ തന്നെ.
ഏതിനൊടെല്ലാം,എങ്ങിനെയെല്ലാം കോമ്പ്രമൈസ് ചെയ്താണ്‍ അവന്‍ വര്‍ഷാന്ത്യം പരോള്‍ കാലവധി പോലെ വിധിച്ചു കിട്ടുന്ന ഏതാനും ചില ഒഴിവു നാളിനായി ഇവിടെ കാത്തുകിടക്കുന്നതു.തന്നിലെ നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തെ നാട്ടിലെ ഉറ്റവര്‍ക്ക വേണ്ടി കരുതി വെച്ചു,സങ്കടങ്ങളും,ആഗ്രഹങ്ങളും നെഞ്ചിലടക്കി,അവന്‍ ആ നാളുകള്‍ സ്വന്തമാക്കി ഇനി നാട്ടീലെത്തിയാലൊ...വേണ്ട...ഞാന്‍ അതൊന്നും വീണ്ടുമിവിടെ ആവര്‍ത്തികുന്നില്ല.
ഗള്‍ഫ് മലയാളിയെ എങ്ങിനെയെല്ലാം ഉപയോഗിക്കാമോ അങ്ങിനെയെല്ലാം പിഴിഞ്ഞെടുക്കുകയും അതേ സമയം അങ്ങേയറ്റം പുച്ചത്തോടെ അവരെ റ്റ്രീറ്റ് ചെയുകയും ചെയുന്ന നന്ദിയില്ലാത്ത ഒരു സമൂഹമാണു മലയാളിയുടെതു..ദൈന്യതയുടെ നേര്‍പര്യായമായി ഒടുവിലൊരു നാള്‍ നാടണയുന്ന മലയാളിക്കു നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ക്രൂരമായ ചോദ്യങ്ങള്‍...
കുറെ നാളായില്ലെ വന്നിട്ട്..എന്തെ പോണില്ലേ....?
ഓ...ഒഴിവാക്കി വന്നതാണല്ലേ....
തിരിച്ചു പോകുന്നില്ല അല്ലേ..?
...ഇങ്ങിനെയുള്ള ചോദ്യശരങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ തലതാഴ്ത്തി...സ്വയം അവന്‍ പിറുപിറുക്കും...എനിക്കീ നാട്ടില്‍ കഴിയാന്‍ അവകാശമില്ലേ...ഞാനിവിടെ അഭയര്‍ഥിയാണൊ?

പ്രവാസിയുടെ നൊമ്പരമൊപ്പിയെടുത്ത വിഷയമവതരിപ്പിച്ചുകെണ്ടുള്ള ഒരു പോസ്റ്റ് നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ വായിക്കാം ലിങ്ക്....http://www.mazhathullikal.com/forum/topics/2797114:Topic:257373.

നിനക്കായി

2009-12-04T01:52:00.000-08:00

എന്‍ കണ്ണീരില്‍ക്കാണാം
നിനക്കെന്നനുരാഗ മഴവില്ല്,
നിനക്കായി ഞാന്‍ കരയാം
നിന്‍ കവിളില്‍ നീലനിലാവിന്‍
പുഞ്ചിരി തെളിയുമെങ്കില്‍,
ഞാനേറ്റുവാങ്ങാം നോവിന്‍ മുള്‍
മുനകളൊക്കെയും
നിന്‍ മനമതില്‍നിന്ന-
ഴലിന്‍ നിഴലൊഴിയുമെങ്കില്‍,
കയ്പ്പാര്‍ന്ന നൊമ്പരച്ചാറതിറക്കാം
നിന്നനുരാഗമധുനുകരുവാനായി.
കത്തിയാളും വെയിലിന്‍
കരാളാലിംഗനത്തിലമരാം ഞാന്‍,
നിന്നുടലാകെയുള്‍പുളകിതാ-
നന്ദമതിലലിയുകില്‍.

നിനക്കായി ഞാന്‍ കരയാം,

എന്‍ കണ്ണീരില്‍ക്കാണാം
നിനക്കെന്നനുരാഗ മഴവില്ല്.

പ്രണയാന്ത്യം

2009-12-03T10:38:00.000-08:00

നീട്ടി വെച്ചിടാം നിനക്കീ പുഷ്പോപഹാരം
എന്‍ പ്രേമകുടീരത്തിലിനിയന്ത്യമായ് ,
വിറയാര്‍ന്നിടാത്ത വിരല്‍ തുമ്പാല്‍
നുള്ളിയിടാമൊരു പിടി മണ്ണുമതിന്‍മുകള്‍।
പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നടക്കാംമിനി,
എത്തുകില്ലീ വഴിയെന്നു ശപഥവും ചൊല്ലിടാം,
ഞാനിരിക്കണമീ ലോകവാഴ്ച്ചയിലതൊന്നലൊന്നു
മാത്രമെന്‍ ശ്വാസ നാളങ്ങള്‍ കിതക്കട്ടെ।
തുടിക്കില്ലിനിയൊരുനാളുമൊരല്‍പ്പ
പ്രണയവുമിനിയീ മൃത ധമനിയിലുമെന്‍
ഹൃത്തിലും,വെറുതെ വര്‍ത്തിക്കുമീ
മസ്തിഷ്ക്കത്തിലും।
കാഴ്ച്ചകളിനി നിറരഹിതം.
എനിക്കതും ഉപകാരം
അതല്ലെങ്കില്‍ നിനവിലെത്തും ,
നിന്‍ രൂപമെന്നെ നോവിച്ചീടുവാന്‍।
സ്വരങ്ങളിനിയീണമേതെന്നറിയാതെയുഴല-
ണമല്ലെങ്കില്‍ എന്‍ മനമതു നീയെന്നൊര്‍ത്തു
കാതോര്‍ക്കും।
വേണ്ട രാഗങ്ങളും,
രാഗാനുരാഗവും,
രാവും,രാപ്പാടിയും,
നീലവിഹായസ്സുമതില്‍
നീളെ വിതാനിച്ച നക്ഷ്ത്ര
തോരണങ്ങളും,
നിന്നെയൊര്‍മ്മിപ്പിക്കുവതൊന്നുമിനി വേണ്ട!
അന്ധനാവാം ഞാനിനി,മൂകനും
മൃതദേഹമിതല്ലെങ്കിലിനിയെന്തായിടാന്‍ ?

പുഞ്ചവയല്‍ വരമ്പ്

2009-12-01T11:37:00.000-08:00

ഈ പുഞ്ചവരമ്പിലൂടെ നീയിപ്പൊഴും,

എന്മുന്നില്‍!,ഒരു ചെറു പുന്‍ചിരി പുലരി പോലെ..!!

മഞ്ഞിന്‍ മുത്തണിഞ്ഞ

പുല്‍ക്കൊടി തുമ്പിലൊട്ടും

മുട്ടി നോവിക്കതെയരുമയായി..

വെള്ളിക്കൊലുസ്സണിഞ്ഞ നിന്‍

കുഞ്ഞു പാദങ്ങള്‍

ചാറിപെയ്തിറങ്ങി വന്നൊരു

കുഞ്ഞു മഴയില്‍

കുതിര്‍ന്നീറനണിഞ്ഞതും

നോക്കി പിന്നാലെയുണ്ടിപ്പോഴും ഞാന്‍.

നേര്‍ത്ത ചാറ്റല്‍ മഴ, ചാഞ്ഞാഞ്ഞു

പെയ്തിറങ്ങി നിന്‍ കുഞ്ഞോമന

ക്കുടയില്‍ കുളിരിന്റെ

കുപ്പിവളകിലുക്കമുതിര്‍ക്കവേ,

കാറ്റിന്റെ കയ്യിലെക്കുസൃതികളാല്‍

നിന്‍ കുപ്പയഞ്ഞൊറികളീറനാവുന്നതും

നോക്കിപ്പിന്നാലെയുണ്ടിപ്പോഴും ഞാന്‍.

എന്നെ നോക്കിച്ചിരിച്ചും,നിന്‍

ചലനതാളത്തില്‍ കുണുങ്ങിയും

ചീന്തിമെടഞ്ഞിട്ടയാമുടിക്കെട്ടിലുടക്കി

നില്‍ക്കുമാ മുല്ലമാലയില്‍

നിന്നൂര്‍ന്നിറങ്ങുന്നരാ നല്‍മണം,

ഈറനിടുപ്പിട്ടു വന്നൊരായിളംങ്കാറ്റ്

കട്ടെടുക്കുന്നതും നോക്കി,

പിന്നാലെയുണ്ടിപ്പോഴും ഞാന്‍.

ഈ പുഞ്ചവരമ്പിലൂടെ നീയിപ്പൊഴും,

എന്മുന്നില്‍!,ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി പുലരി പോലെ..!!

പുഴയും വെള്ളാരംങ്കല്ലും

2009-12-01T10:49:00.000-08:00

അന്തരാളങ്ങളിലൊളിപ്പിച്ചുമോമനിച്ചും,
ഉമ്മ വച്ചും,കുളിരോളങ്ങളാലിക്കിളി
പൂക്കളര്‍പ്പിച്ചും പുഴ ഒരു
വെള്ളാങ്കല്ലിനെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു।!
കടത്തുതോണീക്കാരനന്നൊരു നാള്‍,
തന്റെ തുഴയെറിഞ്ഞു
വെള്ളാരങ്കല്ലിനെ നോവിച്ചപ്പോള്‍,
പുഴ പ്രളയതാണ്ഡവത്താലവനെ
പേടിപ്പിച്ചു।
കുഞ്ഞുമീനുകളുമായി കിന്നാരം പറഞ്ഞ
വെള്ളാരങ്കല്ലിനോടു പുഴക്കു
ചൊടി തോന്നി,
പുഴയന്നാദ്യമായി
വെള്ളാരങ്കല്ലിനോടു പിണങ്ങി।
പുഴയുടെ മനസ്സു കലങ്ങി।
വേനലിന്റെ തീഷ്ണതയേറ്റുവാങ്ങി,
പുഴ ഒഴുക്കു മറന്നു।
ആരൊരുമറിയാതെ പുഴയൊരുനാള്‍
അപ്രത്യക്ഷ്മായി!!
ചിലര്‍ പറഞ്ഞു,
പുഴ ഒളിച്ചോടീയെന്നു!
ചിലര്‍ പറഞ്ഞു,
പുഴ വെള്ളാരങ്കല്ലില്‍
തല തല്ലി ചത്തെന്നു!!!
ചിലരാകട്ടെ,
പുഴയെ വെള്ളാരങ്കല്‍
വിഴുങ്ങി എന്നു
നുണ പറഞ്ഞു।
അപവാദങ്ങളുടെ
ചളീയലമര്‍ന്നു,
വെള്ളാരംങ്കല്ല്
വിസ്മ്രുതിയുടെ
പായലുകളില്‍ നിന്നും
പുഴയുടെ നിഴല്‍ കണ്ടെടുക്കാന്‍
മഴയുടെ വരവിനായി കാതോര്‍ത്തു.

ഉപദേശം.

2009-11-29T18:59:00.000-08:00

അധികമാരും പതം വരുത്തരുതവനവന്‍ മനം,

പാതാളം കുഴിച്ചെന്നു വന്നേക്കാം ചിലര്‍.

അതികമാരും “വിനയകുനിയ“മാരാകരുതാ-

മുതുകത്തേറി മുടിച്ചിടാം ചിലര്‍.

അധികമാരും പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കരുതീ

യോട്ട പന്തയമിതില്‍,

പാഞ്ഞേറുന്നവര്‍ മുന്നേറിടാം,

പിന്നിലായി നാം പിടഞ്ഞുവീണേക്കാം.

അധികമായാല്‍ അമൃതും വിഷമീ-

യുപദേശവുമതുപ്പോലെ.

അധികമുപദേശിച്ചാലിവനുമൊരേശുവാകും

ഒടുവിലൊരു കുരിശിനുമുടമയായേക്കാം.

ഒളിച്ചുകളിക്കൊരു കമെന്റെ-2

2009-11-28T11:17:00.000-08:00

സുനിലിന്റെ നല്ലെരു ഫോട്ടോഗ്രാഫി ബ്ലോഗായ് “http://nizhalkkoothu.blogspot.com” ലെ http://nizhalkkoothu.blogspot.com/2009/09/blog-post_22.html എന്ന ഫോട്ടോ പോസ്റ്റിനു നല്‍കിയകമെന്റ്

സ്വര്‍ണ്ണത്താഴിക്കുടം പോലൊരു
പൊട്ടണിഞ്ഞവളും സുന്ദരിയായ്
സന്ധ്യാമ്പര സീമയിലവളുടെ
സൌമ്യവദനം ദീപതമായി.
മാഞ്ഞിറങ്ങുന്ന പകലിനുടയാട
യിലരുണവര്‍ണ്ണാര്‍ദ്രമായി തീര്‍ക്കുന്നു
സായന്തനം തന്‍ കരവിരുതു.

ഒളിച്ചുകളിക്കൊരു കമെന്റെ-1

2009-11-28T11:12:00.000-08:00

സുനിലിന്റെ നല്ലെരു ഫോട്ടോഗ്രാഫി ബ്ലോഗായ് “http://nizhalkkoothu.blogspot.com” ലെ http://nizhalkkoothu.blogspot.com/2009/10/2.html എന്ന ഫോട്ടോ പോസ്റ്റിനു നല്‍കിയകമെന്റ്

മെല്ലെ ചിണുങ്ങി പറന്നെത്തി
വന്നൊന്നിരുന്നു മുത്തി,
പൂവിന്‍ കന്യാകാത്വമരുമയായി
തുമ്പാല്‍ തൊട്ടെടുത്തെങ്ങോട്ടൊ
പാഞ്ഞോടി പറന്നു പോം
സുന്ദരാ,
നിന്‍ വര്‍ണ്ണചിറകിനരുമയാം
നീലിമയിലീ ചിത്രമിന്നാരെഴുതിവച്ചു!!

ഒളിച്ചുകളിക്കൊരു കമെന്റെ

2009-11-28T11:01:00.000-08:00

സുനിലിന്റെ നല്ലെരു ഫോട്ടോഗ്രാഫി ബ്ലോഗായ് “http://nizhalkkoothu.blogspot.com” ലെ

http://nizhalkkoothu.blogspot.com/2009/08/blog-post_22.html എന്ന ഫോട്ടോ പോസ്റ്റിനു നല്‍കിയ കമെന്റ്

പാഞ്ഞോടുന്നോര്‍മ്മകള്‍,
പണ്ടു പാഞ്ഞ്നടന്ന
പാടവരമ്പുകള്‍ തെളിയുന്നോര്‍മയില്‍,
പിടിച്ചെടുത്ത് വാലിനറ്റം
നേര്‍ത്ത നൂലിഴ്കെട്ടി പിടിച്ചു
പാറിപ്പിച്ചും,കല്ലെടുപ്പിച്ചുമീ-
ത്തുമ്പിയെ കളിപ്പിച്ച നാളുകള്‍,
കാഴ്ച്ചയിലിന്നുമിവന്‍
കണ്ണുരുട്ടുന്നെന്നെനോക്കി,
പാവമാവന്‍ കുഞ്ഞു കൌതുക-
ത്തിനാലെന്നെത്ര നൊന്തിരിക്കം.
ഓര്‍ത്തു ചൊല്ലുന്നു ക്ഷമ ഞാന്‍
മാപ്പെനിക്കുന്ന് നീ നല്‍കില്ലയോ.

കവിതക്കൊരു കമെന്റ്

2009-11-27T00:29:00.000-08:00

പകല്‍കിനാവുകള്‍ | pakalkinaavukal എന്ന ബ്ലോഗില്‍ "പി ആര്‍ ഒ":എന്ന കവിതക്കു നല്‍കിയ കമെന്റ്.

വിരലെത്ര മുറുക്കിപിടിച്ചാലും
വിട്ടു പോകേണം വിധി വിളിച്ചാല്‍,
വിലാപമെന്തിനു,വിരഹമേതും
വീണമരും കണ്ണീരുണങ്ങും വരേ.

വാക്കുകള്‍ തീപ്പെട്ടികൊള്ളികള്‍

2009-11-25T22:13:00.000-08:00

വാക്കുകള്‍ തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളികള്‍,

ചിലവ ഒരു ഉരക്കു തന്നെ കത്തുന്നു,

ചിലതാകട്ടെ,എത്ര ഉരച്ചാലും കത്തില്ല.

മറ്റു ചിലതാകട്ടെ,

ഒരു ഉരക്കു മരുന്നു തെറിച്ചു,

ഒരിക്കലും കത്താതെ പോകുന്നു.

അറ്റം പൊടിഞ്ഞാലും

ഉരക്കാം

ചിലതപ്പോള്‍

‍പാളിക്കത്തിയെന്നും വരാം.!

ചിലതിതു കത്തില്ല.

നനവിലലിഞ്ഞു

നാണിച്ചിരിക്കും
കത്തി തെളിഞതാകട്ടെ,

ചിലതപ്പോള്‍ തന്നെ കേട്ടു പോകും.

എന്നാല്‍ ചിലതില്ല ,

കെടാതെ നിന്നങ്ങു കത്തും

കത്തികഴിഞ്ഞും

ചിലതെരിഞിരിക്കും

ചിലതു കരിഞ്ഞാലും

കാര്യമാകും!

നിറച്ചടുക്കി,

ഭദ്രമായ്‌വച്ചീടുകില്‍

ഉപകരിക്കുമിതേതുകൂരിരുട്ടിലും!!

വാക്കുകള്‍

തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളികള്‍

സൂക്ഷിക്കാം

നമുക്കിതപ്പ്രകാരം

കവിതക്കൊരു കമെന്റ്

2009-11-25T20:06:00.000-08:00

‘ലാപുട’യുടെ സ്കൂപ്പ് എന്ന കവിതക്കു നല്‍കിയ കമെന്റ്..

കവിതയുടെ ലിങ്ക് താഴെ കൊടൂത്തിരിക്കുന്നു.

ഒരു ചെറു കീറല്‍ പൊളി!
പാളി തുറന്നു നേര്‍ത്തയിടവഴി
താണ്ടിയാല്‍,
പാരാകെ പിറന്ന പാതാളം!!
ഓരോ പൊത്തുമൊരുമാളമാവേണം.
ഓരോ മാളവുമൊരു ഗുഹയാകേണം,
ഒരോ ഗുഹയുമൊരു തുരങ്കമാവേണം
നേര്‍ത്തവെളിച്ചക്കീറ് തുരന്നെത്തി
യിരുട്ടു മാറ്റി തെളിയണം,
അന്തരാളങ്ങളില്‍
ജീവന്റെ പാല്‍ക്കടല്‍ കടഞ്ഞുയിര്‍കൊള്ളുമാ
ചൈതന്യവിത നാമ്പു നീട്ടേണം.
ഒരോ ചെറു നീര്‍ചാലും
ചേരേണം ചെന്നതാഴിയിലെന്നതും
വാഴ്വിന്‍ നേരിതുപോലെ.

http://lapuda.blogspot.com/2009/08/blog-post_27.html

തെയ്യപറമ്പിലലഞ്ഞ ഓര്‍മ്മകള്‍

2009-11-17T10:57:00.001-08:00

മഞ്ഞിറങ്ങി വീണ
ഉഴുന്നു കണ്ടംങ്ങള്‍,
കറുക പുല്ലതിരിടും
നടവരമ്പുകള്‍,
വേലിയതിരുകള്‍
ചുറ്റിയിറങ്ങും നാട്ടുവഴികള്‍.
ഒരോല ചൂട്ടു വെളിച്ചം
വഴികാണിച്ചെന്നെയെത്തിച്ച
തെയ്യക്കാവുകള്‍.
മിന്നിനിറയുന്നോര്‍മ്മകള്‍,
എണ്ണച്ചിരാതിന്‍
‍നേര്‍ത്ത ദീപ്‌തിയില്‍
മങ്ങി തെളിഞ്ഞൊരാ
മുഖത്തെഴുത്തുകള്‍...
കുരുത്തോലയഴകില്‍
പാളി മിനുക്കുംതിളങ്ങുമാ
ചെറു കത്തി വായ്‌ത്തല-
പ്പണി കണ്ടു ,
കണ്ടങ്ങിരുന്നു-റങ്ങി ഞാന്‍!
മുറുകി പെരുകിയ
ചെണ്ടമേളം കേട്ടു-
റക്കത്തിലാരോപറയുന്നു,
തോറ്റമിറങ്ങാനായി.....

വാരിപ്പിടിച്ചെഴുന്നേറ്റിടം
നേടി കണ്ട തോറ്റം
ഉറയുന്നിതിപ്പൊഴും മനക്കാവില്‍.

തിരിച്ചെത്താക്കളിയാട്ട കാലമതിനോര്‍മ്മ

പരപ്പിലൂയലാടുന്നു ഞാന്‍.

പാഞ്ഞിടുന്നോര്‍മ്മകള്‍

പലപാടും,

പലനിറം പടര്‍ത്തി പൊട്ടി

ചിതറും പടക്കത്തിന്‍ മിന്നാ-

വെളിച്ചത്തില്‍ തെളിഞ്ഞൊ

കാമിനിയവളുടെ അഴകതി-

പ്പഴും തെളിയുന്നു മനമിതില്‍.

അന്നാശവച്ച് വാങ്ങിച്ച

മണിക്കല്ലുമാലയൊന്നവള്‍ക്ക്

നല്‍കാന്‍ കാത്തിരുന്ന്‍ കാട്ടിയ

സാഹസവും.

എല്ലാമൊരു ഉത്സവകാഴ്ചായ-

കുന്നോര്‍മ്മയില്ലിന്നും..

“അമ്മ“ -നിര്‍വ്വചനങ്ങള്‍ക്കു അതീതം.

2009-10-14T12:51:00.000-07:00

ഇതു ജീവിതം

2009-10-01T07:26:00.000-07:00

അഴിച്ചടുക്കിവെക്കാന്‍
നമുക്കെത്ര മൂടികള്‍,
ചേരുംപടി ചേര്‍ത്തീടേണം
മാത്രകള്‍ക്കുള്ളില്‍.
കൊന്‍ചിവന്ന കുഞ്ഞിനു,
അഛ്ച്ചനാവേണം നാം,
അരമാത്രയില്‍!.
അന്നമൂട്ടിയോരമ്മക്കു,
മോനുമാവേണം,
ഏട്ടനും,അനിയനും
നൊടിയിട കൊണ്ടാവേണം
അമ്മാവനുമനന്തിരവനുമതു പോലെ!
നിമിഷവേഗത്തിലാവണം
നാം പ്രിയതമയ്‌ക്കാല്‍മനാഥന്‍!!
വേഷമിതേതും ചേര്‍ന്നുനില്‍ക്കേണം
അരങ്ങിതിലാടുന്നേരം,
മുഖംമ്മൂടികളണീയേണം
മുഷിവു തോന്നാതെ നിരന്തരം.
നീരസമൊട്ടുമരുതു,
നാം അരസികനാവുമതുനിശ്ച്ചയം.
ആടിതളര്‍-ന്നിടയിലൊന്നു
നമുക്കു നമ്മെ കാണുവാന്‍,
മൂടികളിതഴിച്ചുവെക്കേണം.
പലകെട്ടുകളിഴപിരിച്ചഴിച്ചു നാം.
ചൊല്ലാം നമുക്കിതു ജീവിതം!

അണിയക്കര ശ്രീ പൂമാല ഭഗവതിക്കാവ്,വയലപ്പ്ര.

2009-09-20T05:05:00.000-07:00

എന്തൊരു മഴയാ..

2009-09-01T01:37:00.000-07:00

കാവ്യയുടെ ജീവിതം തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്‌ ആരാണ്‌?

2009-08-28T23:06:00.000-07:00

Courtesy: Vmalayali.com

കാവ്യയുടെ ജീവിതം തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്‌ ആരാണ്‌?

ചെന്നൈയിലുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത്‌ ഒരു പുലര്‍കാലത്ത്‌ മൊബൈലില്‍ വിളിച്ചു. `അറിഞ്ഞോ കഥ? കാവ്യാമധാവന്റെ വിവാഹബന്ധം തകരാന്‍ എന്താ കാരണം?' പുലര്‍കാലത്തുവിളിച്ച്‌ മറ്റുള്ളവരുടെ കുടുംബം തകരുന്നതിന്റെ കഥപറയുന്നവനോട്‌ നീരസം തോന്നി. എങ്കിലും അതു പുറത്തുകാട്ടാതെ ചോദിച്ചു: `എന്താ കാരണം?' `സംഗതി അല്‍പം നാണംകെട്ട കേസാ' സുഹൃത്ത്‌ ശബ്‌ദം താഴ്‌ത്തിപ്പറഞ്ഞു: `കാവ്യയുടെ നഗ്നപൂജയാണ്‌ കാരണം. അതേക്കുറിച്ച്‌ അവളുടെ കെട്ടിയവന്‍ അറിഞ്ഞു. അതാ പ്രശ്‌നങ്ങളുടെ തുടക്കം.'
ഇത്തരം കഥകള്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തനജീവിതത്തില്‍ എന്നുമെന്നോണം കേള്‍ക്കുന്നതാണ്‌. വായിക്കുന്നതുമാണ്‌. അതിനാല്‍തന്നെ സുഹൃത്തിന്റെ വിശദീകരണത്തില്‍ പുതുമയോ അത്ഭുതമോ തോന്നിയില്ല. ആ നിസംഗത അവന്‌ രസിച്ചില്ല.

`സംഗതി പിടികിട്ടിയില്ല അല്ലേ. അവനുണ്ടല്ലോ, നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ആ കള്ളസന്യാസി സന്തോഷ്‌ മാധവന്‍. അവന്റെ മുന്നിലാ കാവ്യ പൂജയ്‌ക്കിരുന്നത്‌.' സുഹൃത്ത്‌ വിഷയത്തിന്റെ എരിവും പുളിയുമുള്ള ഭാഗത്തേക്ക്‌ കടന്നു.

അവനെ പിണക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ചുമ്മാ പറയട്ടേ എന്നു കരുതി ഫോണ്‍ തലയ്‌ക്കല്‍ മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സത്യം പറയട്ടേ. പുലര്‍കാലമാണെങ്കിലും, തിരക്കുകള്‍ എറെയുണ്ടെങ്കിലും ആ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ എനിക്കും താല്‍പര്യമുണ്ട്‌. ഒട്ടും താല്‍പര്യമില്ലെന്ന മട്ടില്‍ ഇരിക്കുന്നെന്നേയുള്ളൂ. കഥയുടെ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വിശദാംശങ്ങളുമൊക്കെ എനിക്കു കേള്‍ക്കണം. സുഹൃത്ത്‌ കഥ പറഞ്ഞു. തമിഴിലെ ഒരു വാരികയാണ്‌ ആ മഹാരഹസ്യം കണ്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. കാവ്യാമാധവനും സന്തോഷ്‌ മാധവനും എറണാകുളത്തെ ഒരു റിസോര്‍ട്ടിലെ റിസപ്‌ഷനിസ്റ്റായ യുവതിയുമൊക്കെ കഥാപാത്രങ്ങളാണ്‌. നഗ്നപൂജയും ഹോമവുമൊക്കെയാണ്‌ വിഷയങ്ങള്‍. ഒടുവില്‍ കാവ്യയുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌ പൂജയുടെ കഥയറിയുന്നു. അതോടെ അവരുടെ കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ കഥ കഴിയുന്നു. ശുഭം. സുഹൃത്ത്‌ ഫോണ്‍വച്ചു.

സുഹൃത്തുക്കളേ, എന്തുതോന്നുന്നു? നഗ്നപൂജയില്‍ പ്രശ്‌നം ഒതുങ്ങിപ്പോകരുതായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നില്ലേ? ഒരു പ്രണയവും അവിഹിതബന്ധവുമൊക്കെക്കൂടി ആവാമായിരുന്നു. എങ്കിലേ ഒരു രസമുള്ളൂ. നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്ക്‌ ഫോണ്‍വിളിച്ച്‌ പരസ്‌പരം പറയാന്‍, ഇമെയിലിലൂടെ ലോകമെങ്ങും പരത്താന്‍, എസ്‌.എം.എസിലൂടെ സുഹൃത്തിനെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്താന്‍ അതൊക്കെ അത്യാവശ്യമല്ലേ?

ഇതാണ്‌ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പുതിയ സംസ്‌കാരം. പണ്ടൊക്കെ ആളുകള്‍ മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചുള്ള അപഖ്യാതികള്‍ വളരെ ഗോപ്യമായാണ്‌ പറഞ്ഞു പരത്തിയിരുന്നത്‌. ഇന്ന്‌ സ്ഥിതിമാറി. ഇത്‌ ഹൈടെക്‌ യുഗമാണ്‌. ഇമെയിലും, എസ്‌.എം.എസും ജീവിതഗതി നിര്‍ണയിക്കുന്ന കാലം. അണുവിസ്‌ഫോടനം പോലെയാണ്‌ ഇമെയില്‍ വഴിയും എസ്‌.എം.എസ്‌ വഴിയും അപഖ്യാതികള്‍ പരക്കുന്നത്‌. ഒരാളില്‍നിന്ന്‌ രണ്ടുപേരിലേക്ക്‌. രണ്ടുപേരില്‍നിന്ന്‌ ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ ആളുകളിലേക്ക്‌... അങ്ങനെ ലോകമെങ്ങും.

ക്രൂരവും അശ്ലീലവുമായ എസ്‌.എം.എസ്‌ ജോക്കുകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്ന ഞരമ്പുരോഗികള്‍ക്ക്‌ മലയാളത്തില്‍ ഒരു പഞ്ഞവുമില്ല. കാവ്യാമാധവന്റെ വിവാഹനാളില്‍ പ്രചരിച്ച ഒരു എസ്‌.എം.എസ്‌ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. `ഒരു പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനം കൂടി സ്വകാര്യവത്‌ക്കരിച്ചു. കാവ്യാമാധവന്‍ വിവാഹിതയായി.'
എങ്ങനെയുണ്ട്‌ അശ്ലീലസാഹിത്യകാരന്റെ ഭാവന? ഇത്തരം സന്ദേശങ്ങള്‍ വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവുമില്ലാത്ത ആളുകളല്ല പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്‌ എന്നോര്‍ക്കണം. സമൂഹത്തില്‍ മാന്യന്‍മാരായ നല്ല വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവും ഉയര്‍ന്ന ജോലിയുമുള്ള ആളുകളൊക്കെ ഇത്തരം മെസേജുകള്‍ സെന്റു ചെയ്യുകയും വായിച്ച്‌ ആത്മരതിയിലേര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. മൊബൈല്‍ഫോണും കമ്പ്യൂട്ടറും മാനവപുരോഗതിയുടെ ആധുനികചാലകങ്ങളാവുമ്പോള്‍തന്നെ അവ പുതിയ ഞരമ്പുരോഗികളേയും മാനസികരോഗികളേയും സൃഷ്‌ടിക്കുകയുമാണ്‌.

കാവ്യാമാധവന്റെ കരിയറിലെ നേട്ടങ്ങളേക്കാറേളെ കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ആഴ്‌ചകളായി മാധ്യമങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്‌ അവരുടെ കുടുംബജീവിതം തകര്‍ന്നതിനെപ്പറ്റിയാണ്‌. എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ദൃശ്യ-അച്ചടിമാധ്യമങ്ങളൊക്കെ ഈ വിഷയത്തിന്‌ പിന്നാലെ പോകുന്നത്‌. പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക്‌/വായനക്കാര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടത്‌ അതാണെന്ന്‌ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കറിയാം. അന്യന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ ഒളിഞ്ഞു നോക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയാണ്‌ അത്തരക്കാരെ നയിക്കുന്നത്‌. അവര്‍ക്ക്‌ എന്നും പുതിയ കഥകള്‍ വേണം. ഒരാള്‍ മാന്യമായി ജീവിക്കുന്ന കഥ വേണ്ട. നേട്ടമുണ്ടാക്കുന്ന, വിജയം നേടുന്ന വ്യക്തികളെക്കുറിച്ച്‌ അറിയേണ്ട. ഇക്കിളിക്കഥകള്‍ മതി. നഗ്നപൂജയും അവിഹിതവുമൊക്കെയാണെങ്കില്‍ ഭേഷ്‌. അതൊക്കെ വായിച്ച്‌ മനോമൈഥുനം നടത്താനാണ്‌ എല്ലാവര്‍ക്കും താല്‍പര്യം. നഗ്നപൂജക്കഥയോട്‌ ഒരു താല്‍പര്യവുമില്ല എന്ന മട്ടില്‍, കഥയുടെ ബാക്കികൂടി കേള്‍ക്കാന്‍ ആകാംക്ഷയോടെ ഞാനിരുന്നതും അതുകൊണ്ടുതന്നെയല്ലേ?

ആരാണ്‌ കാവ്യാമാധവന്‍. കഴിഞ്ഞ ഒന്നരപതിറ്റാണ്ടായി മലയാള സിനിമാരംഗത്തുള്ള പെണ്‍കുട്ടി. ബാലതാരമായാണ്‌ വന്നത്‌. പിന്നെ നായികയായി. കഴിവും സൗന്ദര്യവും കൊണ്ടാണ്‌ കാവ്യ മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയനായികയായത്‌. വിവാഹം പരാജയമായപ്പോള്‍ ആ പെണ്‍കുട്ടിയോട്‌ സഹതപിക്കുകയായിരുന്നു നാം ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്‌. അതിനുപകരം ഇല്ലാക്കഥകള്‍ പറഞ്ഞുപരത്തി, ജീവിതത്തിന്റെ താളം പിഴച്ച ദുഃഖവുമായിരിക്കുന്ന അവളെ അപമാനിക്കാനും മാനസികമായി പീഡിപ്പിക്കാനുമാണ്‌ നാം ശ്രമിക്കുന്നത്‌. മാപ്പര്‍ഹിക്കുന്ന തെറ്റാണോ ഇത്‌?
സെലിബ്രിറ്റികളുടെ ജീവിതം സാധാരണക്കാരുടേതുപോലെ മറയുള്ളതല്ല. മാധ്യമങ്ങള്‍ എപ്പോഴും അവര്‍ക്കു പിന്നിലുണ്ടാവും. ഡയാനാ രാജകുമാരി ഒരു കാറിനുള്ളില്‍ ഞെരിഞ്ഞു തീര്‍ന്നുപോയതുപോലും മാധ്യമങ്ങളുടെ ഈ നാണം കെട്ട പിന്തുടരലിന്റെ ഫലമായാണല്ലോ.

കാവ്യയുടെ വിവാഹജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്‌ കല്ലുവെച്ച നുണകള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുകയാണ്‌ ചിലര്‍. കാവ്യയോ അവരുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌ നിഷാല്‍ ചന്ദ്രയോ പറയാത്ത കഥകള്‍ എങ്ങനെ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക്‌ കിട്ടുന്നു? വിവാഹദിവസം മുതല്‍ രാത്രിയില്‍ നടന്‍ ദിലീപ്‌ കാവ്യയുടെ മൊബൈല്‍ഫോണിലേക്ക്‌ മെസേജുകള്‍ അയച്ചുവെന്നും ഇത്‌ അവരുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌ കാണാനിടയായതാണ്‌ കുടുംബജീവിതം തകരാന്‍ കാരണമെന്നും വരെ വെച്ചുകാച്ചിക്കളഞ്ഞു ചിലര്‍. രാത്രിയില്‍ കാവ്യ തന്റെ ഫോണ്‍ ഈ ലേഖകന്‍മാരെ ഏല്‍പ്പിച്ചശേഷമാണ്‌ ഉറങ്ങാന്‍ പോയിരുന്നതെന്നു തോന്നും വിവരണം കേട്ടാല്‍. ഇതുതന്നെയാണ്‌ നഗ്നപൂജാക്കഥയുടെ പിന്നാമ്പുറവും. ഞരമ്പുരോഗികള്‍ ഭാവനയില്‍ക്കണ്ട്‌ പടച്ചുവിടുന്ന ഈ കഥകള്‍ എത്രയെത്രയാളുകളാണ്‌ വിശ്വസിക്കുന്നത്‌.

സെലിബ്രിറ്റികളും മനുഷ്യരാണ്‌. അവര്‍ക്കുമുണ്ട്‌ സന്തോഷവും ദുഃഖവും പ്രതിഫലിക്കുന്ന ഒരു മനസ്‌. അവര്‍ക്കുമുണ്ട്‌ ഒരു കുടുംബം. അവര്‍ക്കുമുണ്ട്‌ ഒരു ജീവിതം. ഇതൊന്നുമോര്‍ക്കാതെ വായനക്കാരനെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തുന്ന മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്നവരും അന്തിക്ക്‌ നാല്‍ക്കവലയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പിമ്പുകളും തമ്മില്‍ വലിയ വ്യത്യാസമില്ല. അനീതിക്കെതിരെ പോരാടുകയും മനുഷ്യാവകാശങ്ങള്‍ക്ക്‌ കാവല്‍ നില്‍ക്കുകയും അന്യരോടുള്ള സഹാനുഭൂതി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴേ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകന്റെ പ്രയത്‌നം സഫലമാകുന്നുള്ളൂ. അത്‌ മറക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും അധമനാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

അതിനാല്‍ പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരേ, കാവ്യാമാധവന്റെ ദുര്യോഗത്തില്‍ സഹതപിക്കുക. അവരെ വെറുതേ വിടുക. അവള്‍ക്കുണ്ടായ ദുഃഖം നിങ്ങളുടെ സഹോദരിക്കായിരുന്നെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ മനോഭാവം എന്തായിരിക്കുമെന്ന്‌ ചിന്തിക്കുക. വിവാഹബന്ധം തകര്‍ന്ന്‌ വീട്ടില്‍വന്നു നില്‍ക്കുന്ന സഹോദരിയുടെ പേരില്‍ ഒരു നഗ്നപൂജാക്കഥ കെട്ടിച്ചമച്ച്‌ നിങ്ങള്‍ ആയിരംപേര്‍ക്ക്‌ എസ്‌.എം.എസോ ഇമെയിലോ അയയ്‌ക്കുമോ?
(ഇതു എനിക്കു ഇന്നു വന്ന മെയിലില്‍ ,APPLE KERALA എന്ന ഗ്രൂപ്പില്‍ നിന്നും അയചുകിട്ടിയതാണു .വായിച്ചപ്പോള്‍ ഇതു തന്നെയാണു എന്റെയും നിലപാടു എന്നു ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടു ഞനിതിവിടെ പോസ്റ്റു ചെയ്യുന്നു.)

രാജപാചകം-പരിപ്പുകറി.

2009-08-06T05:55:00.000-07:00

രാജപാചകം.-പരിപ്പു കറി.

പ്ലേറ്റില്‍ കാണുന്നതില്‍ തേങ്ങ മാറ്റി വച്ചു ബാക്കിയൊക്കെകറിപാത്രത്തിലാക്കി,പരിപ്പ് വേവാന്‍ പാകത്തില്‍ വെള്ളമൊഴിച്ച് ,ആവശ്യത്തിനു ഉപ്പും,മഞ്ഞള്‍ പൊടിയും ചേര്‍ത്ത് വേവിക്കുക,വെന്തു വരുംബോള്‍ അല്‍പ്പം എരിവിനു,ആവശ്യപ്രകാരം മുള്‍കു പൊടിയും ചേര്‍ക്കുക.ഇതു നന്നായി തിളച്ചു വെന്തു,പരിപ്പു ഉടഞ്ഞ് പരുവമാകട്ടെ,ഈ സമയത്തിനിടെ മാറ്റി വച്ച തേങ്ങ ഒരു നുള്ള് ജീരകവും ചേര്‍ത്തു അധികം മെതിയാതെ അരച്ച് എടുക്കുക,വെന്തുടഞ്ഞ പരിപ്പിലേക്കു ഈ തേങ്ങ അരച്ചതു ചേര്‍ത്തു ഒന്നു നന്നായി തിളപ്പിച്ചു വേവിക്കുക, ആയി! കറിയായി!!,ഇനി ഒന്നു നേരിയതായി അരിഞ്ഞ് വച്ച ഉള്ളി അല്‍പ്പം എണ്ണയില്‍ വറുത്തെടുത്തു കറിയില്‍ ചേര്‍ക്കുകയേ വേണ്ടൂ.

വാഹ്,ക്യാ കറി ഹെ!!!

ഇതു ബ്രെഡിന്റെ,ചപ്പാത്തിയുടെ,ചോറിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് പച്ചരി ചോറിന്റെ കൂടെ കഴിക്കാന്‍ ബഹുരസമാണു.

അനുനയനം

2009-07-24T21:39:00.000-07:00

“നിന്‍ മിനുപ്പാര്‍ന്ന തൂവലിന്നഴകില്‍

മയങ്ങി ഞാനുമിന്നീ ബന്ധനത്തിലായി.

കൂടെ പറന്നുയരാന്‍,

കൂടൊന്നില്‍,കൂട്ടായി

ചാരെയിരുന്നു കൊക്കുരുമ്മാ‍നാശിച്ച്

കൂടെ പോന്നതാണെന്റെ കുറ്റം

അല്ലെങ്കിലീമഴച്ചാറലില്‍,

കൂടൊന്നുമില്ലാതെയീജനല്‍

പടിയിലിങ്ങനെയിരിക്കുവാന്‍

പിഴയെന്തു ചെയ്തു ഞാന്‍?

മിണ്ടേണ്ടയെന്നോടു,നീയിനി

യൊരുക്കുമൊരു കൂടൊന്നെനിക്കായ്,

അതുവരേക്കും,ഞാനിനി കൂടില്ല,

നിന്നോടൊല്‍പ്പവും ദയയുമില്ല.“

“പെണ്ണെ പിണങ്ങല്ലേ..

തോര്‍ന്നുനീങ്ങട്ടെയീമഴ,

മെനക്കാമൊരൊമനക്കൂട്

ഞാന്‍ നിനക്കായ്,

വാടല്ല പൊന്നേ നിന്‍ മുഖം.”

കര്‍ക്കിടകം കഴിഞ്ഞോട്ടേ,

കാറുമാറി തെളിഞ്ഞോട്ടേ,

അരികാലാക്കാണുമായരളി

ച്ചെടിക്കൊമ്പില്‍,

ആരാരും കാണാത്തയഴകുള്ള

പൂച്ചെടിച്ചില്ലയൊന്നില്‍,

അല്ലലറിയാതെയടയിരിക്കാന്‍

അഴകുള്ളൊരൊമന കൂട് കെട്ടി

അതിനുള്ളിലാക്കും നിന്നെ ഞാന്‍”.

ഇണയുടെ ഈ പഞ്ചാര വാഗ്ദാനം കേട്ട്,

പിണക്കം മറന്ന പെണ്‍കിളി,

മഴമാറിതെളിയുന്ന ആകാശത്തെ നോക്കി

ചെറുതായിചിലച്ച് ചിറകനക്കി

പറന്നു പോയി.

പിന്നാലെയാ ആ ആണ്‍കിളിയും.

ഈയീറനിടവഴിയില്‍നിന്നുണരുന്നോര്‍മകള്‍

2009-07-23T00:17:00.000-07:00

ഓര്‍മ്മകളിതു പോല്‍ നനയുന്നു...

അന്നൊരു ചാറല്‍ മഴ ചാഞ്ഞ് പെയ്ത

നേരം,

കുട കരുതാതെ നീയീ വഴിവന്നതും,

നനവലിഞ്ഞു നീയീറനണിഞ്ഞ്

വന്നെന്‍ ഇറയകോലായക്കോണില്‍

നിന്നതും,

മച്ചക മരപ്പാളിക്കിടയിലൂടെ

നിന്‍ മുഗ്ദസൌന്ദര്യാമാവോളം

നുകര്‍ന്നതും,

പിന്നെയന്നുമീ വഴി നീ വരുന്നതും കാത്തു

ചങ്കിടിപ്പോടെ നിന്നതും,

അരികിലെത്തുമ്പൊഴെക്കുമുള്ള-

ധൈര്യമെല്ലാം ചോര്‍ന്നസ്ത്രപ്രാണനായി

അരുതാത്തെന്തൊ ചെയ്തെന്നമട്ടിലിടറിനിന്നതും...
നനവാര്‍ന്നമണ്ണില്‍ പുതഞ്ഞ നിന്‍

കാലടിയടയാളത്തിലെന്‍ കാല്‍ ചേര്‍ത്ത്

നിര്‍വ്രുതി പൂണ്ടതും...

കാലമേറെക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍..

നീ കാണാമറയെത്തെങ്ങോ

പോയ്മറഞ്ഞതും,

കാണാനാശ പെരുത്തുള്ളില്‍

നിറഞ്ഞു നിന്നെത്തേടി നടന്നതും,

ഒരുത്സവ കാഴ്ച്ചയില്‍,

കയ്യിലൊരൊമന കുഞ്ഞുമായരികിലേക്കോടിവന്നതും,

എല്ലാമൊരുമിന്നലില്‍ തെളിഞ്ഞ

ചിത്രമായുള്ളിലുണരുന്നീവ്ഴി നടന്നപ്പോള്‍..

അരുണിന്റെ കായംകുളം സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ്

2009-06-27T11:43:00.000-07:00

വാക്കിലും,വരിയിലും ശുദ്ധ ഹാസ്യത്തിന്റെ സുഖരസവുമായി വായനയെ

ഉല്ലാസമാക്കുന്ന ഒരു ബ്ലോഗ്। ശ്രീ അരുണ്‍ കായംകുളത്തിന്റെ കായംകുളം സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ്। ഈ ചിരിവണ്ടിയില്‍ കയറുവാന്‍ താഴെ കൊടുത്ത ലിങ്കില്‍ ക്ലിക്കുക.

http://kayamkulamsuperfast।blogspot।com/

ഷൈനാ സക്കീര്‍.

2009-03-20T05:09:00.000-07:00

എന്നത്തേയും പോലെ, കുറേ പേരിലെങ്കിലും ആ ഒരു വലിയ ഉത്തരത്തിന്റെ ചോദ്യമവശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു പറന്നകന്നു പോയ, ഷൈനാ സക്കീറിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കു।
നീ പറന്നു പോയിരിക്കുന്നു
ചിറകടിയൊച്ചയില്ലാതെ.
പറന്നകന്ന വഴിയിതിലോതൂവി,
നീ നിന്‍ സ്നിഗ്ദ്മാംതൂവലിനിളമിതളുകള്‍
വഴിയാത്രക്കാരിലാരറിയുന്നു,
നീ നെഞ്ചിലടക്കിയ വേദന?
ഓരോ തൂവല്‍ പൊഴിഞ്ഞിളകുംബോഴും
ജീവനാണടര്‍ന്നടിഞ്ഞതെന്നറിഞ്ഞതു
നീ മാത്രം,നീ മാത്രം
ഇനിയിഴപിരിക്കാം,
നിറചാര്‍ത്തലിഞ്ഞ പീലിതന്‍നീളമളക്കാം,
നിവ്രുത്തിപോല്‍നിരത്തിവെക്കാ-മപ്പൊഴും,
കൊത്തിവലിക്കാനെത്തുംചിലരിതുവഴി
പറന്നൊഴിഞ്ഞകന്നിട്ടും
പിരിയാതിരിക്കുന്നല്ലൊ
നിന്നെ കൊത്തിവലിക്കാനെത്തും
കഴുകകൊക്കുകള്‍
കൊത്തി ചികഞ്ഞും
കുശുംബിച്ചും കലപിലകൂട്ടി
മദിക്കുമിനിയിവര്‍ നിന്‍
മിനുപ്പാര്‍ന്ന പീലിക്കുമേല്‍
എന്താകിലെന്തു??
നീയുമിന്നെങ്ങോ...
ഒരു നുണ പോലെ,

കണ്ടടര്‍ന്ന കിനാവിനോ-

ര്‍മ്മപോല്‍മാഞ്ഞകന്നു പോയി.

ഷൈനിയുടെ, വെളിച്ചം കാണാത്ത കവിതകളെ ,അനുവാചകര്‍ക്കു മുന്നില്‍ തുറന്നു വെക്കാം എന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ബ്ലോഗിലേക്കുള്ള ലിങ്ക് താഴെ നല്‍കിയിരിക്കുന്നു।
http://mezhukutheevandi.blogspot.com

വിത്തിന്‍ മോഹങ്ങള്‍.

2009-02-06T08:45:00.000-08:00

വിത്തിന്‍ മോഹങ്ങള്‍.
തപസ്സിനന്ത്യം, കൊതിക്കുന്നൊരോവിത്തും വിതയതില്‍ കുരുക്കുവാന്‍।
മണ്ണിനീറന്‍ മനസ്സിലേക്കിളംവേരിറക്കി
പതുക്കെ പടര്‍ന്നൂര്‍ജംവലിച്ചൂറ്റിയെടുത്തുയര്‍ന്നു
പൊങ്ങിതിരി നീട്ടി ചിരിക്കുവാന്‍‍കൊതിക്കുമോരൊവിത്തും।!
ഇലയൊന്നു പറ്റുകില്‍,
കമ്പിനിളം പാര്‍ശ്വമതില്‍‍തൊങ്ങലായി നിന്നുണ്മ തന്‍‍പാല്‍ വെളിച്ചം
കുടിച്ചുയിരിനുയിരേകി തുടിക്കാനിതിനു മോഹം!
ഇലകളിതിനനേകമുയിര്‍ക്കിലോ!॥
ഇളംകാറ്റിനോടു സല്ലപിക്കണം।!
കാത്തിരുപ്പിനന്ത്യമൊരു ദിനം റുതുമതിയായി തളിര്‍ക്കണം,
മണമിയലും പൂവായി ,
പിന്നെ കായായ്
ഒരു കവിതപോലായ്കാലത്തിനൊരുപൂവുടലായി ചമയണം।
വിത്തിതു മോഹമിതുപോലനവധിഹ്രുത്തിലൊതുക്കിയിരിക്കാം।

ആല്‍മാക്കള്‍ സംസാരിക്കുന്നു.

2009-01-24T04:24:00.000-08:00

നേരമെന്തായി?

വാതില്‍ പടികടന്നെത്തിയിയോ പകല്‍വെളിച്ചം?

നിനക്കു വയ്യെന്നൊ?

മെനക്കാം, ഞാന്‍ ചായ നിനക്കുമെനിക്കും

അപ്പൊഴേക്കും നീ എഴുന്നേല്ക,

പകുത്തു കുടിക്കാം ഇന്നും നമുക്കൊന്നുപോലീ-ചുടുചായ।

എവിടെ നീ?

നിന്‍നിശ്വാസവുമെങ്ങുമില്ലല്ലോ?

എന്തിതു?

നിങ്ങളെല്ലാം മറന്നുവോ?

ഇന്നലെയത്താഴമൊരുമിച്ചുണ്ണുന്നതിന്‍ മുമ്പു-

യിരവസാനിപ്പിക്കുവാന്‍ ‍അവസ്സാനവറ്റിലുംവിഷം ചേര്‍ത്ത-

യുരുള നാം ഒന്നിച്ചുണ്ടു കിടന്നതും

നാം രാത്രിയിലെപ്പൊഴോ മരിച്ചതും ഇത്രവേഗം മറന്നെന്നോ?

ഓ ശരി തന്നെ,

ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു,

എങ്കിലും എവിടെ നാം...ഇപ്പോള്‍?

ഞാനിവിടെയെവിടെയോ ഉണ്ടു!

എവിടെ।?കാണുവതില്ല !

നിങ്ങളിതേങ്ങോട്ടു പോയി...?

അപ്പോ നീ ഇപ്പൊഴും എന്നടുത്തുണ്ടു?

എവിടെ നിന്റെയാ ചുരുണ്ട തലമുടി?,

നേര്‍ത്ത നിലാവലിഞ്ഞ നെറ്റി?

നീണ്ടുയര്‍ന്ന നേര്‍ത്ത നാസികം?

എന്നുമെന്നെ മോഹിപ്പിക്കുമാ ചുണ്ടുകള്‍?

പുന്ചിരി പൂവലിഞ്ഞ നിന്‍മുഖം?

ഇല്ല,നീയില്ലായെന്നരികില്‍, ഞാനുംഇതെവിടേയെന്നറിയില്ല।

ഓ॥ കേള്‍പ്പതില്ലേ ? മുന്‍വതിലില്‍ ‍ആരോ തട്ടിവിളിക്കുന്നു।

നീയടച്ചിട്ടിരുന്നൊ? മരിക്കുന്നതിന്മുമ്പവ‍?

പാല്‍ക്കാരനായിരിക്കാം പതിവുപോലവനിന്നും വന്നതാവാം।

കാത്തിരുന്നു കണാഞ്ഞവന്‍ പോകുകില്‍,

‍അരാലറിയുമയല്‍ക്കാര്‍ ‍നാം വരിച്ച മരണത്തെ?

പോയി തുറക്കട്ടെ ഞാനാ വാതില്‍,

അവനറിയട്ടെ,

നാലാളവനിലൂടേയുമറിയട്ടെ

ഇന്നലെ രാത്രി നാംമരിച്ച കാര്യം।

തുറക്കനാവുമെന്നെനിക്കു-

റപ്പില്ലൊരുവാതിലും,

നാം ശരീരമില്ലാത്തവര്‍,

വേര്‍പിരിഞ്ഞകലാനവാത്ത രണ്ടാല്‍മാക്കള്‍।

നിങ്ങളിതങ്ങു നോക്കൂ,

കട്ടിലില്‍നാമുപേക്ഷിച്ച ദേഹം।

നോക്കാന്‍ കണ്ണെവിടെ? വേണ്ടന്നോ?

അതേ॥!

കാണമെനിക്കും നാമുപേക്ഷിച്ച ശരീരത്തെ।

നീയിവിടെ എന്റടുത്തു, തൊട്ടടുത്തോ!!?

നാമിരുവരും ഇക്കോണിലുയരത്തിലു- ത്തരത്തില്‍ ഞാന്നിരിപ്പോ!

വന്നെത്തി നോക്കുന്നുണ്ടാരോ ജനലിലൂടെ।

പാല്‍ക്കാരനല്ലിതു, പത്രക്കാരന്‍।

കണക്കു തീര്‍ത്തില്ലവനും ബാക്കി വച്ചു।

തിരിച്ചു പോകുന്നിതവനും,

വിളിക്കണോ, പറയണോ മരണകാര്യം?

വേണ്ട, കഴിയുകയുമില്ലിനി,നാം ശരീരമില്ലത്തോര്‍।

കാത്തിരിക്കാം വരുമാരെങ്കിലും, നീയരികിലിരിക്കൂ।

കണ്ടിരിക്കാം,

കാവലായി കാത്തിരിക്കാം,

ആരാദ്യം വന്നേറ്റു വങ്ങും നാമുപേക്ഷിച്ച ദേഹത്തെ?

അങ്ങിനെ,

കാരണങ്ങളെഴുതാതെ,

കുറിപ്പടികളൊന്നുമേതുമില്ലാതെ,

മരണത്തേ വരിച്ച ദമ്പതിമാര് ‍ ദേഹമടര്‍ന്നുപോയ്‌,

വെറും രണ്ടാല്‍മാക്കള്‍ മാത്രമായി,

ഉറക്കറയിലവരുടെതന്നെ ശവത്തിനു കാവല്‍നില്‍ക്കയാണൂ,

അനന്തരകാര്യങ്ങള്‍ ‍സംഭവിക്കുന്നതു കാണാനായി।

തുളസിത്തറയില്‍

2009-01-17T07:28:00.000-08:00

കുളിച്ചീറന്‍ മാറിയോ?
കാച്ചെണ്ണ മണമിയലും മുടിത്തുമ്പില്‍
നിന്നിറ്റു വീഴും നീര്‍കണം മുത്തമിടും
നിന്‍ കണങ്കാലിലലസമായിളകും
കൊലുസുകള്‍ ചോദിക്കുന്നതിതോ?

തുളസിത്തറയിലൊളിവിതറാനിരിക്കും
നെയ്ത്തിരി കാത്തിരിക്കുന്നു
നിന്‍ മ്രുദുസ്പര്‍ശമൊന്നെറ്റുണര്‍ന്നീടുവാന്‍।

താമസമിനിയും?
വൈകാതെ പോകുമോ?
കൈയ്യിലെ കരിവളകളിളകി
പതുക്കെ ചോദിക്കുന്നതിതോ?

നീയരികിലെത്തുംബോളിളകുന്നിതാ
തറയിലരുമയായ് നില്‍ക്കുമീ തുളസീ
ദളചാര്‍ത്തണിഞ്ഞ ചില്ലകള്‍!

കരഞ്ഞാര്‍ത്ത ചീവിടും,
കാണാപൊത്തിലിരുന്നു
കുറുകും കൂട്ടരും,
നിര്‍ത്തുന്നിതവരുടെ ഗാനാലാപം,
നൊടിയിട കാതോര്‍ക്കുന്നു,
നിന്‍ മ്രുദുവാണിയിലീണമായലിഞ്ഞ
നല്‍ സന്ധ്യാനാമജപമതു കേട്ടീടുവാന്‍!

മെല്ലെ മുറിഞ്ഞിടറി പ്രഭ പരത്തിയൊളിഞ്ഞു
നോക്കും താരകങ്ങള്‍ക്കും നാണമായ്,
നീ തെളിയിച്ച നല്‍നെയ്ത്തിരി
ഇടറാതെയാ കല്‍ത്തറയില്‍
അര്‍ക്കനൊത്ത തേജസ്സില്‍
ഒളിചിന്നിയുണര്‍ന്നപ്പോള്‍!!
മുറ്റമതിനപ്പുറത്തേക്കു
പാഞ്ഞോടിയകന്നൂ-
യിരുട്ടിന്‍ പട്ടുടുത്ത സന്ധ്യയും!!
മുറ്റം വിരിച്ച വെണ്മണലിലൊഴുകി
പരക്കുന്നു പൂനിലവും।
നിന്നെക്കണ്ടുള്ളൊരുന്മാദഹര്‍ഷത്താല്‍
കുറുമുല്ലയും മെല്ലെ വിടര്‍ത്തുന്നു
നറുമണമോലും നവമൊട്ടുകളനവധി!!
എങ്ങുനിന്നെന്നറിയാതെയെത്തി
പതുങ്ങി പതുക്കെ തഴുകിനിന്നെ-
യെന്നിട്ടെങ്ങോട്ടു പാഞ്ഞു പോയീ
യെന്നറിഞ്ഞില്ല, നീയുമീയിളംകാറ്റിനെ!!

നീയറിയില്ലയെന്നോ?
നിന്നുടുപുടവയലലിഞ്ഞ
കൈതപ്പൂമണം ചോര്‍ത്തി പാഞ്ഞു
പോകുന്നൊരാ ചെറുകാറ്റിനെ?
നീയറിയില്ലെയെന്നോ?!!
പിന്നെന്തെ?
നിന്നെനോക്കി കുണുങ്ങിക്കണ്മിഴിച്ചൊരീ
നെയ്യ്ത്തിരിയല്‍പ്പമൊന്നിളകി പിടഞ്ഞതു?
എങ്കിലും,
മുറിഞ്ഞിടാതെ-യതുമിതും
കേള്‍ക്കാതെയനല്‍പ്പഭക്തിയോടെ
കന്യകേ നീയപ്പോഴും തുടരുന്നു
നിന്‍ സന്ധ്യാനാമ ജപാലാപനം!!
ചിത്രമിതു കണ്‍പാര്‍ക്കിലാരും
തരളിത ചിത്താനാകുമെന്നപ്പോലെ!!

ഇതെഴുതുവാന്‍ പ്രേരകമായതു ശ്രീ ബി എസ് മാടായിയുടെ
ചിത്രകൂടം..... എന്ന ബ്ലോഗിലെ എന്റെ, ഞങ്ങളുടെ, അല്ല നമ്മുടെ തുളസി! എന്ന പോസ്റ്റ് ആണു.(लिंक http://chithrakootam.blogspot.com/2009/01/blog-post.html)

പരിണാമം.

2009-01-08T02:21:00.000-08:00

ജീവിതത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കവുമോ
എന്നു നീ ചോദിച്ചപ്പോള്‍
ഒരു കടലോളം മഷി വേണമെന്നു
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു।
നീ കൊണ്ടുവന്നതോ
നേര്‍ത്തൊരിളം മഷിത്തണ്ടും!
ഇതുകൊണ്ടെന്തെഴുതാന്‍
എന്നു ഞാന്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍,
എഴുതപെട്ടതൊക്കെ മായ്ച്ചുകളയാനാണിതെന്നു നീ।
അപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞാനൊരു സ്ലേറ്റ് ആവുകയായിരുന്നു.

യുദ്ധം

2008-12-26T02:39:00.000-08:00

ഇല്ലെനിക്കാവില്ല-

യീരണഭേരിയിലുന്മാദിക്കുവാന്‍.

മരിച്ചുവീണതെന്നുമെന്നനിയനുമേട്ടനുമെങ്കിലും,

ഇടറിവീണതെന്നനിയത്തിയുമമ്മയും

ചേച്ചിയുമാവാമെങ്കിലും,

ആവില്ലെനിക്കൊരിക്കലുമീ

മണ്ണിലൊരു ചോരപുഴയൊഴുകിടുന്നതു കാണുവാന്‍।

വന്നിടാം പിംഗാമിനികളനവധി!

അവരിലുമിയിര്‍കൊള്ളാതിരിക്കമോ

പ്രതികാരജ്വാലയതിലുയിരെടുക്കാന്‍

പോന്ന കയ്യിന്‍ കരുത്തു।

ആ കരുത്തിലുലായതിരി‍ക്കുമോ

യിനിപിറക്കാനിരിക്കും

കുരുന്നിന്‍ മനവും,

കാത്തിരിക്കും കാട്ടാള

നീതി കണ്ടെത്തുവാന്‍.

കരുതണമതും നാമീ

ലോക വാഴ്ച്ചയില്‍

കരുത്തിന്‍ കഥ നിര്‍മ്മിചീടുവാന്‍

കോപ്പു കൂട്ടുകില്‍.

നീതിശാസ്ത്രങ്ങളനവധിയുണ്ടാവാമെങ്കിലും,

ചീറ്റും ചോരക്കില്ല, നിറഭേദം!

അതെപ്പോഴും ചുവന്നിരിപ്പൂ।

യുദ്ധം വിരാമമല്ലൊന്നിനും

തുടക്കമത്രെ-യതു തടുക്കിലുത്തമം.

സായന്തനത്തിലെ പ്രണയം

2008-12-22T00:00:00.000-08:00

"വെയിലാറിയല്ലോ,
പതുക്കെയെത്തിടുന്നീ
തുടുത്ത സന്ധ്യയും
നീ വരൂ
നമുക്കീകോലായ
പടിമേലിരുന്നു,
പറയാം പഴംങ്കഥ!
പണിയെല്ലാമൊതുങ്ങിയില്ലേ?
ഇനിവരൂ.
നീയെന്നരികിലിരിക്കൂ॥
ചുരുട്ടിച്ചാരിവച്ചൊരാ
പായയിതൊന്നുനീര്‍ത്തിടാമി-
പ്പാനൂസുംഎണ്ണയിട്ടുതിരിയിടാം
നിലാവെത്തുംവരേക്കു-
മിവന്‍മുനിഞ്ഞു കത്തും!
നീ വരൂ॥
മുറുക്കിന്റെ ചെല്ലവുമെടുത്തോളൂ॥
പണിത്തളര്‍ച്ചയാറ്റിപറഞ്ഞിരിക്കാം വല്ലതും।
നീ വരൂ॥
മുറ്റത്തുമ്പിനപ്പുറം പൂത്തമുല്ലക്കൊടി-
ക്കരികിലെത്തി നിലാവിന്‍
പാല്‍വെളിച്ചം!
നീ വരൂ॥

പ്രണയാന്ത്യം

2008-12-18T04:43:00.000-08:00

അന്ന വിധി.

2008-12-15T22:50:00.000-08:00

അരിഞ്ഞെടുത്ത ധാന്യമതറയിലെത്തും വഴി-
-യെത്ര ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
അറയില്‍ നിന്നെടുത്ത ധാന്യമതു
വിത്തായൊരുക്കും വഴിയെത്ര
ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
വിത്തായ ധാന്യമതു
വയലിലെറിയുംബോള്‍
എത്ര ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
എറിഞ്ഞ വിത്തതു കിളുര്‍ത്ത്
ചെടിയായാടുമിടയെത്ര
ചെടി ചൊടിച്ചു പോയി?
വിളഞ്ഞ ധാന്യമതരിഞ്ഞെടുത്തറ
നിറക്കും വഴിയെത്ര ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
നിറച്ച ധാന്യമതു കോരിയെടുത്തുണ്ണാനൊരുക്കും
വഴിയെത്ര ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
വാരിയുരുളയക്കി വായില്‍ തിരുകും
വഴിയെത്രയന്നം ചോര്‍ന്നു പോയി?
ചവച്ചരച്ചിറക്കും മുന്നെ വന്ന
തുമ്മലില്‍ തെറിച്ചകന്നയന്നമതെത്ര?
ഒടുവിലിറക്കനായി നാവില്‍
ബാക്കി വന്നയന്നത്തിലെഴുതി
വച്ചിരിപ്പുണ്ടാം നിന്‍ പേരതു
നിശചയമതു വിധി.

തിരിച്ചറിവുകള്‍

2008-12-12T02:46:00.000-08:00

നക്ഷ്ത്രത്തെ തിരഞ്ഞു ചെന്നപ്പോള്‍

കണ്ടെടുക്കനായതു

അനന്തതയുടെ മുഖപടത്തില്‍ നിന്നും

ചൂഴ്ന്നെടുക്കപെട്ട

അന്ധകാരത്തിന്റെ കണ്‍കുഴിമാത്രം।

വേദനക്കു മറുമരുന്നു തേടിവന്നപ്പോള്‍

‍കുറിച്ചു തന്നതു

വേര്‍പാടിന്റെ കടും കഷായം!

കുടിച്ചിറക്കാന് ‍വാ തുറന്നപ്പോള്

‍നാവിലേക്കിട്ടു തന്നതു

വെറുപ്പിന്റെ ഗുളികകളും!

നിഴലിനകത്തു നിറമുണ്ടെന്നു കരുതി

നിലം മാന്തിയപ്പോള്‍

‍കൈയ്യില്‍ തടഞ്ഞതു

നിറമില്ലാത്ത കുറെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം।

തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിയപ്പോള്

‍വലിച്ചെറിയാന് ‍ആവശ്യപെട്ടതും നീ തന്നെ।

നക്ഷ്ത്രങ്ങളുടെ തിളക്കം കാലഹരണപെട്ട

സത്യമാണെന്ന്പറഞ്ഞപ്പോഴും

നീ ചിരിച്ചതേ ഉള്ളൂ।

പനികിടക്ക

മരീചികകള് ‍അടരാടുന്ന

മരുഭൂവാണെന്നു

ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നത് അന്നാണു।

2008-12-08T03:17:00.000-08:00

മരീചികകള്‍ കുശുകുശുക്കുന്നതു
"സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു കടല്‍,

ഒരു കുന്നോളം സ്നേഹം",

നീ എനിക്കു നല്‍കിയപ്രണയമേലങ്കികളുടെ മേല്‍തിളങ്ങി നിന്ന നക്ഷത്രകുടുക്കുകള്‍!।

ഉപമകളും,ഉല്‍പ്രേക്ഷകളും

പടിയിറങ്ങിയകന്നപ്പോള്‍

‍അവശേഷിച്ചതു,

മരുഭൂവിന്റെ തരിശു മാത്രം।

മരീചികകള്‍ കുശുകുശുക്കുന്നതോ

നഷ്‌ടപ്രണയത്തിന്റെകടംങ്കഥകള്‍।

പതിനഞ്ചാം വിവാഹ വാര്‍ഷീകം.

2008-12-03T08:07:00.000-08:00

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റിമൂന്നു ഡിസംബര്‍ അഞ്ചാം തിയ്യതി.

നാടേറെ കണ്ട ഞാനും,ഒന്നും തിരിയാത്ത ഒരു പൊട്ടിപെണ്ണും ഒന്നായതു അന്നായിരുന്നു!അതെ ഇന്നേക്കു പതിഞ്ച് വര്‍ഷം മുന്‍പു! കാലം എത്രവേഗം നമ്മേ പിന്നിട്ട് പാഞുപോയി!

ജീവിതത്തിന്റെ പെരുവഴിയില്‍ താങ്ങും തണലും ഇല്ലാതെ ഉഴറി വീണപ്പോള്‍ ആ പൊട്ടി പെണ്ണായിരുന്നു,താങ്ങായും തണലായും നിന്നു ജീവിത കുതിരയുടെ കടിഞ്ഞാണ്‍ കയ്യിലെടുത്തു മുന്നോട്ട് നയിച്ചതു।

നാട്ടുമ്പുറകാരിയുടെ പരിമിതികളുടെ ചട്ടകൂട് തകര്‍ത്തു എത്ര വേഗമാണു അവളൊരു മികവുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥയായതു! അതില്‍ നിന്നും ഊര്‍ജജം സംഭരിച്ചു ഒരു സ്ഥാപനം കെട്ടിപടുത്തതു.

പോയ വഴികളിലെല്ലാം ചുവട് തെറ്റി പാഴ്കുഴിയിലേക്കു വീഴുംബോള്‍

എന്നെ കയ്പിടിച്ചുയര്‍ത്തി ആല്‍മധൈര്യം തന്നു നേര്‍വഴി കാട്ടി ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടാക്കി തന്നതു।

നന്ദിയും കടപാടും എന്റെ കണ്ണില്‍ കണ്ണീരായി പൊടിയുകയാണു।

നിനക്കായി,എന്റെ പ്രിയഭാര്യയ്ക്കായി॥ഞങ്ങളുടെ വിവാഹത്തിന്റെ പതിനഞ്ചാം വാര്‍ഷികത്തിനായി॥ഇതിവിടെ കുറിക്കട്ടെ.

കണ്ട മാത്രയില്‍ കാമിനിയായി
കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പ്രണയിനിയായി.
പരിണയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പ്രിയതമയായി
സങ്കടത്തിലും,സന്തോഷത്തിലും,
സഹചാരിയായെന്റെ സഹധര്‍മ്മിണിയായി.
പരിഭവിക്കുംബോഴെന്‍റെ പ്രേമഭാജനമായി.
എന്റെ അരാധനയേറ്റുവാങ്ങുമെന്‍
ദേവിയായി,അമ്മയായി,അനിയത്തിയായി
അരോമലേ നീയെന്നൊടു
ചേര്‍ന്നിന്നാണ്ടു പതിനഞ്ചുതികയുന്നു!!
പകുത്തു തന്നില്ല നിറ സനേഹമെപ്പൊഴും,
നിനക്കു ഞാനായി, എങ്കിലും,
കണക്കു വെക്കാതെ നീയെനിക്കായൊഴിച്ചു
തന്നതെത്ര നിന്നുടെ സ്നേഹമധുരിമ.
നിത്യ നിദാന നിവ്രുത്തിക്കായി
ഞാനലഞ്ഞ ദിനരാത്രങ്ങളില്‍
നീയെനിക്കേകിയ തുണ മറക്കുവാന്‍
ഞാന്‍ മനുജല്ലാതിരിക്കണം.

കത്തിയാളും വെയിലിലും
കരഞ്ഞാര്‍ത്ത കര്‍ക്കിട പെരുമഴയിലും,
കുടയായി സ്വയം നീയെനിക്കായി.
ഞാനൊട്ടുമറിഞ്ഞില്ലായീയാത്രയിലെത്ര
ദൂരം നാം പിന്നിട്ടുവെന്നു.
ചാരെ നീയിരിക്കുംബോള്‍
ഞാനറിയുവതെങ്ങിനെ ദൂരവും
ദുരിതവും,പാരാവാര പരവേശങ്ങളും.
തിരിഞ്ഞു നോക്കേണ്ടെനിക്കൊട്ടും,
നിരന്നു നില്‍പ്പാണു മുന്നിലെന്‍
നിന്‍ മഹിമ നീല വിഹയസ്സുപോലെ.!
ജന്മമിതൊന്നു പോരായെന്‍
പ്രേമമതു നിനക്കായര്‍പ്പിക്കുവാന്‍.
പരം പൊരുളെനിക്കായി തരുകിലിനിയെത്ര
ജന്മവും,പ്രിയേ പ്രാര്‍ഥനയൊന്നു മാത്രം,
പാതി നീയായി തന്നെ വേണം,
പാദ പൂജയതന്റെതേറ്റുവാങ്ങുവാന്‍.

നിറയെ പൂത്ത പൂമരം പോലെ
നീയെന്നും മുന്നിലണിഞ്ഞു നിന്നിട്ടും,
കാറ്റിലിളകുമൊരു ചില്ലയില്‍
ഞാന്നു നിന്നാടിയ പൂത്തണല്‍
നിഴല്‍ തേടിയലഞ്ഞ
വാനരമാനസന്‍ ഞാന്‍.
വെളിച്ചം വര്‍ണ്ണമെന്നോ നിനച്ചു
ആളുമഗ്നിയെ കയ്യിലെടുത്തു ഞാനും,
വേദന തീപാത്രം നെഞ്ചിലീറക്കിവച്ചൊരു
നാളാ കളള വസന്തവും
കാറ്റിന്‍ ചിറകേറി ചിരിച്ചെങ്ങോ
മറഞ്ഞു.
നീലമേഘത്തിന്‍ നിഴല്‍
നിദാന്തമെന്‍ തണലായി
കൊതിച്ച നീര്‍തടാകം
ഞാന്‍,
പെയ്തൊഴിയാതെയെങ്ങൊ
പാഞ്ഞു പോയൊരു നാളാ
മേഘവും,
അപ്പോഴും,
നീ നിത്യവസന്തം
തഴുകിയ അഴകായി
പൂമരമായി
എന്നരികില്‍
ചിരിതൂകി നിന്നു.

മധ്യാഹ്ന്നമതു കഴിഞ്ഞു
സായന്തനത്തിലേക്കെറെയില്ലിനി
ദൂരവുമെന്നെ സത്യവും ഞാനറിയുന്നു.
കൈവിരല്‍ തുമ്പിലെന്റെ
കരുത്തായി,താങ്ങായിനിയുമീ
യാത്രയില്‍, നീ കൂടെയില്ലാതിരിക്കുമോ?
പെരുകും വഴികളനവധി
വന്നെന്‍ വഴിമുടക്കുംബോള്‍,
നീ തിരഞ്ഞു കാട്ടുക,
കൂട്ടു കാരിയിനിയുള്ളരാ വഴിയും.
കുരുന്നൊരുത്തി,
കുഞ്ഞായഭിരമിച്ചരികിലുണ്ടു
കുറുമ്പ് കാട്ടുമൊരു
കുസ്രുതികുട്ടനുമൊപ്പമുണ്ടു.
കയ്കോര്‍ത്തൊരുമിച്ചു
കാലമിതിലൂടെ മുന്നേറാം നമുക്ക്.
പകുത്തൊന്നിച്ചു പിന്നിട്ട,
പതിനഞ്ചാണ്ടിന്‍
നിറവിലെത്തുമോരോ
ദിനവും നമുക്കുനിയുത്സവം.

സ്മാരകങ്ങള്‍

2008-11-14T08:48:00.000-08:00

ചില ചിത്രങ്ങലുണ്ടു,
ചുമരടര്‍ന്നിറങ്ങിയാലും
മാഞ്ഞു പോകാത്തവ.
കാലത്തിന്‍
പായലുകള്‍ക്ക്
കീഴ്പെടുത്താനാവതെ
പ്രജ്ഞയുടെ
പ്രതലങ്ങളിലതു
പടര്‍ന്നുകിടക്കും।
വെറുത്ത പകലിന്റെയും,
നിദ്രയെഴാത്ത നിശയുടെയും
ബാക്കിപത്രമായി
നോവുമോര്‍മ്മയുടെ
നോക്ക് കുത്തിയായി,
മനസ്സിനുമ്മറപടിമേല്‍
അതു കെട്ടഴിഞ്ഞു
ഞാന്നു കിടക്കും।

പൂര്‍ണ്ണ വിരാമചിഹ്ന്നം.

2008-11-14T08:00:00.000-08:00

പൂര്‍ണവിരാമചിഹ്ന്നം തേടുന്ന ഒരു വരിയാണു ഞാന്‍,

നിറയെ അക്ഷര തെറ്റുകളുള്ള

വ്യാകരണപിശകിലുടക്കിയ ഒരു വരി।

അര്‍ദ്ധ വിരാമചിഹ്ന്നങ്ങളിലുടക്കി

നിശ്വാസമുതിര്‍ത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും,

ഉടനെയര്‍ഥമതറിയാന്‍ കുതറി നീങ്ങിയ ഒരു വരി.

ആരോ പറഞ്ഞ വാക്കായി ഉദ്ധരണി

ചിഹ്ന്നത്തില്‍ കുരുങ്ങി പോയ ഒരു വരി।

പൊടുന്നനെ പൊട്ടിവീണയാശ്ചര്യ ചിഹന്നത്തിലന്തം വിട്ടൊരു വരി।

സ്നേഹത്തിനും,കാമത്തിനും മുന്നില്‍

പകച്ചു കുത്തിവീണ

പേടിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യചിഹ്ന്നവും പേറി,

കര്‍മ്മത്തിന്റെയും കര്‍ത്തവ്യത്തിന്റെയും

അര്‍ഥമറിയാവാക്കിന്റെ കൊളുത്തിലുടക്കി നീളുന്ന

ഒരു വരി।

അനിവാര്യമകേണ്ട പൂര്‍ണ വിരാമം തേടിയിടറുന്ന ഒരു വരി.

“നീ“ മാത്രമില്ലാത്തതെന്തെ?

2008-11-13T03:05:00.000-08:00

ഒരിക്കലും പെയ്തൊഴിഞ്ഞു തീരാത്തൊരു പേമാരിയുണ്ടെന്റെയുള്ളില്‍।
അണ്ഠ്കടാഹങ്ങളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുവാന്‍ കെല്‍പ്പാര്‍ന്ന മേഘഗര്‍ജനങ്ങളുണ്ടെന്റെയുള്ളില്‍।
ഉത്തുംഗഹിമശൃംഗങ്ങളെ പോലും,
ദൂരയുയരേക്കുയര്‍ത്തുവാന് ‍കെല്‍പ്പാര്‍ന്നൊരായിരം കൈയുള്ള പ്രചണ്ഠവാതങ്ങളുണ്ടന്റെയുള്ളില്‍ ।
തീരങ്ങളെയാപ്പാടെ വിഴുങ്ങാന് വാതുറന്നലയടിച്ചുയരും തിരമാലകളുമുണ്ടന്റെയുള്ളില്‍।
സകലശിലാപടലങ്ങളുംഒരു നൊടിയിടവേളയില്‍,അലിഞ്ഞിളകിയഗ്നിയാകുംലാവ ജ്വലയുണ്ടെന്റെയുള്ളില്‍।
എന്നകകാമ്പിലുണ്ടനവധിആരും കാണാ‍ത്ത നിലവറ।
നിലവറയിലാരും കാണാത്തകത്തുണ്ടു കാഞ്ചന ധൂളി നിറഞ്ഞ കനക ഭണ്ഠാരങ്ങളും।
ചക്കിലിട്ടാട്ടാതെ ഊറ്റാമെന്നിലൂറുമിയെണ്ണ, കത്തിയമരുന്നതിന്‍ മുമ്പുയരുംആയിരമാത്മാവിന്‍ ഊര്‍ജ്ജമായെന്നിലുണ്ടു।
നീളെ നീളെ നിളയതനേകം നിറവായി് കതിരണി വയലുമനേകമെന്നിലുണ്ടു।
നിലാ‍വലയും നീല രജനിയും നീരതം നീങ്ങി ശോഭിക്കും താരകങ്ങളും,
നിദ്രയെഴാതഭിരമിക്കും രജനീഗന്ധിയും,
രതിയും രേതസ്സൂമുടലും,
മനവുംകനവും,
കവിതയും രാഗ സ്വരങ്ങളും,
വേദ വേദാന്തങ്ങളും വേണ്ടുവോളമെന്നിലുണ്ട്।
നിറവും,നിനവും,നിദ്രയും,നിരാശയും,
നീലാകാശ ചരിവിലുയരും തിരിയും,
നിഴലും നിദാന്തമായെന്നിലുണ്ടു
എന്നിലില്ലാത്തതായൊന്നുമില്ലെങ്കിലൂം
“നീ” മാത്രമില്ലാത്തതെന്തെ?

Labels: കവിത

നീ മാത്രം!

2008-10-23T14:34:00.000-07:00

കാണുന്നിടത്തൊക്കെ നീയാണു।

കണ്ണിനു കൌതുകമായതിലെല്ലാം നീയാണു,

കനവിലും നിനവിലും നീയാണു,

അരികിലെങ്ങാനും കരിവള കിലുങ്ങുകിൽ,

ഒരു പുഷ്പ ഗന്ധമിളംകാറ്റിലുയാടിവന്നെകിൽ,

നിറയുന്നു നീ മാത്രം,അരിലില്ല്ലെങ്കിലും!

നിരങ്ങി നീങ്ങുമീ നീരജവർഷബിന്ദുക്കളിൽ

നിറയുന്നു നീ മാരിവില്ലിൻ പ്രഭയായി,

അകലെയാണെങ്കിലുമരികിലാണൂ,

നീ നിത്യമെൻ വസന്തമായി!

കാതിനിംബമുള്ളൊരു ഗാനശകൽമിന്നിതു

മൻസ്സില്ലുണരുംബോളതിനു

പല്ലവി നിൻ സ്വരസൌമ്യമോ?

നനുത്ത പട്ടിലെൻ കൈയുരസ്സുംബോൾ

അറിയതെ നിൻ മ്രുദു കരപല്ലവ

ഭംഗിയെന്നുള്ളിലുണരുന്നു।!

എന്നിലെവിടെയാണൂ നീയെന്നെ-

നിക്കറിയില്ല നിശ്ചയം!

അകമേ പുറമേ നീയാണു

തികവായുള്ളതെന്നറിയുന്നുത്ന്നിശ്ചയം!

കുളിരലതഴുകിയ പുലരി

യിലൊളിചിന്നിയെത്തുമരുണ

കിരണങ്ങളെഴുതുന്നു,

പുഴയിലോളങ്ങളിൽ പുതിയ

പ്രണയകാവ്യമതു നിന്നെയോർത്തോ?

നേർത്ത നിലാവലയാശയൊടെ പൂശിയ
പാലപൂവിൻ സുഗന്ധവുമിന്ന്
നിന്നെയോർത്തോ?
അരികിലില്ല നീയെങ്കിലും
അകലെയാണു നീയെങ്കിലും,
അകമേയാനന്തമായി,
അഴലകറ്റുമീണമായുള്ളതു
നീ മാത്രം,നീ മാത്രം.!!

തിരയും തീരവും.

2008-10-15T06:20:00.001-07:00

ഓര്‍മ്മകളുടെ കടലില്‍ നിന്നും നീ ഒരു വന്‍ തിരയായി ഉയരുന്നു।

ആര്‍ത്തലച്ചെത്തി അതു മനസ്സിന്‍ കരയില്‍,

നോവിന്‍ നുര പടര്‍ത്തി,

പല പാടു തീര്‍ത്തിറങ്ങിയകലുന്നു।

കല്‍കെട്ടുകളില്ലയീ കരയില്‍,

പലവുരു നീ തകര്‍ത്ത മണ്തിട്ട മാത്രം!

തട്ടടര്‍ന്ന മണല്‍ തരിമേലിപ്പൊഴും മയാതെ

മറയാതെ തെളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടു ചിത്രങ്ങളവ,

പല കൈകളാല്‍ മാ‍യ്ക്കാനായി മാത്രമോ

നീയീ തീരമണയുന്നതിപ്പോഴും!

വരിക,

വന്നാര്‍ത്തലച്ചീ തീരമിതിലിനിയും,

പടരുക,നിന്നിലലിഞ്ഞിളകി,

വെറുമൊരു മണ്തരിയായമര്‍ന്നടിയുന്നതാണെനിക്കിഷ്ടം।

കണ്ണൂരാന്റെ കേളീപാത്രം എന്ന പോസ്റ്റിനിട്ട കമെന്റ്..

2008-09-30T23:52:00.000-07:00

ഒരു ഇരുപത്തഞ്ച് വര്‍ഷത്തിനപ്പുറത്ത് ബാല്യത്തിലെ ഒരു സജ്ജീവ സാന്നിധ്യമായിരുന്നു ഈ കേളീപാത്രം.ഐതിഹ്യമറിയാമായിരുന്നില്ല കണ്ണൂരാന്റെ ഈ പോസ്റ്റിലൂടെ കയറിയിറങ്ങുന്നതു വരെ.ഭീതിതമായ മൌനതിന്റെ ചലിത രൂപമായ കേളിപാത്രത്തെ പേടിച്ചു വാതില്‍ പാളിക്കു പിറകിലൊളിച്ച കുഞ്ഞുപ്രായത്തിലേക്കു, മനസ്സിനെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ടൂ പോയി ഈ പോസ്റ്റ്.എന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് മൂന്നു വര്‍ഷത്തിടെ എപ്പൊഴൊ ഒരിക്കല്‍ നാട്ടില്‍ ചെന്നപ്പോ‍ള്‍ കേളീപാത്രത്തെ കണാനായതും,കൌതുകം വിടാതെ നോക്കിനിന്നതും ഞാനിപ്പോളോര്‍മ്മിക്കുന്നു॥എനിക്കു തോന്നുന്നതു ഇപ്പോ‍ഴും ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ (മാടായി,വെങ്ങര )കേളീപാത്രം “സര്‍വ്വീസ്”നടത്തുന്നുണ്ട് എന്നാണു।ചുവപ്പുടുത്തു,മണീ കിലുക്കി, കയ്യില്‍ ആമ തോടു കൊണ്ടുള്ള ഭിക്ഷാ പാത്രവും ഒക്കെയായി ഗൌരവഭാവത്തില്‍ വീടണയുന്ന കേളീപാത്രം ഭയത്തിന്റെ ഒരു സിമ്പല്‍ ആയിരുന്നു।വാശിപിടിച്ചു കരയുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ നിലക്കുനിര്‍ത്താന്‍ ഒരു ഉപാധി കൂടിയായിരുന്നു കേളീപാത്രം.അന്യനാട്ടില്‍ അനവധി നാള് കഴിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോള്‍ ,നാട്ടിലെ കണ്ടു മാറന്ന കഴ്ച്ചകളീലേക്കു മനക്കണ്ണയച്ചപ്പോഴൊക്കെ ഈ ചിത്രവും എനിക്കു കാണാ‍നായിട്ടുണ്ടൂ.അതുകൊണ്ടു തന്നെ കണ്ണൂരന്റെ ഈ പോസ്റ്റും മറ്റു പോസ്റ്റുകളെ പോലെ തന്നെ ആകര്‍ഷകമായി എനിക്കു അനുഭവപെടുന്നു.നന്ദിയുണ്ട് ഇതുപോലെയുള്ള വിഷയങ്ങളിലേക്കു ശ്രദ്ധ തിരിച്ചതിനു.ഇനിയും ഓര്‍മയുടെ നിധി പെട്ടിയില്‍ നിന്നും ഇത്തരത്തിലുള്ള വര്‍ണ്ണമുത്തുകള്‍ പുറത്തെടുക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയൊടെ....സ്നെഹപൂര്‍വ്വം॥രാജന്‍ വെങ്ങര.

കണ്ണൂരന്റെ കേളീപാത്രം എന്ന പോസ്റ്റിലെത്താന്‍॥ഇവിടെ ക്ലിക്കുക...http://kannuran.blogspot.com/

പുഴയും വെള്ളാരങ്കല്ലും.

2008-09-30T02:49:00.000-07:00

അന്തരാളങ്ങളിലൊളിപ്പിച്ചുമോമനിച്ചും,
ഉമ്മ വച്ചും,കുളിരോളങ്ങളാലിക്കിളി
പൂക്കളര്‍പ്പിച്ചും പുഴ ഒരു
വെള്ളാങ്കല്ലിനെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു।!
കടത്തുതോണീക്കാരനന്നൊരു നാള്‍,
തന്റെ തുഴയെറിഞ്ഞു
വെള്ളാരങ്കല്ലിനെ നോവിച്ചപ്പോള്‍,
പുഴ പ്രളയതാണ്ഡവത്താലവനെ
പേടിപ്പിച്ചു।
കുഞ്ഞുമീനുകളുമായി കിന്നാരം പറഞ്ഞ
വെള്ളാരങ്കല്ലിനോടു പുഴക്കു
ചൊടി തോന്നി,
പുഴയന്നാദ്യമായി
വെള്ളാരങ്കല്ലിനോടു പിണങ്ങി।
പുഴയുടെ മനസ്സു കലങ്ങി।
വേനലിന്റെ തീഷ്ണതയേറ്റുവാങ്ങി,
പുഴ ഒഴുക്കു മറന്നു।
ആരൊരുമറിയാതെ പുഴയൊരുനാള്‍
അപ്രത്യക്ഷ്മായി!!
ചിലര്‍ പറഞ്ഞു,
പുഴ ഒളിച്ചോടീയെന്നു!
ചിലര്‍ പറഞ്ഞു,
പുഴ വെള്ളാരങ്കല്ലില്‍
തല തല്ലി ചത്തെന്നു!!!
ചിലരാകട്ടെ,
പുഴയെ വെള്ളാരങ്കല്‍
വിഴുങ്ങി എന്നു
നുണ പറഞ്ഞു।
അപവാദങ്ങളുടെ
ചളീയലമര്‍ന്നു,
വെള്ളാങ്കല്ലു
വിസ്മ്രുതിയുടെ
പായലുകളില്‍ നിന്നും
പുഴയുടെ നിഴല്‍ കണ്ടെടുക്കാന്‍
മഴയുടെ വരവിനായി കാതോര്‍ത്തു.

പ്രിയ ശ്രീലാലിനു......

2008-09-25T21:27:00.000-07:00

നനവടിതട്ടിലേറെയുണ്ടെന്നാലും,
കിനിഞ്ഞിടാമോ ഒരു ചെറുദ്വാരമെങ്കിലും
ഓരമതിലെവിടെയുമില്ലതെ?
ഊറ്റിയാറ്റിയെടുത്തിടാ‍-
നൂറ്റമില്ലാതയല്ലയെങ്കിലും,
കാത്തിരിക്കയാണു ഞാനും
ചേറ്റിയെടുക്കുവാന്‍
‍പറ്റിയ കാറ്റതൊന്നണയുവാന്‍!!
തട്ടിമുട്ടിയുണര്‍ത്തുവാന്‍,
കൂട്ടാരയ നിങളും,
കൂടയാര്‍ത്തിറങ്ങുംബോള്‍,
കൂര്‍ക്കം വലിച്ചുറങ്ങാന്‍
‍കൊതിക്കുന്നതും നീതിയൊ?
അറിവിതു അകമേയധികമുണ്ടെങ്കിലും,
അല്പ പ്രാണിയാമിവനും
പരിമിതികളനവധി।
വിടുതലാവുകയാണുവരിഞ്ഞ
കയറുകളൊരോന്നും
എന്നുമൊരോദിനവും നിനക്കിലും,
പേര്‍ത്തു കോര്‍‍ത്തീടുകയാണു
പുത്തനുത്തരവദിത്വവുമനുദിനം!
വേവാനരിയടുപ്പത്തിട്ടവര്‍ക്കറിയാം
വേവോളമുള്ളയവാലാതി!!!
വെന്തു വാര്‍ത്തിറക്കിയാവാം
കറിക്കു നുറുക്കുന്നതെന്നോര്‍ത്തു
കാത്തിരുന്നീടുകില്‍,
ഊണ്കാലമതിനും വന്നിടാംവിളംബം
ഓര്‍ത്ത് നോക്കുകില്‍
‍എല്ലാം ഇങ്ങനെയങ്ങിനെ!
ഓര്‍ക്കാതിരിക്കിലോ,
ചേതമില്ലൊന്നിനും!!!!

ശീലാലിനു നന്ദിയോടെ...

ഈന്ത മരത്തണലില്‍ അല്‍പ്പനേരം

2008-09-21T09:11:00.000-07:00

ദുബായി,ബര്‍ദുബൈ ക്രീക്ക് പര്‍ക്കില്‍ നിന്നും...

മൈതാന നടുവിലെ വിളക്കു കാല്‍.

2008-09-21T04:42:00.000-07:00

മരുഭൂവില്‍ വിരിച്ചിട്ട ഹരിത പരവതാനിക്കു കാ‍വലായി .....

ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടം.

2008-08-02T12:10:00.000-07:00

വിടപറഞ്ഞിറങ്ങി
പിരിഞ്ഞില്ല,
കൈ വീശിപറഞ്ഞകന്നില്ല,
കണ്ണീരിന്‍ കണ്ണടചില്ലില്‍
തെളിഞ്ഞതു നോവിന്‍
‍നേര്‍ത്ത പാടമാത്രം.
പടിയിറങ്ങി
പോയതുമകലെയല്ല
പതിവായികാണുമെങ്കിലും,
പറയാന്‍ വാക്കുമതികമില്ല.
പറഞ്ഞ വാക്കിനുമില്ലര്‍ഥം
വ്യര്‍ഥമാണിനി നോട്ടവും,
മിഴിതിരിക്കാം
വഴിയിലെത്തുകില്‍,
വഴിപിരിഞ്ഞകലാന്‍
വിധിക്കപെട്ടവര്‍ നാം

http://birdviews.blogspot.com/...ഈന്ത പഴകുലയുമായി....

2008-08-01T09:17:00.000-07:00

http://birdviews.blogspot.com/

വെള്ളിയാഴ്ച്ക സമാഗമം.

2008-07-26T04:01:00.000-07:00

ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച്ച ഞങ്ങള്‍ നാട്ടുകാര്‍(www.vengara.com) ബര്‍ദുബായ്(ദുബായി)ക്രീക്ക് പാര്‍ക്കില്‍ ഒത്തുകൂടിയപ്പോള്‍....some pictorials....see it..
http://picasaweb.google.com/rajshines/MeetingPhotosCreakPark?authkey=CFYgw0vBVxY

അറബിനാട്ടിലേ വിശേഷം

2008-05-19T05:06:00.000-07:00

പാതയോരത്തെ പുഷ്പ പരവതാനിക്കു നിറം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഇവിടെ വെയിലിനു വെള്ളിവാളിന്റെ തിളക്കവും,തീക്കുണ്ടത്തിന്റെ ചൂടും കിട്ടിത്തുടങ്ങുകയാണ്‍.
അറബി നാട്ടിലേ ദിവസങ്ങളിനി ചൂടിന്റ്താവുകയാണു.
പാതവക്കിലേ ഈന്തമരങ്ങളില് സ്വര്‍ണ്ണവര്‍ണ്ണത്തിലുള്ള ഈന്തക്കായകള്‍ പതുക്കേ പച്ചനിറമണീഞ്ഞു വരികയാണു.
പൈപ്പു വെള്ളത്തിനു നല്ല ചൂടു. കുളിക്കുവാന്‍ നേരത്തെ എടുത്തു മാറ്റിവെച്ചാല്‍ ചൂടു കുറഞ്ഞു അല്‍പ്പം തണുത്തു, കുളിക്കുവാന്‍ പാകത്തില്‍ ആയി കിട്ടും.
അതേ ഞാന്‍ ഈ അറബിനാട്ടിലെ എന്റെ ആദ്യത്തെ ചൂടുകാലത്തെ വരവേല്‍ക്കുവാന്‍ ഒരുങ്ങുകയാണു.

2008-05-04T08:12:00.000-07:00

ആഴി താണ്ടി അനവതി വിദൂരതകള്‍ക്കിപ്പുറത്തു ഈ അറബി നാട്ടിലെത്തിയിരിക്കയാണു ഞാനിപ്പോള്‍.

പറിച്ചു നട്ടതിനു ശേഷമുള്ള പുതു വേരു പിടിക്കുവനായി കുറ്ച്ചു നാള്‍ എനിക്കെന്റെ ബ്ലോഗില്‍ നിന്നും മാറി നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു.
ആ ഇടവേളയില്‍, ശരിക്കും ഒറ്റപെടലിന്റെ തീവ്രതയെന്തെന്നു എനിക്കറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു.
സഹബ്ലോഗുകളില്‍ കയറാനാവതെ, സഹബ്ലോഗികകളുടെ കുറുമ്പു കുന്നായ്മകളിലും,
കുഞ്ഞുന്മാദങ്ങളിലും,ഉന്മേഷങ്ങളിലും പങ്കു ചേരനാവതെ വിമ്മിഷടപെട്ടു ഞാനിവിടെ എന്റെ നിത്യജീവിത പങ്കപാടുകളുടെ കുടുക്കഴിക്കുകയായിരുന്നു.

പണക്കൊഴുപ്പിന്റെ അഹങ്കാരാലങ്കാരമായി പരിലസിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഈ ദുബായീ നഗരത്തിനുള്ളില്‍ നിന്നും അടക്കി പിടിച്ച ആഗ്രഹങ്ങലുടെ നിശബ്ദ നിശ്വാസങ്ങല്‍ പൊങ്ങി കുമിഞ്ഞു വരുന്നതു എനിക്കു കാണനാവുന്നു.

മുംബൈയെ അപേക്ഷിച്ചു ഇവിടം കുറെ കൂടി യാന്ത്രികമാണു ജീവിതം.

എനിക്കാകട്ടെ പതിച്ചു തന്നിരുന്ന ആഴ്ചവട്ട ഒഴിവു ദിനങ്ങള്‍ പോലും നഷ്ടമായിപ്പൊയിരിക്കുകയായിരുന്നു. കാരണങ്ങള്‍ അനവതി.

അതിനിടയില്‍, പലപ്പോഴും എനിക്കെന്റെ ബ്ലൊഗിനെ മറക്കേണ്ടി വന്നു.

ആ‍ദ്യ വേരു പൊടിച്ചു ,കുഴിഞ്ഞിറങ്ങി നനവുകണ്ടു എന്നു ഉറപ്പായപ്പോള്‍ ,ആദ്യം ചെയ്തതു ഒരു ലാപ് ടോപ് സ്വന്തമാക്കുകയായിരുന്നു.

ഇനിയെങ്ക്കെന്റെ ബ്ലോഗിലേക്കു എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും വാരാം
നിങ്ങളുമായി ,നിങ്ങളുടെ ഹ്രുദയ നൊമ്പരങ്ങളിലേക്കു, കിനിഞ്ഞിറങ്ങാം.
ഇതാ ഞാനും നിങ്ങളോടൊപ്പം വീണ്ടും വനു ചേരുകയാണു.
ആ കയ്യുകള്‍ ഇങ്ങൊട്ടും നീട്ടുക, എനിക്കും ആ വിരല്‍ തുമ്പുകളില്‍ എത്തിപിടിചു നിങ്ങളുടെ തോളറ്റം ചേര്‍ന്നു നടക്കണം.

എന്നെ മറന്നു പോയിട്ടില്ലാത്ത എന്റെ എല്ലാ കൂട്ടു കാരോടും ദാ ഞാന്‍ വീണ്ടും വന്നതായി പറയട്ടെ…

2008-04-28T06:28:00.000-07:00

നാം ഭീതിയുടെ വാള്‍ തലപ്പില്‍ തലവച്ചവര്‍.

2008-02-14T08:18:00.000-08:00

"അല്ലെങ്കിലും മുംബൈ ജീവിതത്തിന്റെ നഗരമാണു. എന്തു സംഭവിച്ചാലും അടുത്തനിമിഷം ജീവിതത്തിന്റെ അക്കരപ്പച്ചകള്‍ തേടി യാത്ര പുനരാരംഭിച്ചേ പറ്റൂ. "അതാണ് അതിന്റെ നേരു.ഞാന്‍ ഇന്നലെ വീണ്ടും മുംബൈയില്‍ എത്തി.നേത്രാവതി ഫ്ലാറ്റ് ഫോമില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ തന്നെ രാജ് ഠാക്കറെ അറസ്റ്റു ചെയ്തു എന്നറിഞു.സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങിയപ്പോള്‍ അന്ദേരിയിലേക്കു ടാക്സിയൊ ഓട്ടൊയൊ ഒന്നും വരാന്‍ തയ്യറായില്ല.യാത്രക്കാരെ നോക്കുകുത്തികളാക്കി റ്റാക്സിക്കാരും,ഓട്ടൊക്കാരും അമിത ചാര്‍ജ് പറഞു യാത്രക്കരെ പരമാവധി കുഴപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.നഗരത്തില്‍ ആകെ ഒരു വലിയ കുഴപ്പം അരങ്ങേറി വരുന്ന പ്രതീതി ഉളവാക്കി യാത്രാക്കാരെ പരമാവധി പിഴിയാന്‍ തയ്യറെടുത്തു നിന്നിരിക്കയായിരുന്നു റ്റക്സിക്കാരും ഓട്ടൊക്കാരും.ഞാന്‍ കാലുവലിച്ചു നടന്നു.ഹൈ വേ വരെ എത്തിയാല്‍ എന്തെങ്കിലും ഉപായം കാണും എന്നു മനസ്സില്‍ കരുതി കുറ്ച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോഴേക്കും ഒരു യു പി കാരന്‍ വ്രുദ്ധന്‍എന്റടുത്തു റിക്ഷ കൊണ്ടു വന്നു നിര്‍ത്തി. അയാളും ഭയത്തിന്റെയും വേവലാതിയുടെയും നെറുകയിലായിരുന്നു.എങ്കിലും എന്നൊടു അലിവു കാണിച്ചു. എന്നെ വിദ്യാവിഹാര്‍ സ്റ്റേഷന്‍ വരെ കൊണ്ടുവിടാം എന്നു പറഞ്ഞു.എനിക്കതു വലിയ ആശ്വാസം ആയി. അവിടെ നിന്നും ഫ്ലൈ ഒവര്‍ കടന്നു വീണ്ടും ഒരു വാ‍ഹനമേതെങ്കിലും പിടിക്കാം എന്നു മന്‍സ്സില്‍ നിരൂപിച്ചു.മിനുട്ടിനകം വിദ്യാവിഹാര്‍ സ്റ്റേഷന്‍ എത്തി. ചര്‍ജ് ആയി പതിനൊന്നു രൂപ കൊടുത്തു. കുര്‍ള ടെര്‍മിനസ്സില്‍ വിലപേശി നിന്ന ഓട്ടൊക്കാരന്‍ ഇവിടം വരെ വരാന്‍ എണ്‍പതു രൂപയാണു ചോദിച്ചതു.ഫ്ലൈ ഓവര്‍ കടന്നു വീണ്ടും ഓട്ടൊക്കായി ശ്രമിച്ചപ്പോല്‍ ആരും വരാന്‍ തയ്യാറായില്ല. ശരി,കമാനി വരെ നടക്കാം. അവിടെ നിന്നും ബസ്സു കിട്ടാതിരിക്കില്ല. ഓഫീസു വിടുന്ന സമയമയതിനാല്‍ റോഡുകള്‍ നല്ല തിരക്കിലായിരുന്നു.റോഡിലൊക്കെ വാഹനങ്ങള്‍ പരക്കം പായുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബസ്സും ഓടികൊണ്ടിരുന്നു.ആളുകളും! എന്നിട്ടും എനിക്കു ഒരു ഓട്ടൊക്കരനെയും കിട്ടിയില്ല. ഞാന്‍ നടന്നു.അപ്പൊഴാ‍ണു സുഹ്രുത്തിനെ കുറിചു ഓര്‍ത്തതു. വിളിച്ചു അവനെ. അരമണിക്കൂറിനകം അവന്‍ ബൈക്കും കൊണ്ടു വന്നു എന്നെ കൂട്ടി വീട്ടിലെത്തിച്ചു.വീട്ടിലെത്തി ടി വി യില്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ ശ്രധിച്ചപ്പോള്‍ രാജ് ഠാക്കറെക്കു ജാമ്യം കിട്ടി എന്നും സംഘര്‍ഷാവസ്തക്കു അയവു വന്നു എന്നും അറിയാനായി.നാളെ ഇനി എങ്ങീനെയവോ എന്നും മനസ്സൂ ഉല്‍ഘണ്ഠ പെട്ടു.

വഴി നീളെ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തതു ,എത്ര നേരിയ ഒരു ബലത്തിലാണു ഞങ്ങള്‍ മുംബൈ വാസികള്‍ ജീവിതത്തിന്റെ നൂല്‍പ്പാലം വലിച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്നതു എന്നാണു. ഒരു മുറുമുറുപ്പൂ,അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കിംവദന്തി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സകല താളങ്ങളും തെറ്റിക്കുന്നു.പൊയ്പോയ ദുരന്തങ്ങളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലടിഞ്ഞ ഭയ വിഹ്വലതകളുടെ തിരിനാമ്പുകള്‍ക്കു പൊട്ടിമുളക്കുവാന്‍ ഏതൊരു ചെറിയ അപായമുഴക്കവും കാരണമാവുന്നു.നാം ഭീതിയുടെ വാള്‍ തലപ്പില്‍ തലവച്ചവര്‍.

അക്ഷരപ്പച്ച യുടെ "ഇന്നു ഞാന്‍ നാളെ നീ" എന്ന കുറിപ്പിനു ഇട്ട കമെന്റ്.

ഇനി ഇടവേളക്കു ശേഷം!

2008-01-14T11:29:00.000-08:00

കണ്ണിനറ്റം നനയുന്നതെന്തെ?
കരളിനറ്റം പുകയുന്നതെന്തെ?
കണ്ഠനാളത്തിലൊരു തേങ്ങല്‍
തളം കെട്ടി തങ്ങുന്നതെന്തെ?
കണ്ടില്ല്ല നാമിതുവരേ.
കേട്ടില്ല, നേരിട്ടു്‌ ചുണ്ടിടയില്‍
നിന്നൂര്‍ന്ന വക്കൊന്നുമിതുവരേ.
എങ്കിലും,
കൈമാറിയനവധി ആശയങ്ങളീ-
ജലകചില്ലിലെഴുതി പതിപ്പിച്ചു്.
വിശാലവാനമതില്‍ ചിതറി പരന്ന
താരക പ്രഭ പേലെ തെളിഞ്ഞും
ചിലതൊട്ടു തെളിയാതെയും
ചിരിതൂകിയിരുന്നല്ലൊ നിത്യ-
മീവഴി ഞാനെത്തുകില്‍!

ഇനിയമാവാസിയല്‍പ്പനാള്‍!
ഇരുട്ടിന്‍ വേലിയേറ്റമിറങ്ങി
പിന്‍ മാറുമ്പോളെത്തുമീ-
വഴി ഞാന്‍ കൂട്ടരെ.
അതുവരേ..
മറക്കാതിരിക്കുക.
ഈ പഥികനേയും.