പൂരക്കടവു്‌

“അമ്മ“ -നിര്‍വ്വചനങ്ങള്‍ക്കു അതീതം.

2009-10-14T12:51:00.000-07:00

ഇതു ജീവിതം

2009-10-01T07:26:00.000-07:00

അഴിച്ചടുക്കിവെക്കാന്‍
നമുക്കെത്ര മൂടികള്‍,
ചേരുംപടി ചേര്‍ത്തീടേണം
മാത്രകള്‍ക്കുള്ളില്‍.
കൊന്‍ചിവന്ന കുഞ്ഞിനു,
അഛ്ച്ചനാവേണം നാം,
അരമാത്രയില്‍!.
അന്നമൂട്ടിയോരമ്മക്കു,
മോനുമാവേണം,
ഏട്ടനും,അനിയനും
നൊടിയിട കൊണ്ടാവേണം
അമ്മാവനുമനന്തിരവനുമതു പോലെ!
നിമിഷവേഗത്തിലാവണം
നാം പ്രിയതമയ്‌ക്കാല്‍മനാഥന്‍!!
വേഷമിതേതും ചേര്‍ന്നുനില്‍ക്കേണം
അരങ്ങിതിലാടുന്നേരം,
മുഖംമ്മൂടികളണീയേണം
മുഷിവു തോന്നാതെ നിരന്തരം.
നീരസമൊട്ടുമരുതു,
നാം അരസികനാവുമതുനിശ്ച്ചയം.
ആടിതളര്‍-ന്നിടയിലൊന്നു
നമുക്കു നമ്മെ കാണുവാന്‍,
മൂടികളിതഴിച്ചുവെക്കേണം.
പലകെട്ടുകളിഴപിരിച്ചഴിച്ചു നാം.
ചൊല്ലാം നമുക്കിതു ജീവിതം!

അണിയക്കര ശ്രീ പൂമാല ഭഗവതിക്കാവ്,വയലപ്പ്ര.

2009-09-20T05:05:00.000-07:00

എന്തൊരു മഴയാ..

2009-09-01T01:37:00.000-07:00

കാവ്യയുടെ ജീവിതം തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്‌ ആരാണ്‌?

2009-08-28T23:06:00.000-07:00

Courtesy: Vmalayali.com

കാവ്യയുടെ ജീവിതം തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്‌ ആരാണ്‌?

ചെന്നൈയിലുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത്‌ ഒരു പുലര്‍കാലത്ത്‌ മൊബൈലില്‍ വിളിച്ചു. `അറിഞ്ഞോ കഥ? കാവ്യാമധാവന്റെ വിവാഹബന്ധം തകരാന്‍ എന്താ കാരണം?' പുലര്‍കാലത്തുവിളിച്ച്‌ മറ്റുള്ളവരുടെ കുടുംബം തകരുന്നതിന്റെ കഥപറയുന്നവനോട്‌ നീരസം തോന്നി. എങ്കിലും അതു പുറത്തുകാട്ടാതെ ചോദിച്ചു: `എന്താ കാരണം?' `സംഗതി അല്‍പം നാണംകെട്ട കേസാ' സുഹൃത്ത്‌ ശബ്‌ദം താഴ്‌ത്തിപ്പറഞ്ഞു: `കാവ്യയുടെ നഗ്നപൂജയാണ്‌ കാരണം. അതേക്കുറിച്ച്‌ അവളുടെ കെട്ടിയവന്‍ അറിഞ്ഞു. അതാ പ്രശ്‌നങ്ങളുടെ തുടക്കം.'
ഇത്തരം കഥകള്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തനജീവിതത്തില്‍ എന്നുമെന്നോണം കേള്‍ക്കുന്നതാണ്‌. വായിക്കുന്നതുമാണ്‌. അതിനാല്‍തന്നെ സുഹൃത്തിന്റെ വിശദീകരണത്തില്‍ പുതുമയോ അത്ഭുതമോ തോന്നിയില്ല. ആ നിസംഗത അവന്‌ രസിച്ചില്ല.

`സംഗതി പിടികിട്ടിയില്ല അല്ലേ. അവനുണ്ടല്ലോ, നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ആ കള്ളസന്യാസി സന്തോഷ്‌ മാധവന്‍. അവന്റെ മുന്നിലാ കാവ്യ പൂജയ്‌ക്കിരുന്നത്‌.' സുഹൃത്ത്‌ വിഷയത്തിന്റെ എരിവും പുളിയുമുള്ള ഭാഗത്തേക്ക്‌ കടന്നു.

അവനെ പിണക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ചുമ്മാ പറയട്ടേ എന്നു കരുതി ഫോണ്‍ തലയ്‌ക്കല്‍ മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സത്യം പറയട്ടേ. പുലര്‍കാലമാണെങ്കിലും, തിരക്കുകള്‍ എറെയുണ്ടെങ്കിലും ആ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ എനിക്കും താല്‍പര്യമുണ്ട്‌. ഒട്ടും താല്‍പര്യമില്ലെന്ന മട്ടില്‍ ഇരിക്കുന്നെന്നേയുള്ളൂ. കഥയുടെ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വിശദാംശങ്ങളുമൊക്കെ എനിക്കു കേള്‍ക്കണം. സുഹൃത്ത്‌ കഥ പറഞ്ഞു. തമിഴിലെ ഒരു വാരികയാണ്‌ ആ മഹാരഹസ്യം കണ്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. കാവ്യാമാധവനും സന്തോഷ്‌ മാധവനും എറണാകുളത്തെ ഒരു റിസോര്‍ട്ടിലെ റിസപ്‌ഷനിസ്റ്റായ യുവതിയുമൊക്കെ കഥാപാത്രങ്ങളാണ്‌. നഗ്നപൂജയും ഹോമവുമൊക്കെയാണ്‌ വിഷയങ്ങള്‍. ഒടുവില്‍ കാവ്യയുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌ പൂജയുടെ കഥയറിയുന്നു. അതോടെ അവരുടെ കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ കഥ കഴിയുന്നു. ശുഭം. സുഹൃത്ത്‌ ഫോണ്‍വച്ചു.

സുഹൃത്തുക്കളേ, എന്തുതോന്നുന്നു? നഗ്നപൂജയില്‍ പ്രശ്‌നം ഒതുങ്ങിപ്പോകരുതായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നില്ലേ? ഒരു പ്രണയവും അവിഹിതബന്ധവുമൊക്കെക്കൂടി ആവാമായിരുന്നു. എങ്കിലേ ഒരു രസമുള്ളൂ. നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്ക്‌ ഫോണ്‍വിളിച്ച്‌ പരസ്‌പരം പറയാന്‍, ഇമെയിലിലൂടെ ലോകമെങ്ങും പരത്താന്‍, എസ്‌.എം.എസിലൂടെ സുഹൃത്തിനെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്താന്‍ അതൊക്കെ അത്യാവശ്യമല്ലേ?

ഇതാണ്‌ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പുതിയ സംസ്‌കാരം. പണ്ടൊക്കെ ആളുകള്‍ മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചുള്ള അപഖ്യാതികള്‍ വളരെ ഗോപ്യമായാണ്‌ പറഞ്ഞു പരത്തിയിരുന്നത്‌. ഇന്ന്‌ സ്ഥിതിമാറി. ഇത്‌ ഹൈടെക്‌ യുഗമാണ്‌. ഇമെയിലും, എസ്‌.എം.എസും ജീവിതഗതി നിര്‍ണയിക്കുന്ന കാലം. അണുവിസ്‌ഫോടനം പോലെയാണ്‌ ഇമെയില്‍ വഴിയും എസ്‌.എം.എസ്‌ വഴിയും അപഖ്യാതികള്‍ പരക്കുന്നത്‌. ഒരാളില്‍നിന്ന്‌ രണ്ടുപേരിലേക്ക്‌. രണ്ടുപേരില്‍നിന്ന്‌ ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ ആളുകളിലേക്ക്‌... അങ്ങനെ ലോകമെങ്ങും.

ക്രൂരവും അശ്ലീലവുമായ എസ്‌.എം.എസ്‌ ജോക്കുകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്ന ഞരമ്പുരോഗികള്‍ക്ക്‌ മലയാളത്തില്‍ ഒരു പഞ്ഞവുമില്ല. കാവ്യാമാധവന്റെ വിവാഹനാളില്‍ പ്രചരിച്ച ഒരു എസ്‌.എം.എസ്‌ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. `ഒരു പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനം കൂടി സ്വകാര്യവത്‌ക്കരിച്ചു. കാവ്യാമാധവന്‍ വിവാഹിതയായി.'
എങ്ങനെയുണ്ട്‌ അശ്ലീലസാഹിത്യകാരന്റെ ഭാവന? ഇത്തരം സന്ദേശങ്ങള്‍ വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവുമില്ലാത്ത ആളുകളല്ല പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്‌ എന്നോര്‍ക്കണം. സമൂഹത്തില്‍ മാന്യന്‍മാരായ നല്ല വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവും ഉയര്‍ന്ന ജോലിയുമുള്ള ആളുകളൊക്കെ ഇത്തരം മെസേജുകള്‍ സെന്റു ചെയ്യുകയും വായിച്ച്‌ ആത്മരതിയിലേര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. മൊബൈല്‍ഫോണും കമ്പ്യൂട്ടറും മാനവപുരോഗതിയുടെ ആധുനികചാലകങ്ങളാവുമ്പോള്‍തന്നെ അവ പുതിയ ഞരമ്പുരോഗികളേയും മാനസികരോഗികളേയും സൃഷ്‌ടിക്കുകയുമാണ്‌.

കാവ്യാമാധവന്റെ കരിയറിലെ നേട്ടങ്ങളേക്കാറേളെ കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ആഴ്‌ചകളായി മാധ്യമങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്‌ അവരുടെ കുടുംബജീവിതം തകര്‍ന്നതിനെപ്പറ്റിയാണ്‌. എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ദൃശ്യ-അച്ചടിമാധ്യമങ്ങളൊക്കെ ഈ വിഷയത്തിന്‌ പിന്നാലെ പോകുന്നത്‌. പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക്‌/വായനക്കാര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടത്‌ അതാണെന്ന്‌ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കറിയാം. അന്യന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ ഒളിഞ്ഞു നോക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയാണ്‌ അത്തരക്കാരെ നയിക്കുന്നത്‌. അവര്‍ക്ക്‌ എന്നും പുതിയ കഥകള്‍ വേണം. ഒരാള്‍ മാന്യമായി ജീവിക്കുന്ന കഥ വേണ്ട. നേട്ടമുണ്ടാക്കുന്ന, വിജയം നേടുന്ന വ്യക്തികളെക്കുറിച്ച്‌ അറിയേണ്ട. ഇക്കിളിക്കഥകള്‍ മതി. നഗ്നപൂജയും അവിഹിതവുമൊക്കെയാണെങ്കില്‍ ഭേഷ്‌. അതൊക്കെ വായിച്ച്‌ മനോമൈഥുനം നടത്താനാണ്‌ എല്ലാവര്‍ക്കും താല്‍പര്യം. നഗ്നപൂജക്കഥയോട്‌ ഒരു താല്‍പര്യവുമില്ല എന്ന മട്ടില്‍, കഥയുടെ ബാക്കികൂടി കേള്‍ക്കാന്‍ ആകാംക്ഷയോടെ ഞാനിരുന്നതും അതുകൊണ്ടുതന്നെയല്ലേ?

ആരാണ്‌ കാവ്യാമാധവന്‍. കഴിഞ്ഞ ഒന്നരപതിറ്റാണ്ടായി മലയാള സിനിമാരംഗത്തുള്ള പെണ്‍കുട്ടി. ബാലതാരമായാണ്‌ വന്നത്‌. പിന്നെ നായികയായി. കഴിവും സൗന്ദര്യവും കൊണ്ടാണ്‌ കാവ്യ മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയനായികയായത്‌. വിവാഹം പരാജയമായപ്പോള്‍ ആ പെണ്‍കുട്ടിയോട്‌ സഹതപിക്കുകയായിരുന്നു നാം ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്‌. അതിനുപകരം ഇല്ലാക്കഥകള്‍ പറഞ്ഞുപരത്തി, ജീവിതത്തിന്റെ താളം പിഴച്ച ദുഃഖവുമായിരിക്കുന്ന അവളെ അപമാനിക്കാനും മാനസികമായി പീഡിപ്പിക്കാനുമാണ്‌ നാം ശ്രമിക്കുന്നത്‌. മാപ്പര്‍ഹിക്കുന്ന തെറ്റാണോ ഇത്‌?
സെലിബ്രിറ്റികളുടെ ജീവിതം സാധാരണക്കാരുടേതുപോലെ മറയുള്ളതല്ല. മാധ്യമങ്ങള്‍ എപ്പോഴും അവര്‍ക്കു പിന്നിലുണ്ടാവും. ഡയാനാ രാജകുമാരി ഒരു കാറിനുള്ളില്‍ ഞെരിഞ്ഞു തീര്‍ന്നുപോയതുപോലും മാധ്യമങ്ങളുടെ ഈ നാണം കെട്ട പിന്തുടരലിന്റെ ഫലമായാണല്ലോ.

കാവ്യയുടെ വിവാഹജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്‌ കല്ലുവെച്ച നുണകള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുകയാണ്‌ ചിലര്‍. കാവ്യയോ അവരുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌ നിഷാല്‍ ചന്ദ്രയോ പറയാത്ത കഥകള്‍ എങ്ങനെ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക്‌ കിട്ടുന്നു? വിവാഹദിവസം മുതല്‍ രാത്രിയില്‍ നടന്‍ ദിലീപ്‌ കാവ്യയുടെ മൊബൈല്‍ഫോണിലേക്ക്‌ മെസേജുകള്‍ അയച്ചുവെന്നും ഇത്‌ അവരുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌ കാണാനിടയായതാണ്‌ കുടുംബജീവിതം തകരാന്‍ കാരണമെന്നും വരെ വെച്ചുകാച്ചിക്കളഞ്ഞു ചിലര്‍. രാത്രിയില്‍ കാവ്യ തന്റെ ഫോണ്‍ ഈ ലേഖകന്‍മാരെ ഏല്‍പ്പിച്ചശേഷമാണ്‌ ഉറങ്ങാന്‍ പോയിരുന്നതെന്നു തോന്നും വിവരണം കേട്ടാല്‍. ഇതുതന്നെയാണ്‌ നഗ്നപൂജാക്കഥയുടെ പിന്നാമ്പുറവും. ഞരമ്പുരോഗികള്‍ ഭാവനയില്‍ക്കണ്ട്‌ പടച്ചുവിടുന്ന ഈ കഥകള്‍ എത്രയെത്രയാളുകളാണ്‌ വിശ്വസിക്കുന്നത്‌.

സെലിബ്രിറ്റികളും മനുഷ്യരാണ്‌. അവര്‍ക്കുമുണ്ട്‌ സന്തോഷവും ദുഃഖവും പ്രതിഫലിക്കുന്ന ഒരു മനസ്‌. അവര്‍ക്കുമുണ്ട്‌ ഒരു കുടുംബം. അവര്‍ക്കുമുണ്ട്‌ ഒരു ജീവിതം. ഇതൊന്നുമോര്‍ക്കാതെ വായനക്കാരനെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തുന്ന മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്നവരും അന്തിക്ക്‌ നാല്‍ക്കവലയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പിമ്പുകളും തമ്മില്‍ വലിയ വ്യത്യാസമില്ല. അനീതിക്കെതിരെ പോരാടുകയും മനുഷ്യാവകാശങ്ങള്‍ക്ക്‌ കാവല്‍ നില്‍ക്കുകയും അന്യരോടുള്ള സഹാനുഭൂതി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴേ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകന്റെ പ്രയത്‌നം സഫലമാകുന്നുള്ളൂ. അത്‌ മറക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും അധമനാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

അതിനാല്‍ പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരേ, കാവ്യാമാധവന്റെ ദുര്യോഗത്തില്‍ സഹതപിക്കുക. അവരെ വെറുതേ വിടുക. അവള്‍ക്കുണ്ടായ ദുഃഖം നിങ്ങളുടെ സഹോദരിക്കായിരുന്നെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ മനോഭാവം എന്തായിരിക്കുമെന്ന്‌ ചിന്തിക്കുക. വിവാഹബന്ധം തകര്‍ന്ന്‌ വീട്ടില്‍വന്നു നില്‍ക്കുന്ന സഹോദരിയുടെ പേരില്‍ ഒരു നഗ്നപൂജാക്കഥ കെട്ടിച്ചമച്ച്‌ നിങ്ങള്‍ ആയിരംപേര്‍ക്ക്‌ എസ്‌.എം.എസോ ഇമെയിലോ അയയ്‌ക്കുമോ?
(ഇതു എനിക്കു ഇന്നു വന്ന മെയിലില്‍ ,APPLE KERALA എന്ന ഗ്രൂപ്പില്‍ നിന്നും അയചുകിട്ടിയതാണു .വായിച്ചപ്പോള്‍ ഇതു തന്നെയാണു എന്റെയും നിലപാടു എന്നു ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടു ഞനിതിവിടെ പോസ്റ്റു ചെയ്യുന്നു.)

രാജപാചകം-പരിപ്പുകറി.

2009-08-06T05:55:00.000-07:00

രാജപാചകം.-പരിപ്പു കറി.

പ്ലേറ്റില്‍ കാണുന്നതില്‍ തേങ്ങ മാറ്റി വച്ചു ബാക്കിയൊക്കെകറിപാത്രത്തിലാക്കി,പരിപ്പ് വേവാന്‍ പാകത്തില്‍ വെള്ളമൊഴിച്ച് ,ആവശ്യത്തിനു ഉപ്പും,മഞ്ഞള്‍ പൊടിയും ചേര്‍ത്ത് വേവിക്കുക,വെന്തു വരുംബോള്‍ അല്‍പ്പം എരിവിനു,ആവശ്യപ്രകാരം മുള്‍കു പൊടിയും ചേര്‍ക്കുക.ഇതു നന്നായി തിളച്ചു വെന്തു,പരിപ്പു ഉടഞ്ഞ് പരുവമാകട്ടെ,ഈ സമയത്തിനിടെ മാറ്റി വച്ച തേങ്ങ ഒരു നുള്ള് ജീരകവും ചേര്‍ത്തു അധികം മെതിയാതെ അരച്ച് എടുക്കുക,വെന്തുടഞ്ഞ പരിപ്പിലേക്കു ഈ തേങ്ങ അരച്ചതു ചേര്‍ത്തു ഒന്നു നന്നായി തിളപ്പിച്ചു വേവിക്കുക, ആയി! കറിയായി!!,ഇനി ഒന്നു നേരിയതായി അരിഞ്ഞ് വച്ച ഉള്ളി അല്‍പ്പം എണ്ണയില്‍ വറുത്തെടുത്തു കറിയില്‍ ചേര്‍ക്കുകയേ വേണ്ടൂ.

വാഹ്,ക്യാ കറി ഹെ!!!

ഇതു ബ്രെഡിന്റെ,ചപ്പാത്തിയുടെ,ചോറിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് പച്ചരി ചോറിന്റെ കൂടെ കഴിക്കാന്‍ ബഹുരസമാണു.

അനുനയനം

2009-07-24T21:39:00.000-07:00

“നിന്‍ മിനുപ്പാര്‍ന്ന തൂവലിന്നഴകില്‍

മയങ്ങി ഞാനുമിന്നീ ബന്ധനത്തിലായി.

കൂടെ പറന്നുയരാന്‍,

കൂടൊന്നില്‍,കൂട്ടായി

ചാരെയിരുന്നു കൊക്കുരുമ്മാ‍നാശിച്ച്

കൂടെ പോന്നതാണെന്റെ കുറ്റം

അല്ലെങ്കിലീമഴച്ചാറലില്‍,

കൂടൊന്നുമില്ലാതെയീജനല്‍

പടിയിലിങ്ങനെയിരിക്കുവാന്‍

പിഴയെന്തു ചെയ്തു ഞാന്‍?

മിണ്ടേണ്ടയെന്നോടു,നീയിനി

യൊരുക്കുമൊരു കൂടൊന്നെനിക്കായ്,

അതുവരേക്കും,ഞാനിനി കൂടില്ല,

നിന്നോടൊല്‍പ്പവും ദയയുമില്ല.“

“പെണ്ണെ പിണങ്ങല്ലേ..

തോര്‍ന്നുനീങ്ങട്ടെയീമഴ,

മെനക്കാമൊരൊമനക്കൂട്

ഞാന്‍ നിനക്കായ്,

വാടല്ല പൊന്നേ നിന്‍ മുഖം.”

കര്‍ക്കിടകം കഴിഞ്ഞോട്ടേ,

കാറുമാറി തെളിഞ്ഞോട്ടേ,

അരികാലാക്കാണുമായരളി

ച്ചെടിക്കൊമ്പില്‍,

ആരാരും കാണാത്തയഴകുള്ള

പൂച്ചെടിച്ചില്ലയൊന്നില്‍,

അല്ലലറിയാതെയടയിരിക്കാന്‍

അഴകുള്ളൊരൊമന കൂട് കെട്ടി

അതിനുള്ളിലാക്കും നിന്നെ ഞാന്‍”.

ഇണയുടെ ഈ പഞ്ചാര വാഗ്ദാനം കേട്ട്,

പിണക്കം മറന്ന പെണ്‍കിളി,

മഴമാറിതെളിയുന്ന ആകാശത്തെ നോക്കി

ചെറുതായിചിലച്ച് ചിറകനക്കി

പറന്നു പോയി.

പിന്നാലെയാ ആ ആണ്‍കിളിയും.

ഈയീറനിടവഴിയില്‍നിന്നുണരുന്നോര്‍മകള്‍

2009-07-23T00:17:00.000-07:00

ഓര്‍മ്മകളിതു പോല്‍ നനയുന്നു...

അന്നൊരു ചാറല്‍ മഴ ചാഞ്ഞ് പെയ്ത

നേരം,

കുട കരുതാതെ നീയീ വഴിവന്നതും,

നനവലിഞ്ഞു നീയീറനണിഞ്ഞ്

വന്നെന്‍ ഇറയകോലായക്കോണില്‍

നിന്നതും,

മച്ചക മരപ്പാളിക്കിടയിലൂടെ

നിന്‍ മുഗ്ദസൌന്ദര്യാമാവോളം

നുകര്‍ന്നതും,

പിന്നെയന്നുമീ വഴി നീ വരുന്നതും കാത്തു

ചങ്കിടിപ്പോടെ നിന്നതും,

അരികിലെത്തുമ്പൊഴെക്കുമുള്ള-

ധൈര്യമെല്ലാം ചോര്‍ന്നസ്ത്രപ്രാണനായി

അരുതാത്തെന്തൊ ചെയ്തെന്നമട്ടിലിടറിനിന്നതും...
നനവാര്‍ന്നമണ്ണില്‍ പുതഞ്ഞ നിന്‍

കാലടിയടയാളത്തിലെന്‍ കാല്‍ ചേര്‍ത്ത്

നിര്‍വ്രുതി പൂണ്ടതും...

കാലമേറെക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍..

നീ കാണാമറയെത്തെങ്ങോ

പോയ്മറഞ്ഞതും,

കാണാനാശ പെരുത്തുള്ളില്‍

നിറഞ്ഞു നിന്നെത്തേടി നടന്നതും,

ഒരുത്സവ കാഴ്ച്ചയില്‍,

കയ്യിലൊരൊമന കുഞ്ഞുമായരികിലേക്കോടിവന്നതും,

എല്ലാമൊരുമിന്നലില്‍ തെളിഞ്ഞ

ചിത്രമായുള്ളിലുണരുന്നീവ്ഴി നടന്നപ്പോള്‍..

അരുണിന്റെ കായംകുളം സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ്

2009-06-27T11:43:00.000-07:00

വാക്കിലും,വരിയിലും ശുദ്ധ ഹാസ്യത്തിന്റെ സുഖരസവുമായി വായനയെ

ഉല്ലാസമാക്കുന്ന ഒരു ബ്ലോഗ്। ശ്രീ അരുണ്‍ കായംകുളത്തിന്റെ കായംകുളം സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ്। ഈ ചിരിവണ്ടിയില്‍ കയറുവാന്‍ താഴെ കൊടുത്ത ലിങ്കില്‍ ക്ലിക്കുക.

http://kayamkulamsuperfast।blogspot।com/

ഷൈനാ സക്കീര്‍.

2009-03-20T05:09:00.000-07:00

എന്നത്തേയും പോലെ, കുറേ പേരിലെങ്കിലും ആ ഒരു വലിയ ഉത്തരത്തിന്റെ ചോദ്യമവശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു പറന്നകന്നു പോയ, ഷൈനാ സക്കീറിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കു।
നീ പറന്നു പോയിരിക്കുന്നു
ചിറകടിയൊച്ചയില്ലാതെ.
പറന്നകന്ന വഴിയിതിലോതൂവി,
നീ നിന്‍ സ്നിഗ്ദ്മാംതൂവലിനിളമിതളുകള്‍
വഴിയാത്രക്കാരിലാരറിയുന്നു,
നീ നെഞ്ചിലടക്കിയ വേദന?
ഓരോ തൂവല്‍ പൊഴിഞ്ഞിളകുംബോഴും
ജീവനാണടര്‍ന്നടിഞ്ഞതെന്നറിഞ്ഞതു
നീ മാത്രം,നീ മാത്രം
ഇനിയിഴപിരിക്കാം,
നിറചാര്‍ത്തലിഞ്ഞ പീലിതന്‍നീളമളക്കാം,
നിവ്രുത്തിപോല്‍നിരത്തിവെക്കാ-മപ്പൊഴും,
കൊത്തിവലിക്കാനെത്തുംചിലരിതുവഴി
പറന്നൊഴിഞ്ഞകന്നിട്ടും
പിരിയാതിരിക്കുന്നല്ലൊ
നിന്നെ കൊത്തിവലിക്കാനെത്തും
കഴുകകൊക്കുകള്‍
കൊത്തി ചികഞ്ഞും
കുശുംബിച്ചും കലപിലകൂട്ടി
മദിക്കുമിനിയിവര്‍ നിന്‍
മിനുപ്പാര്‍ന്ന പീലിക്കുമേല്‍
എന്താകിലെന്തു??
നീയുമിന്നെങ്ങോ...
ഒരു നുണ പോലെ,

കണ്ടടര്‍ന്ന കിനാവിനോ-

ര്‍മ്മപോല്‍മാഞ്ഞകന്നു പോയി.

ഷൈനിയുടെ, വെളിച്ചം കാണാത്ത കവിതകളെ ,അനുവാചകര്‍ക്കു മുന്നില്‍ തുറന്നു വെക്കാം എന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ബ്ലോഗിലേക്കുള്ള ലിങ്ക് താഴെ നല്‍കിയിരിക്കുന്നു।
http://mezhukutheevandi.blogspot.com

വിത്തിന്‍ മോഹങ്ങള്‍.

2009-02-06T08:45:00.000-08:00

വിത്തിന്‍ മോഹങ്ങള്‍.
തപസ്സിനന്ത്യം, കൊതിക്കുന്നൊരോവിത്തും വിതയതില്‍ കുരുക്കുവാന്‍।
മണ്ണിനീറന്‍ മനസ്സിലേക്കിളംവേരിറക്കി
പതുക്കെ പടര്‍ന്നൂര്‍ജംവലിച്ചൂറ്റിയെടുത്തുയര്‍ന്നു
പൊങ്ങിതിരി നീട്ടി ചിരിക്കുവാന്‍‍കൊതിക്കുമോരൊവിത്തും।!
ഇലയൊന്നു പറ്റുകില്‍,
കമ്പിനിളം പാര്‍ശ്വമതില്‍‍തൊങ്ങലായി നിന്നുണ്മ തന്‍‍പാല്‍ വെളിച്ചം
കുടിച്ചുയിരിനുയിരേകി തുടിക്കാനിതിനു മോഹം!
ഇലകളിതിനനേകമുയിര്‍ക്കിലോ!॥
ഇളംകാറ്റിനോടു സല്ലപിക്കണം।!
കാത്തിരുപ്പിനന്ത്യമൊരു ദിനം റുതുമതിയായി തളിര്‍ക്കണം,
മണമിയലും പൂവായി ,
പിന്നെ കായായ്
ഒരു കവിതപോലായ്കാലത്തിനൊരുപൂവുടലായി ചമയണം।
വിത്തിതു മോഹമിതുപോലനവധിഹ്രുത്തിലൊതുക്കിയിരിക്കാം।

ആല്‍മാക്കള്‍ സംസാരിക്കുന്നു.

2009-01-24T04:24:00.000-08:00

നേരമെന്തായി?

വാതില്‍ പടികടന്നെത്തിയിയോ പകല്‍വെളിച്ചം?

നിനക്കു വയ്യെന്നൊ?

മെനക്കാം, ഞാന്‍ ചായ നിനക്കുമെനിക്കും

അപ്പൊഴേക്കും നീ എഴുന്നേല്ക,

പകുത്തു കുടിക്കാം ഇന്നും നമുക്കൊന്നുപോലീ-ചുടുചായ।

എവിടെ നീ?

നിന്‍നിശ്വാസവുമെങ്ങുമില്ലല്ലോ?

എന്തിതു?

നിങ്ങളെല്ലാം മറന്നുവോ?

ഇന്നലെയത്താഴമൊരുമിച്ചുണ്ണുന്നതിന്‍ മുമ്പു-

യിരവസാനിപ്പിക്കുവാന്‍ ‍അവസ്സാനവറ്റിലുംവിഷം ചേര്‍ത്ത-

യുരുള നാം ഒന്നിച്ചുണ്ടു കിടന്നതും

നാം രാത്രിയിലെപ്പൊഴോ മരിച്ചതും ഇത്രവേഗം മറന്നെന്നോ?

ഓ ശരി തന്നെ,

ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു,

എങ്കിലും എവിടെ നാം...ഇപ്പോള്‍?

ഞാനിവിടെയെവിടെയോ ഉണ്ടു!

എവിടെ।?കാണുവതില്ല !

നിങ്ങളിതേങ്ങോട്ടു പോയി...?

അപ്പോ നീ ഇപ്പൊഴും എന്നടുത്തുണ്ടു?

എവിടെ നിന്റെയാ ചുരുണ്ട തലമുടി?,

നേര്‍ത്ത നിലാവലിഞ്ഞ നെറ്റി?

നീണ്ടുയര്‍ന്ന നേര്‍ത്ത നാസികം?

എന്നുമെന്നെ മോഹിപ്പിക്കുമാ ചുണ്ടുകള്‍?

പുന്ചിരി പൂവലിഞ്ഞ നിന്‍മുഖം?

ഇല്ല,നീയില്ലായെന്നരികില്‍, ഞാനുംഇതെവിടേയെന്നറിയില്ല।

ഓ॥ കേള്‍പ്പതില്ലേ ? മുന്‍വതിലില്‍ ‍ആരോ തട്ടിവിളിക്കുന്നു।

നീയടച്ചിട്ടിരുന്നൊ? മരിക്കുന്നതിന്മുമ്പവ‍?

പാല്‍ക്കാരനായിരിക്കാം പതിവുപോലവനിന്നും വന്നതാവാം।

കാത്തിരുന്നു കണാഞ്ഞവന്‍ പോകുകില്‍,

‍അരാലറിയുമയല്‍ക്കാര്‍ ‍നാം വരിച്ച മരണത്തെ?

പോയി തുറക്കട്ടെ ഞാനാ വാതില്‍,

അവനറിയട്ടെ,

നാലാളവനിലൂടേയുമറിയട്ടെ

ഇന്നലെ രാത്രി നാംമരിച്ച കാര്യം।

തുറക്കനാവുമെന്നെനിക്കു-

റപ്പില്ലൊരുവാതിലും,

നാം ശരീരമില്ലാത്തവര്‍,

വേര്‍പിരിഞ്ഞകലാനവാത്ത രണ്ടാല്‍മാക്കള്‍।

നിങ്ങളിതങ്ങു നോക്കൂ,

കട്ടിലില്‍നാമുപേക്ഷിച്ച ദേഹം।

നോക്കാന്‍ കണ്ണെവിടെ? വേണ്ടന്നോ?

അതേ॥!

കാണമെനിക്കും നാമുപേക്ഷിച്ച ശരീരത്തെ।

നീയിവിടെ എന്റടുത്തു, തൊട്ടടുത്തോ!!?

നാമിരുവരും ഇക്കോണിലുയരത്തിലു- ത്തരത്തില്‍ ഞാന്നിരിപ്പോ!

വന്നെത്തി നോക്കുന്നുണ്ടാരോ ജനലിലൂടെ।

പാല്‍ക്കാരനല്ലിതു, പത്രക്കാരന്‍।

കണക്കു തീര്‍ത്തില്ലവനും ബാക്കി വച്ചു।

തിരിച്ചു പോകുന്നിതവനും,

വിളിക്കണോ, പറയണോ മരണകാര്യം?

വേണ്ട, കഴിയുകയുമില്ലിനി,നാം ശരീരമില്ലത്തോര്‍।

കാത്തിരിക്കാം വരുമാരെങ്കിലും, നീയരികിലിരിക്കൂ।

കണ്ടിരിക്കാം,

കാവലായി കാത്തിരിക്കാം,

ആരാദ്യം വന്നേറ്റു വങ്ങും നാമുപേക്ഷിച്ച ദേഹത്തെ?

അങ്ങിനെ,

കാരണങ്ങളെഴുതാതെ,

കുറിപ്പടികളൊന്നുമേതുമില്ലാതെ,

മരണത്തേ വരിച്ച ദമ്പതിമാര് ‍ ദേഹമടര്‍ന്നുപോയ്‌,

വെറും രണ്ടാല്‍മാക്കള്‍ മാത്രമായി,

ഉറക്കറയിലവരുടെതന്നെ ശവത്തിനു കാവല്‍നില്‍ക്കയാണൂ,

അനന്തരകാര്യങ്ങള്‍ ‍സംഭവിക്കുന്നതു കാണാനായി।

തുളസിത്തറയില്‍

2009-01-17T07:28:00.000-08:00

കുളിച്ചീറന്‍ മാറിയോ?
കാച്ചെണ്ണ മണമിയലും മുടിത്തുമ്പില്‍
നിന്നിറ്റു വീഴും നീര്‍കണം മുത്തമിടും
നിന്‍ കണങ്കാലിലലസമായിളകും
കൊലുസുകള്‍ ചോദിക്കുന്നതിതോ?

തുളസിത്തറയിലൊളിവിതറാനിരിക്കും
നെയ്ത്തിരി കാത്തിരിക്കുന്നു
നിന്‍ മ്രുദുസ്പര്‍ശമൊന്നെറ്റുണര്‍ന്നീടുവാന്‍।

താമസമിനിയും?
വൈകാതെ പോകുമോ?
കൈയ്യിലെ കരിവളകളിളകി
പതുക്കെ ചോദിക്കുന്നതിതോ?

നീയരികിലെത്തുംബോളിളകുന്നിതാ
തറയിലരുമയായ് നില്‍ക്കുമീ തുളസീ
ദളചാര്‍ത്തണിഞ്ഞ ചില്ലകള്‍!

കരഞ്ഞാര്‍ത്ത ചീവിടും,
കാണാപൊത്തിലിരുന്നു
കുറുകും കൂട്ടരും,
നിര്‍ത്തുന്നിതവരുടെ ഗാനാലാപം,
നൊടിയിട കാതോര്‍ക്കുന്നു,
നിന്‍ മ്രുദുവാണിയിലീണമായലിഞ്ഞ
നല്‍ സന്ധ്യാനാമജപമതു കേട്ടീടുവാന്‍!

മെല്ലെ മുറിഞ്ഞിടറി പ്രഭ പരത്തിയൊളിഞ്ഞു
നോക്കും താരകങ്ങള്‍ക്കും നാണമായ്,
നീ തെളിയിച്ച നല്‍നെയ്ത്തിരി
ഇടറാതെയാ കല്‍ത്തറയില്‍
അര്‍ക്കനൊത്ത തേജസ്സില്‍
ഒളിചിന്നിയുണര്‍ന്നപ്പോള്‍!!
മുറ്റമതിനപ്പുറത്തേക്കു
പാഞ്ഞോടിയകന്നൂ-
യിരുട്ടിന്‍ പട്ടുടുത്ത സന്ധ്യയും!!
മുറ്റം വിരിച്ച വെണ്മണലിലൊഴുകി
പരക്കുന്നു പൂനിലവും।
നിന്നെക്കണ്ടുള്ളൊരുന്മാദഹര്‍ഷത്താല്‍
കുറുമുല്ലയും മെല്ലെ വിടര്‍ത്തുന്നു
നറുമണമോലും നവമൊട്ടുകളനവധി!!
എങ്ങുനിന്നെന്നറിയാതെയെത്തി
പതുങ്ങി പതുക്കെ തഴുകിനിന്നെ-
യെന്നിട്ടെങ്ങോട്ടു പാഞ്ഞു പോയീ
യെന്നറിഞ്ഞില്ല, നീയുമീയിളംകാറ്റിനെ!!

നീയറിയില്ലയെന്നോ?
നിന്നുടുപുടവയലലിഞ്ഞ
കൈതപ്പൂമണം ചോര്‍ത്തി പാഞ്ഞു
പോകുന്നൊരാ ചെറുകാറ്റിനെ?
നീയറിയില്ലെയെന്നോ?!!
പിന്നെന്തെ?
നിന്നെനോക്കി കുണുങ്ങിക്കണ്മിഴിച്ചൊരീ
നെയ്യ്ത്തിരിയല്‍പ്പമൊന്നിളകി പിടഞ്ഞതു?
എങ്കിലും,
മുറിഞ്ഞിടാതെ-യതുമിതും
കേള്‍ക്കാതെയനല്‍പ്പഭക്തിയോടെ
കന്യകേ നീയപ്പോഴും തുടരുന്നു
നിന്‍ സന്ധ്യാനാമ ജപാലാപനം!!
ചിത്രമിതു കണ്‍പാര്‍ക്കിലാരും
തരളിത ചിത്താനാകുമെന്നപ്പോലെ!!

ഇതെഴുതുവാന്‍ പ്രേരകമായതു ശ്രീ ബി എസ് മാടായിയുടെ
ചിത്രകൂടം..... എന്ന ബ്ലോഗിലെ എന്റെ, ഞങ്ങളുടെ, അല്ല നമ്മുടെ തുളസി! എന്ന പോസ്റ്റ് ആണു.(लिंक http://chithrakootam.blogspot.com/2009/01/blog-post.html)

പരിണാമം.

2009-01-08T02:21:00.000-08:00

ജീവിതത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കവുമോ
എന്നു നീ ചോദിച്ചപ്പോള്‍
ഒരു കടലോളം മഷി വേണമെന്നു
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു।
നീ കൊണ്ടുവന്നതോ
നേര്‍ത്തൊരിളം മഷിത്തണ്ടും!
ഇതുകൊണ്ടെന്തെഴുതാന്‍
എന്നു ഞാന്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍,
എഴുതപെട്ടതൊക്കെ മായ്ച്ചുകളയാനാണിതെന്നു നീ।
അപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞാനൊരു സ്ലേറ്റ് ആവുകയായിരുന്നു.

യുദ്ധം

2008-12-26T02:39:00.000-08:00

ഇല്ലെനിക്കാവില്ല-

യീരണഭേരിയിലുന്മാദിക്കുവാന്‍.

മരിച്ചുവീണതെന്നുമെന്നനിയനുമേട്ടനുമെങ്കിലും,

ഇടറിവീണതെന്നനിയത്തിയുമമ്മയും

ചേച്ചിയുമാവാമെങ്കിലും,

ആവില്ലെനിക്കൊരിക്കലുമീ

മണ്ണിലൊരു ചോരപുഴയൊഴുകിടുന്നതു കാണുവാന്‍।

വന്നിടാം പിംഗാമിനികളനവധി!

അവരിലുമിയിര്‍കൊള്ളാതിരിക്കമോ

പ്രതികാരജ്വാലയതിലുയിരെടുക്കാന്‍

പോന്ന കയ്യിന്‍ കരുത്തു।

ആ കരുത്തിലുലായതിരി‍ക്കുമോ

യിനിപിറക്കാനിരിക്കും

കുരുന്നിന്‍ മനവും,

കാത്തിരിക്കും കാട്ടാള

നീതി കണ്ടെത്തുവാന്‍.

കരുതണമതും നാമീ

ലോക വാഴ്ച്ചയില്‍

കരുത്തിന്‍ കഥ നിര്‍മ്മിചീടുവാന്‍

കോപ്പു കൂട്ടുകില്‍.

നീതിശാസ്ത്രങ്ങളനവധിയുണ്ടാവാമെങ്കിലും,

ചീറ്റും ചോരക്കില്ല, നിറഭേദം!

അതെപ്പോഴും ചുവന്നിരിപ്പൂ।

യുദ്ധം വിരാമമല്ലൊന്നിനും

തുടക്കമത്രെ-യതു തടുക്കിലുത്തമം.

സായന്തനത്തിലെ പ്രണയം

2008-12-22T00:00:00.000-08:00

"വെയിലാറിയല്ലോ,
പതുക്കെയെത്തിടുന്നീ
തുടുത്ത സന്ധ്യയും
നീ വരൂ
നമുക്കീകോലായ
പടിമേലിരുന്നു,
പറയാം പഴംങ്കഥ!
പണിയെല്ലാമൊതുങ്ങിയില്ലേ?
ഇനിവരൂ.
നീയെന്നരികിലിരിക്കൂ॥
ചുരുട്ടിച്ചാരിവച്ചൊരാ
പായയിതൊന്നുനീര്‍ത്തിടാമി-
പ്പാനൂസുംഎണ്ണയിട്ടുതിരിയിടാം
നിലാവെത്തുംവരേക്കു-
മിവന്‍മുനിഞ്ഞു കത്തും!
നീ വരൂ॥
മുറുക്കിന്റെ ചെല്ലവുമെടുത്തോളൂ॥
പണിത്തളര്‍ച്ചയാറ്റിപറഞ്ഞിരിക്കാം വല്ലതും।
നീ വരൂ॥
മുറ്റത്തുമ്പിനപ്പുറം പൂത്തമുല്ലക്കൊടി-
ക്കരികിലെത്തി നിലാവിന്‍
പാല്‍വെളിച്ചം!
നീ വരൂ॥

പ്രണയാന്ത്യം

2008-12-18T04:43:00.000-08:00

നീട്ടി വെച്ചിടാം നിനക്കീ പുഷ്പോപഹാരം
എന്‍ പ്രേമകുടീരത്തിലിനിയന്ത്യമായ് ,
വിറയാര്‍ന്നിടാത്ത വിരല്‍ തുമ്പാല്‍
നുള്ളിയിടാമൊരു പിടി മണ്ണുമതിന്‍മുകള്‍।
പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നടക്കാംമിനി,
എത്തുകില്ലീ വഴിയെന്നു ശപഥവും ചൊല്ലിടാം,
ഞാനിരിക്കണമീ ലോകവാഴ്ച്ചയിലതൊന്നലൊന്നു
മാത്രമെന്‍ ശ്വാസ നാളങ്ങള്‍ കിതക്കട്ടെ।
തുടിക്കില്ലിനിയൊരുനാളുമൊരല്‍പ്പ
പ്രണയവുമിനിയീ മ്രുത ധമനിയിലുമെന്‍
ഹ്രുത്തിലും,വെറുതെ വര്‍ത്തിക്കുമീ
മസ്തിഷ്ക്കത്തിലും।
കാഴ്ച്ചകളിനി നിറരഹിതം.
എനിക്കതും ഉപകാരം
അതല്ലെങ്കില്‍ നിനവിലെത്തും ,
നിന്‍ രൂപമെന്നെ നോവിച്ചീടുവാന്‍।
സ്വരങ്ങളിനിയീണമേതെന്നറിയാതെയുഴല-
ണമല്ലെങ്കില്‍ എന്‍ മനമതു നീയെന്നൊര്‍ത്തു
കാതോര്‍ക്കും।
വേണ്ട രാഗങ്ങളും,
രാഗാനുരാഗവും,
രാവും,രാപ്പാടിയും,
നീലവിഹായസ്സുമതില്‍
നീളെ വിതാനിച്ച നക്ഷ്ത്ര
തോരണങ്ങളും,
നിന്നെയൊര്‍മ്മിപ്പിക്കുവതൊന്നുമിനി വേണ്ട!
അന്ധനാവാം ഞാനിനി,മൂകനും
മ്രുതദേഹമിതിനിയല്ലെങ്കിയിനിയെന്തായിടാന്‍ ?

അന്ന വിധി.

2008-12-15T22:50:00.000-08:00

അരിഞ്ഞെടുത്ത ധാന്യമതറയിലെത്തും വഴി-
-യെത്ര ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
അറയില്‍ നിന്നെടുത്ത ധാന്യമതു
വിത്തായൊരുക്കും വഴിയെത്ര
ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
വിത്തായ ധാന്യമതു
വയലിലെറിയുംബോള്‍
എത്ര ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
എറിഞ്ഞ വിത്തതു കിളുര്‍ത്ത്
ചെടിയായാടുമിടയെത്ര
ചെടി ചൊടിച്ചു പോയി?
വിളഞ്ഞ ധാന്യമതരിഞ്ഞെടുത്തറ
നിറക്കും വഴിയെത്ര ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
നിറച്ച ധാന്യമതു കോരിയെടുത്തുണ്ണാനൊരുക്കും
വഴിയെത്ര ധാന്യം ചോര്‍ന്നു പോയി?
വാരിയുരുളയക്കി വായില്‍ തിരുകും
വഴിയെത്രയന്നം ചോര്‍ന്നു പോയി?
ചവച്ചരച്ചിറക്കും മുന്നെ വന്ന
തുമ്മലില്‍ തെറിച്ചകന്നയന്നമതെത്ര?
ഒടുവിലിറക്കനായി നാവില്‍
ബാക്കി വന്നയന്നത്തിലെഴുതി
വച്ചിരിപ്പുണ്ടാം നിന്‍ പേരതു
നിശചയമതു വിധി.

തിരിച്ചറിവുകള്‍

2008-12-12T02:46:00.000-08:00

നക്ഷ്ത്രത്തെ തിരഞ്ഞു ചെന്നപ്പോള്‍

കണ്ടെടുക്കനായതു

അനന്തതയുടെ മുഖപടത്തില്‍ നിന്നും

ചൂഴ്ന്നെടുക്കപെട്ട

അന്ധകാരത്തിന്റെ കണ്‍കുഴിമാത്രം।

വേദനക്കു മറുമരുന്നു തേടിവന്നപ്പോള്‍

‍കുറിച്ചു തന്നതു

വേര്‍പാടിന്റെ കടും കഷായം!

കുടിച്ചിറക്കാന് ‍വാ തുറന്നപ്പോള്

‍നാവിലേക്കിട്ടു തന്നതു

വെറുപ്പിന്റെ ഗുളികകളും!

നിഴലിനകത്തു നിറമുണ്ടെന്നു കരുതി

നിലം മാന്തിയപ്പോള്‍

‍കൈയ്യില്‍ തടഞ്ഞതു

നിറമില്ലാത്ത കുറെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം।

തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിയപ്പോള്

‍വലിച്ചെറിയാന് ‍ആവശ്യപെട്ടതും നീ തന്നെ।

നക്ഷ്ത്രങ്ങളുടെ തിളക്കം കാലഹരണപെട്ട

സത്യമാണെന്ന്പറഞ്ഞപ്പോഴും

നീ ചിരിച്ചതേ ഉള്ളൂ।

പനികിടക്ക

മരീചികകള് ‍അടരാടുന്ന

മരുഭൂവാണെന്നു

ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നത് അന്നാണു।

2008-12-08T03:17:00.000-08:00

മരീചികകള്‍ കുശുകുശുക്കുന്നതു
"സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു കടല്‍,

ഒരു കുന്നോളം സ്നേഹം",

നീ എനിക്കു നല്‍കിയപ്രണയമേലങ്കികളുടെ മേല്‍തിളങ്ങി നിന്ന നക്ഷത്രകുടുക്കുകള്‍!।

ഉപമകളും,ഉല്‍പ്രേക്ഷകളും

പടിയിറങ്ങിയകന്നപ്പോള്‍

‍അവശേഷിച്ചതു,

മരുഭൂവിന്റെ തരിശു മാത്രം।

മരീചികകള്‍ കുശുകുശുക്കുന്നതോ

നഷ്‌ടപ്രണയത്തിന്റെകടംങ്കഥകള്‍।

പതിനഞ്ചാം വിവാഹ വാര്‍ഷീകം.

2008-12-03T08:07:00.000-08:00

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റിമൂന്നു ഡിസംബര്‍ അഞ്ചാം തിയ്യതി.

നാടേറെ കണ്ട ഞാനും,ഒന്നും തിരിയാത്ത ഒരു പൊട്ടിപെണ്ണും ഒന്നായതു അന്നായിരുന്നു!അതെ ഇന്നേക്കു പതിഞ്ച് വര്‍ഷം മുന്‍പു! കാലം എത്രവേഗം നമ്മേ പിന്നിട്ട് പാഞുപോയി!

ജീവിതത്തിന്റെ പെരുവഴിയില്‍ താങ്ങും തണലും ഇല്ലാതെ ഉഴറി വീണപ്പോള്‍ ആ പൊട്ടി പെണ്ണായിരുന്നു,താങ്ങായും തണലായും നിന്നു ജീവിത കുതിരയുടെ കടിഞ്ഞാണ്‍ കയ്യിലെടുത്തു മുന്നോട്ട് നയിച്ചതു।

നാട്ടുമ്പുറകാരിയുടെ പരിമിതികളുടെ ചട്ടകൂട് തകര്‍ത്തു എത്ര വേഗമാണു അവളൊരു മികവുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥയായതു! അതില്‍ നിന്നും ഊര്‍ജജം സംഭരിച്ചു ഒരു സ്ഥാപനം കെട്ടിപടുത്തതു.

പോയ വഴികളിലെല്ലാം ചുവട് തെറ്റി പാഴ്കുഴിയിലേക്കു വീഴുംബോള്‍

എന്നെ കയ്പിടിച്ചുയര്‍ത്തി ആല്‍മധൈര്യം തന്നു നേര്‍വഴി കാട്ടി ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടാക്കി തന്നതു।

നന്ദിയും കടപാടും എന്റെ കണ്ണില്‍ കണ്ണീരായി പൊടിയുകയാണു।

നിനക്കായി,എന്റെ പ്രിയഭാര്യയ്ക്കായി॥ഞങ്ങളുടെ വിവാഹത്തിന്റെ പതിനഞ്ചാം വാര്‍ഷികത്തിനായി॥ഇതിവിടെ കുറിക്കട്ടെ.

കണ്ട മാത്രയില്‍ കാമിനിയായി
കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പ്രണയിനിയായി.
പരിണയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പ്രിയതമയായി
സങ്കടത്തിലും,സന്തോഷത്തിലും,
സഹചാരിയായെന്റെ സഹധര്‍മ്മിണിയായി.
പരിഭവിക്കുംബോഴെന്‍റെ പ്രേമഭാജനമായി.
എന്റെ അരാധനയേറ്റുവാങ്ങുമെന്‍
ദേവിയായി,അമ്മയായി,അനിയത്തിയായി
അരോമലേ നീയെന്നൊടു
ചേര്‍ന്നിന്നാണ്ടു പതിനഞ്ചുതികയുന്നു!!
പകുത്തു തന്നില്ല നിറ സനേഹമെപ്പൊഴും,
നിനക്കു ഞാനായി, എങ്കിലും,
കണക്കു വെക്കാതെ നീയെനിക്കായൊഴിച്ചു
തന്നതെത്ര നിന്നുടെ സ്നേഹമധുരിമ.
നിത്യ നിദാന നിവ്രുത്തിക്കായി
ഞാനലഞ്ഞ ദിനരാത്രങ്ങളില്‍
നീയെനിക്കേകിയ തുണ മറക്കുവാന്‍
ഞാന്‍ മനുജല്ലാതിരിക്കണം.

കത്തിയാളും വെയിലിലും
കരഞ്ഞാര്‍ത്ത കര്‍ക്കിട പെരുമഴയിലും,
കുടയായി സ്വയം നീയെനിക്കായി.
ഞാനൊട്ടുമറിഞ്ഞില്ലായീയാത്രയിലെത്ര
ദൂരം നാം പിന്നിട്ടുവെന്നു.
ചാരെ നീയിരിക്കുംബോള്‍
ഞാനറിയുവതെങ്ങിനെ ദൂരവും
ദുരിതവും,പാരാവാര പരവേശങ്ങളും.
തിരിഞ്ഞു നോക്കേണ്ടെനിക്കൊട്ടും,
നിരന്നു നില്‍പ്പാണു മുന്നിലെന്‍
നിന്‍ മഹിമ നീല വിഹയസ്സുപോലെ.!
ജന്മമിതൊന്നു പോരായെന്‍
പ്രേമമതു നിനക്കായര്‍പ്പിക്കുവാന്‍.
പരം പൊരുളെനിക്കായി തരുകിലിനിയെത്ര
ജന്മവും,പ്രിയേ പ്രാര്‍ഥനയൊന്നു മാത്രം,
പാതി നീയായി തന്നെ വേണം,
പാദ പൂജയതന്റെതേറ്റുവാങ്ങുവാന്‍.

നിറയെ പൂത്ത പൂമരം പോലെ
നീയെന്നും മുന്നിലണിഞ്ഞു നിന്നിട്ടും,
കാറ്റിലിളകുമൊരു ചില്ലയില്‍
ഞാന്നു നിന്നാടിയ പൂത്തണല്‍
നിഴല്‍ തേടിയലഞ്ഞ
വാനരമാനസന്‍ ഞാന്‍.
വെളിച്ചം വര്‍ണ്ണമെന്നോ നിനച്ചു
ആളുമഗ്നിയെ കയ്യിലെടുത്തു ഞാനും,
വേദന തീപാത്രം നെഞ്ചിലീറക്കിവച്ചൊരു
നാളാ കളള വസന്തവും
കാറ്റിന്‍ ചിറകേറി ചിരിച്ചെങ്ങോ
മറഞ്ഞു.
നീലമേഘത്തിന്‍ നിഴല്‍
നിദാന്തമെന്‍ തണലായി
കൊതിച്ച നീര്‍തടാകം
ഞാന്‍,
പെയ്തൊഴിയാതെയെങ്ങൊ
പാഞ്ഞു പോയൊരു നാളാ
മേഘവും,
അപ്പോഴും,
നീ നിത്യവസന്തം
തഴുകിയ അഴകായി
പൂമരമായി
എന്നരികില്‍
ചിരിതൂകി നിന്നു.

മധ്യാഹ്ന്നമതു കഴിഞ്ഞു
സായന്തനത്തിലേക്കെറെയില്ലിനി
ദൂരവുമെന്നെ സത്യവും ഞാനറിയുന്നു.
കൈവിരല്‍ തുമ്പിലെന്റെ
കരുത്തായി,താങ്ങായിനിയുമീ
യാത്രയില്‍, നീ കൂടെയില്ലാതിരിക്കുമോ?
പെരുകും വഴികളനവധി
വന്നെന്‍ വഴിമുടക്കുംബോള്‍,
നീ തിരഞ്ഞു കാട്ടുക,
കൂട്ടു കാരിയിനിയുള്ളരാ വഴിയും.
കുരുന്നൊരുത്തി,
കുഞ്ഞായഭിരമിച്ചരികിലുണ്ടു
കുറുമ്പ് കാട്ടുമൊരു
കുസ്രുതികുട്ടനുമൊപ്പമുണ്ടു.
കയ്കോര്‍ത്തൊരുമിച്ചു
കാലമിതിലൂടെ മുന്നേറാം നമുക്ക്.
പകുത്തൊന്നിച്ചു പിന്നിട്ട,
പതിനഞ്ചാണ്ടിന്‍
നിറവിലെത്തുമോരോ
ദിനവും നമുക്കുനിയുത്സവം.

സ്മാരകങ്ങള്‍

2008-11-14T08:48:00.000-08:00

ചില ചിത്രങ്ങലുണ്ടു,
ചുമരടര്‍ന്നിറങ്ങിയാലും
മാഞ്ഞു പോകാത്തവ.
കാലത്തിന്‍
പായലുകള്‍ക്ക്
കീഴ്പെടുത്താനാവതെ
പ്രജ്ഞയുടെ
പ്രതലങ്ങളിലതു
പടര്‍ന്നുകിടക്കും।
വെറുത്ത പകലിന്റെയും,
നിദ്രയെഴാത്ത നിശയുടെയും
ബാക്കിപത്രമായി
നോവുമോര്‍മ്മയുടെ
നോക്ക് കുത്തിയായി,
മനസ്സിനുമ്മറപടിമേല്‍
അതു കെട്ടഴിഞ്ഞു
ഞാന്നു കിടക്കും।

പൂര്‍ണ്ണ വിരാമചിഹ്ന്നം.

2008-11-14T08:00:00.000-08:00

പൂര്‍ണവിരാമചിഹ്ന്നം തേടുന്ന ഒരു വരിയാണു ഞാന്‍,

നിറയെ അക്ഷര തെറ്റുകളുള്ള

വ്യാകരണപിശകിലുടക്കിയ ഒരു വരി।

അര്‍ദ്ധ വിരാമചിഹ്ന്നങ്ങളിലുടക്കി

നിശ്വാസമുതിര്‍ത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും,

ഉടനെയര്‍ഥമതറിയാന്‍ കുതറി നീങ്ങിയ ഒരു വരി.

ആരോ പറഞ്ഞ വാക്കായി ഉദ്ധരണി

ചിഹ്ന്നത്തില്‍ കുരുങ്ങി പോയ ഒരു വരി।

പൊടുന്നനെ പൊട്ടിവീണയാശ്ചര്യ ചിഹന്നത്തിലന്തം വിട്ടൊരു വരി।

സ്നേഹത്തിനും,കാമത്തിനും മുന്നില്‍

പകച്ചു കുത്തിവീണ

പേടിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യചിഹ്ന്നവും പേറി,

കര്‍മ്മത്തിന്റെയും കര്‍ത്തവ്യത്തിന്റെയും

അര്‍ഥമറിയാവാക്കിന്റെ കൊളുത്തിലുടക്കി നീളുന്ന

ഒരു വരി।

അനിവാര്യമകേണ്ട പൂര്‍ണ വിരാമം തേടിയിടറുന്ന ഒരു വരി.

“നീ“ മാത്രമില്ലാത്തതെന്തെ?

2008-11-13T03:05:00.000-08:00

ഒരിക്കലും പെയ്തൊഴിഞ്ഞു തീരാത്തൊരു പേമാരിയുണ്ടെന്റെയുള്ളില്‍।
അണ്ഠ്കടാഹങ്ങളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുവാന്‍ കെല്‍പ്പാര്‍ന്ന മേഘഗര്‍ജനങ്ങളുണ്ടെന്റെയുള്ളില്‍।
ഉത്തുംഗഹിമശൃംഗങ്ങളെ പോലും,
ദൂരയുയരേക്കുയര്‍ത്തുവാന് ‍കെല്‍പ്പാര്‍ന്നൊരായിരം കൈയുള്ള പ്രചണ്ഠവാതങ്ങളുണ്ടന്റെയുള്ളില്‍ ।
തീരങ്ങളെയാപ്പാടെ വിഴുങ്ങാന് വാതുറന്നലയടിച്ചുയരും തിരമാലകളുമുണ്ടന്റെയുള്ളില്‍।
സകലശിലാപടലങ്ങളുംഒരു നൊടിയിടവേളയില്‍,അലിഞ്ഞിളകിയഗ്നിയാകുംലാവ ജ്വലയുണ്ടെന്റെയുള്ളില്‍।
എന്നകകാമ്പിലുണ്ടനവധിആരും കാണാ‍ത്ത നിലവറ।
നിലവറയിലാരും കാണാത്തകത്തുണ്ടു കാഞ്ചന ധൂളി നിറഞ്ഞ കനക ഭണ്ഠാരങ്ങളും।
ചക്കിലിട്ടാട്ടാതെ ഊറ്റാമെന്നിലൂറുമിയെണ്ണ, കത്തിയമരുന്നതിന്‍ മുമ്പുയരുംആയിരമാത്മാവിന്‍ ഊര്‍ജ്ജമായെന്നിലുണ്ടു।
നീളെ നീളെ നിളയതനേകം നിറവായി് കതിരണി വയലുമനേകമെന്നിലുണ്ടു।
നിലാ‍വലയും നീല രജനിയും നീരതം നീങ്ങി ശോഭിക്കും താരകങ്ങളും,
നിദ്രയെഴാതഭിരമിക്കും രജനീഗന്ധിയും,
രതിയും രേതസ്സൂമുടലും,
മനവുംകനവും,
കവിതയും രാഗ സ്വരങ്ങളും,
വേദ വേദാന്തങ്ങളും വേണ്ടുവോളമെന്നിലുണ്ട്।
നിറവും,നിനവും,നിദ്രയും,നിരാശയും,
നീലാകാശ ചരിവിലുയരും തിരിയും,
നിഴലും നിദാന്തമായെന്നിലുണ്ടു
എന്നിലില്ലാത്തതായൊന്നുമില്ലെങ്കിലൂം
“നീ” മാത്രമില്ലാത്തതെന്തെ?

Labels: കവിത

നീ മാത്രം!

2008-10-23T14:34:00.000-07:00

കാണുന്നിടത്തൊക്കെ നീയാണു।

കണ്ണിനു കൌതുകമായതിലെല്ലാം നീയാണു,

കനവിലും നിനവിലും നീയാണു,

അരികിലെങ്ങാനും കരിവള കിലുങ്ങുകിൽ,

ഒരു പുഷ്പ ഗന്ധമിളംകാറ്റിലുയാടിവന്നെകിൽ,

നിറയുന്നു നീ മാത്രം,അരിലില്ല്ലെങ്കിലും!

നിരങ്ങി നീങ്ങുമീ നീരജവർഷബിന്ദുക്കളിൽ

നിറയുന്നു നീ മാരിവില്ലിൻ പ്രഭയായി,

അകലെയാണെങ്കിലുമരികിലാണൂ,

നീ നിത്യമെൻ വസന്തമായി!

കാതിനിംബമുള്ളൊരു ഗാനശകൽമിന്നിതു

മൻസ്സില്ലുണരുംബോളതിനു

പല്ലവി നിൻ സ്വരസൌമ്യമോ?

നനുത്ത പട്ടിലെൻ കൈയുരസ്സുംബോൾ

അറിയതെ നിൻ മ്രുദു കരപല്ലവ

ഭംഗിയെന്നുള്ളിലുണരുന്നു।!

എന്നിലെവിടെയാണൂ നീയെന്നെ-

നിക്കറിയില്ല നിശ്ചയം!

അകമേ പുറമേ നീയാണു

തികവായുള്ളതെന്നറിയുന്നുത്ന്നിശ്ചയം!

കുളിരലതഴുകിയ പുലരി

യിലൊളിചിന്നിയെത്തുമരുണ

കിരണങ്ങളെഴുതുന്നു,

പുഴയിലോളങ്ങളിൽ പുതിയ

പ്രണയകാവ്യമതു നിന്നെയോർത്തോ?

നേർത്ത നിലാവലയാശയൊടെ പൂശിയ
പാലപൂവിൻ സുഗന്ധവുമിന്ന്
നിന്നെയോർത്തോ?
അരികിലില്ല നീയെങ്കിലും
അകലെയാണു നീയെങ്കിലും,
അകമേയാനന്തമായി,
അഴലകറ്റുമീണമായുള്ളതു
നീ മാത്രം,നീ മാത്രം.!!